Wiktoryno (gmina Cejkinie)

Wiktoryno
Państwo

 Litwa

Okręg

 wileński

Rejon

ignaliński

Gmina

Cejkinie

Położenie na mapie Litwy
Mapa konturowa Litwy, po prawej znajduje się punkt z opisem „Wiktoryno”
Położenie na mapie Polski w 1939 r.
Mapa konturowa Polski w 1939 r., blisko górnej krawiędzi po prawej znajduje się punkt z opisem „Wiktoryno”
Ziemia55°14′50″N 26°16′28″E/55,247222 26,274444

Wiktoryno – dawniej kolonia, obecnie część Szyłejkiszek na Litwie, w okręgu wileńskim, w rejonie ignalińskim, w gminie Cejkinie.

Historia

W czasach zaborów w gminie Zabłociszki, w powiecie święciańskim, w guberni wileńskiej Imperium Rosyjskiego[1]

W dwudziestoleciu międzywojennym kolonie Wiktoryno I i Wiktoryno II leżały w Polsce, w województwie wileńskim, w powiecie święciańskim, w gminie Mielegiany.

W 1931:

  • Wiktoryno I w 1 domu zamieszkiwało 7 osób[2].
  • Wiktoryno II w 1 domu zamieszkiwało 5 osób[2].

Miejscowość należała do parafii rzymskokatolickiej w Cejkiniach. Podlegała pod Sąd Grodzki w Święcianach i Okręgowy w Wilnie; właściwy urząd pocztowy mieścił się w Cejkiniach[3].

W 1938 roku kolonie należały do gromady Cejkinie, gminy Mielegiany[4].

Po agresji ZSRR na Polskę w 1939 roku wieś została zajęta przez Armię Czerwoną i włączona do BSRR, a w 1940 do LSRR. W latach 1941–1944 pod okupacją niemiecką. Następnie leżała w LSRR. Od 1991 roku w Republice Litewskiej.

Przypisy

  1. ↑ Wiktoryno, kolonia
  2. 1 2 Wykaz miejscowości Rzeczypospolitej Polskiej, t. 1, Warszawa 1938, s. 48.
  3. ↑ Skorowidz miejscowości Rzeczypospolitej Polskiej z oznaczeniem terytorjalnie im właściwych władz i urzędów oraz urządzeń komunikacyjnych, Przemyśl, Warszawa 1933, s. 1837.
  4. ↑ Rozporządzenie Wojewody Wileńskiego z dnia 20 września 1938 r. w sprawie zmiany granic gromad, utworzenia nowych gromad i ustalenia ich nazw w powiecie święciańskim (Wileński Dziennik Wojewodzki, 1938, nr. 14, s. 421