ㅅ
| ㅅ | |
 | |
| Informacje podstawowe | |
| Majuskuła |
ㅅ |
|---|---|
| Podstawowe pismo | |
| Pochodzenie | |
| Twórca | |
| Znak diakrytyczny | |
| Ta strona zawiera symbole fonetyczne MAF. Bez właściwego wsparcia renderowania wyświetlane mogą być puste prostokąty lub inne symbole zamiast znaków Unikodu. | |
Siot (litera: ㅅ, kor. 지읒, w Korei Północnej sieut, kor. 시읏) – spółgłoska zębowa należąca do grupy pisma hangul, do oznaczenia spółgłoski szczelinowo dziąsłowo bezdźwięcznej [s][1][2][3]. Według transkrypcji McCune’a-Reischauera spółgłoska brzmi "s".[4]. Na jego podstawie powstał znak ㅈ oraz dwuznak ㅆ.
Jak podaje Koreańska Zasada Pisowni (Hunminjeongeum) ㅅ jest siódmą literą alfabetu koreańskiego[5]. Spośród spółgłosek języka koreańskiego, reprezentuje ona bezdźwięczną spółgłoskę szczelinową dziąsłową, powstającą w wyniku zatkania nozdrzy języczkiem, uniesienia przedniej części języka tak, aby niemal dotykała przedniej części podniebienia, i wydychania powietrza przez szczelinę[5].
Spośród trzech dźwięków o tej samej głosce zębowej (ㅅ, ㅈ, ㅊ), głoska ㅅ jest wymawiana najmocniej, więc litera ta stała się bazową dla głoski zębowej, a na jej podstawie powstały dwie litery poprzez dodanie do niej kreski[5].
Dźwięk spółgłoski brzmi podobnie jak "s" w angielskim słowie "silde"[6] lub polskie "s"[7].
Pismo
Historia
W momencie tworzenia Hunminjeongeum, litera ㅅ została nazwana sangchihyeong (chiń. 象齒形)[5]. Przed powstaniem Hunminjeongeum litera zajmowała szesnaste miejsce w koreańskim alfabecie, a od momentu powstania Koreańskiej Zasady Pisowni siódme i pozostała na nim do dziś[5].
Przypisy
- ↑ Hyun Bok Lee 1999 ↓, s. 120–123.
- ↑ Jiyoung, Jieun i Jaeeun 2012 ↓, s. XiX–XX.
- ↑ Korean (한국어 / 조선말). Omniglot. [dostęp 2025-07-21]. [zarchiwizowane z tego adresu (2025-05-24)]. (ang.).
- ↑ Jarosław Pietrow: Zasady latynizacji pisma koreańskiego. gov.plSerwis Rzeczypospolitej Polskiej. s. 2–3. [dostęp 2025-07-21]. (pol.).
- 1 2 3 4 5 ㅅ. Encyklopedia of Korean Culture. [dostęp 2025-07-21]. [zarchiwizowane z tego adresu (2025-03-19)]. (kor.).
- ↑ The Korean Alphabet. Learn How To Read Hangul (한글). Learn Korean24. [dostęp 2025-07-21]. [zarchiwizowane z tego adresu (2025-03-19)]. (ang.).
- ↑ Zuzanna Olszewska: Koreański alfabet czyli lingwistyczna podróż w głąb Azji (hangul). Językowa Siłka, 2023-12-19. [dostęp 2025-07-21]. [zarchiwizowane z tego adresu (2025-02-08)]. (pol.).
Bibliografia
- Korean. W: Hyun Bok Lee: Handbook of the International Phonetic Association. Cambridge Univeristy Press, 1999, s. 120–123. ISBN 978-0-521-63751-0. (ang.).
- Shin Jiyoung, Kiaer Jieun, Cha Jaeeun: The Sounds of Korean. Cambridge Univeristy Press, 2012, s. XiX–XX. ISBN 978-1-139-78988-2. [dostęp 2025-07-21]. (ang.).