ㅉ
| ㅉ | |
 | |
| Informacje podstawowe | |
| Majuskuła |
ㅉ |
|---|---|
| Podstawowe pismo | |
| Pochodzenie | |
| Twórca | |
| Oparty na grafemie | |
| Ta strona zawiera symbole fonetyczne MAF. Bez właściwego wsparcia renderowania wyświetlane mogą być puste prostokąty lub inne symbole zamiast znaków Unikodu. | |
Ssangjieut (litera: ㅉ, kor. 쌍지읒, w Korei Północnej doenjieut, kor. 된지읒) – spółgłoska tylnojęzykowa należąca do grupy pisma hangul, do oznaczenia spółgłoski zwarto-szczelinowo zdziąsłowo bezdźwięcznej [ʧ][1][2][3]. Według transkrypcji McCune’a-Reischauera spółgłoska brzmi "tch".[4]. Powstała na podstawie litery ㅈ.
Dźwięk spółgłoski brzmi jak mocne "ć"[5]. Na końcu sylaby litera jest wymiana jak "t"[5].
Pismo
Przypisy
- ↑ Hyun Bok Lee 1999 ↓, s. 120–123.
- ↑ Jiyoung, Jieun i Jaeeun 2012 ↓, s. XiX–XX.
- ↑ Korean (한국어 / 조선말). Omniglot. [dostęp 2025-07-21]. [zarchiwizowane z tego adresu (2025-05-24)]. (ang.).
- ↑ Jarosław Pietrow: Zasady latynizacji pisma koreańskiego. gov.plSerwis Rzeczypospolitej Polskiej. s. 2–3. [dostęp 2025-07-21]. (pol.).
- 1 2 Zuzanna Olszewska: Koreański alfabet czyli lingwistyczna podróż w głąb Azji (hangul). Językowa Siłka, 2023-12-19. [dostęp 2025-07-21]. [zarchiwizowane z tego adresu (2025-02-08)]. (pol.).
Bibliografia
- Korean. W: Hyun Bok Lee: Handbook of the International Phonetic Association. Cambridge Univeristy Press, 1999, s. 120–123. ISBN 978-0-521-63751-0. (ang.).
- Shin Jiyoung, Kiaer Jieun, Cha Jaeeun: The Sounds of Korean. Cambridge Univeristy Press, 2012, s. XiX–XX. ISBN 978-1-139-78988-2. [dostęp 2025-07-21]. (ang.).