Paragiszki
| Państwo | |
|---|---|
| Okręg | |
| Rejon | |
| Gmina |
Cejkinie |
| Populacja (2021) |
|
| • liczba ludności |
13 |
Położenie na mapie Litwy  | |
Położenie na mapie Polski w 1939 r.  | |
 55°13′34″N 26°27′07″E/55,226111 26,451944 | |
Paragiszki (lit. Paragiškė) – wieś na Litwie, w okręgu wileńskim, w rejonie ignalińskim, w gminie Cejkinie.
Historia
W czasach zaborów zaścianek w gminie Zabłociszki, w powiecie święciańskim, w guberni wileńskiej Imperium Rosyjskiego. W 1866 roku miał wraz z zaściankiem Podcejkinie 8 dusz rewizyjnych, własność Konstantynowiczów, później Świąteckich[1]. W 1905 roku wymieniono trzy zaścianki. Zaścianek Obolewicza i Leszczyńskiego liczył 4 mieszkańców, 21 dziesięcin; zaścianek Juchniewicza liczył 9 mieszkańców, 33 dziesięciny; zaścianek Popinigisa liczył 6 mieszkańców, 15 dziesięcin[2].
W dwudziestoleciu międzywojennym zaścianek leżał w Polsce, w województwie wileńskim, w powiecie święciańskim, w gminie Mielegiany.
W 1931 w 3 domach zamieszkiwało 17 osób[3].
Miejscowość należała do parafii rzymskokatolickiej w Cejkiniach. Podlegała pod Sąd Grodzki w Święcianach i Okręgowy w Wilnie; właściwy urząd pocztowy mieścił się w Cejkiniach[4].
Po agresji ZSRR na Polskę w 1939 roku wieś została zajęta przez Armię Czerwoną i włączona do BSRR, a w 1940 do LSRR. W latach 1941–1944 pod okupacją niemiecką. Następnie leżała w LSRR. Od 1991 roku w Republice Litewskiej.
Przypisy
- ↑ Paragiszki, powiat święciański, [w:] Słownik geograficzny Królestwa Polskiego, t. VII: Netrebka – Perepiat, Warszawa 1886, s. 858.
- ↑ Гошкевич И. И. Виленская губернія: Полный списокъ населенныхъ мѣстъ со статистическими данными о каждомъ поселеніи, составленный по оффиціальнымъ свѣдѣниямъ, Вильна, 1905, s. 293
- ↑ Wykaz miejscowości Rzeczypospolitej Polskiej, t. 1, Warszawa 1938, s. 48.
- ↑ Skorowidz miejscowości Rzeczypospolitej Polskiej z oznaczeniem terytorjalnie im właściwych władz i urzędów oraz urządzeń komunikacyjnych, Przemyśl, Warszawa 1933, s. 1243.
Linki zewnętrzne
- Paragiszki, powiat święciański, [w:] Słownik geograficzny Królestwa Polskiego, t. VII: Netrebka – Perepiat, Warszawa 1886, s. 858.