ㅟ
| ㅟ | |
| Informacje podstawowe | |
| Majuskuła |
ㅟ |
|---|---|
| Podstawowe pismo | |
| Pochodzenie | |
| Twórca | |
| Oparty na grafemie | |
| Ta strona zawiera symbole fonetyczne MAF. Bez właściwego wsparcia renderowania wyświetlane mogą być puste prostokąty lub inne symbole zamiast znaków Unikodu. | |
ㅟ – samogłoska należąca do grupy pisma hangul, do oznaczenia spółgłoski półotwartej wargowo-miękkopodniebiennej i przymkniętej przedniej niezaokrąglonej [wi][1][2][3]. Według transkrypcji McCune’a-Reischauera samogłoska brzmi „wi”[4].
Dźwięk samogłoski brzmi podobnie jak „wee” w angielskim słowie „week”[5] lub polskie „łi”[6].
Historia
Litera powstała na skutek połączenia dwóch innych samogłosek: ㅜ i ㅣ[7].
W XV wieku ㅟ wymawiane było jako [uj], a po niektórych spółgłoskach zmieniał się na krótką samogłoskę, [ü][7]. Pod koniec XIX wieku dźwięk ten zmienił się na [wi][7].
Przypisy
- ↑ Hyun Bok Lee 1999 ↓, s. 120–123.
- ↑ Jiyoung, Jieun i Jaeeun 2012 ↓, s. XiX–XX.
- ↑ Korean (한국어 / 조선말). Omniglot. [dostęp 2025-07-19]. [zarchiwizowane z tego adresu (2025-05-24)]. (ang.).
- ↑ Jarosław Pietrow: Zasady latynizacji pisma koreańskiego. gov.plSerwis Rzeczypospolitej Polskiej. s. 2–3. [dostęp 2025-07-19]. (pol.).
- ↑ The Korean Alphabet. Learn How To Read Hangul (한글). Learn Korean24. [dostęp 2025-07-19]. [zarchiwizowane z tego adresu (2025-03-19)]. (ang.).
- ↑ Zuzanna Olszewska: Koreański alfabet czyli lingwistyczna podróż w głąb Azji (hangul). Językowa Siłka, 2023-12-19. [dostęp 2025-07-19]. [zarchiwizowane z tego adresu (2025-02-08)]. (pol.).
- 1 2 3 ㅟ. Encyclopedia of Korean Culture. [dostęp 2025-07-19]. [zarchiwizowane z tego adresu (2025-06-20)]. (kor.).
Bibliografia
- Korean. W: Hyun Bok Lee: Handbook of the International Phonetic Association. Cambridge Univeristy Press, 1999, s. 120–123. ISBN 978-0-521-63751-0. (ang.).
- Shin Jiyoung, Kiaer Jieun, Cha Jaeeun: The Sounds of Korean. Cambridge Univeristy Press, 2012, s. XiX–XX. ISBN 978-1-139-78988-2. [dostęp 2025-07-19]. (ang.).