Turciszki

Turciszki
Turčiškė
Państwo

 Litwa

Okręg

 wileński

Rejon

ignaliński

Gmina

Mielegiany

Populacja (2021)

 

• liczba ludności

6

Położenie na mapie Litwy
Mapa konturowa Litwy, po prawej znajduje się punkt z opisem „Turciszki”
Położenie na mapie Polski w 1939 r.
Mapa konturowa Polski w 1939 r., blisko górnej krawiędzi po prawej znajduje się punkt z opisem „Turciszki”
Ziemia55°13′05″N 26°27′50″E/55,218056 26,463889

Turciszki (lit. Turčiškė) – wieś na Litwie, w okręgu wileńskim, w rejonie ignalińskim, w gminie Mielegiany.

Historia

W czasach zaborów zaścianek w gminie Mielegiany, w powiecie święciańskim, w guberni wileńskiej Imperium Rosyjskiego. W 1905 roku wieś liczył 17 mieszkańców, 30 dziesięcin[1].

W dwudziestoleciu międzywojennym zaścianek leżał w Polsce, w województwie wileńskim, w powiecie święciańskim, w gminie Mielegiany.

W 1931 w 4 domach zamieszkiwało 30 osób[2].

Miejscowość należała do parafii rzymskokatolickiej w Mielegianach. Podlegała pod Sąd Grodzki w Święcianach i Okręgowy w Wilnie; właściwy urząd pocztowy mieścił się w Mielegianach[3].

W 1938 roku zaścianek należał do gromady Malkowszczyzna, gminy Mielegiany[4].

Po agresji ZSRR na Polskę w 1939 roku wieś została zajęta przez Armię Czerwoną i włączona do BSRR, a w 1940 do LSRR. W latach 1941–1944 pod okupacją niemiecką. Następnie leżała w LSRR. Od 1991 roku w Republice Litewskiej.

Przypisy

  1. ↑ Гошкевич И. И. Виленская губернія: Полный списокъ населенныхъ мѣстъ со статистическими данными о каждомъ поселеніи, составленный по оффиціальнымъ свѣдѣниямъ, Вильна, 1905, s. 293
  2. ↑ Wykaz miejscowości Rzeczypospolitej Polskiej, t. 1, Warszawa 1938, s. 48.
  3. ↑ Skorowidz miejscowości Rzeczypospolitej Polskiej z oznaczeniem terytorjalnie im właściwych władz i urzędów oraz urządzeń komunikacyjnych, Przemyśl, Warszawa 1933, s. 1462.
  4. ↑ Rozporządzenie Wojewody Wileńskiego z dnia 20 września 1938 r. w sprawie zmiany granic gromad, utworzenia nowych gromad i ustalenia ich nazw w powiecie święciańskim (Wileński Dziennik Wojewodzki, 1938, nr. 14, s. 421