Szereg Neumanna – szereg będący odwrotnością rezolwenty w przestrzeni unormowanej. Dla operatora
na przestrzeni unormowanej
oznaczamy przez
oraz
jego złożenie. Wtedy szeregiem Neumanna nazywamy szereg

zbieżny w normie operatorowej[1][2].
Szereg nosi nazwisko Carla Neumanna, w którego pracy pojawił się po raz pierwszy w 1877 r. w kontekście teorii potencjału. Szereg Neumanna jest uogólnieniem szeregu potęgowego.
Własności
Jeżeli
jest przestrzenią Banacha,
odpowiadającą normą operatorową oraz
, to oznaczając przez
ciąg sum częściowych,
,
dlatego
jest ciągiem Cauchy'ego, więc jest zbieżny. Ponadto, wtedy
,
co dąży do operatora identycznościowego, gdy
oraz
,
więc szereg Neumanna jest równy
. W ogólności, jeśli

dla
(poza spektrum
) jest rezolwentą operatora
, to szereg Neumanna

jest równy
.
Korzystając z szeregu Neumanna można wykazać przy powyższych założeniach, że
.
Analogicznie można wykazać, że[2]
.