Andreas Zingerle
| Data i miejsce urodzenia |
25 listopada 1961 | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Wzrost |
169 cm | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| Debiut w PŚ |
14.01 1982, Egg | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| Pierwsze punkty w PŚ |
13.02 1982, Mińsk | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| Pierwsze podium w PŚ |
8.03 1986, Lahti (3. miejsce – b.indywidualny) | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| Dorobek medalowy | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Andreas Zingerle (ur. 25 listopada 1961 w Rasen-Antholz) – reprezentant Włoch w biathlonie, brązowy medalista olimpijski i pięciokrotny medalista mistrzostw świata.
Kariera
W Pucharze Świata zadebiutował 14 stycznia 1982 roku w Egg am Etzel, zajmując 55. miejsce w biegu indywidualnym. Pierwsze punkty zdobył 13 lutego 1982 roku w Mińsku, zajmując 12. miejsce w sprincie. Na podium zawodów tego cyklu po raz pierwszy stanął 8 marca 1983 roku w Lahti, kończąc rywalizację w biegu indywidualnym na trzeciej pozycji. W zawodach tych wyprzedzili go jedynie Peter Angerer z RFN i Jan Matouš z Czechosłowacji. W kolejnych startach jeszcze 14 razy stawał na podium, odnosząc przy tym cztery zwycięstwa: 17 marca 1990 roku w Kontiolahti wygrał sprint, a 16 stycznia 1992 roku w Ruhpolding, 15 stycznia 1993 roku w Val Ridanna i 11 lutego 1993 roku w Borowcu był najlepszy w biegu indywidualnym. Ostatni raz w czołowej trójce znalazł się 13 stycznia 1994 roku w Ruhpolding, gdzie był trzeci w tej samej konkurencji. Najlepsze wyniki osiągnął w sezonie 1990/1991, kiedy zajął trzecie miejsce w klasyfikacji generalnej, za Siergiejem Czepikowem z ZSRR i Niemcem Markiem Kirchnerem. W tym samym sezonie był też drugi w klasyfikacji sprintu i trzeci w klasyfikacji biegu indywidualnego. Ponadto w sezonie 1992/1993 był drugi w klasyfikacji biegu indywidualnego.
W 1982 roku wystartował na mistrzostwach świata w Mińsku, gdzie zajął 12. miejsce w sprincie. Na rozgrywanych cztery lata później mistrzostwach świata w Oslo wspólnie z Wernerem Kiemem, Gottliebem Taschlerem i Johannem Passlerem zdobył brązowy medal w sztafecie. W tej samej konkurencji Włosi w składzie: Pieralberto Carrara, Wilfried Pallhuber, Johann Passler i Andreas Zingerle zwyciężyli na mistrzostwach świata w Oslo/Mińsku/Kontiolahti w 1990 roku oraz rozgrywanych trzy lata później mistrzostwach świata w Borowcu. Na drugiej z tych imprez Zingerle zdobył też złoty medal w biegu indywidualnym, zostając pierwszym w historii włoskim mistrzem świata w tej konkurencji. Wyprzedził tam na podium dwóch Rosjan: Siergieja Tarasowa i Siergieja Czepikowa. Ostatni medal zdobył na mistrzostwach świata w Canmore w 1994 roku, gdzie razem z Pieralberto Carrarą, Hubertem Leitgebem i Wilfriedem Pallhuberem zwyciężył w biegu drużynowym. Był też między innymi czwarty w sprincie podczas mistrzostw świata w Lahti w 1991 roku, gdzie walkę o podium przegrał z Eirikiem Kvalfossem z Norwegii o 3,7 sekundy.
Jego olimpijskim debiutem były igrzyska w Sarajewie w 1984 roku. Zajął tam dziewiąte miejsce w biegu indywidualnym i 29. w sprincie i piąte w sztafecie. Największy sukces osiągnął podczas igrzysk olimpijskich w Calgary w 1988 roku, gdzie razem z Kiemem, Taschlerem i Passlerem był trzeci w sztafecie. Ponadto zajął piętnaste miejsce w sprincie. Na rozgrywanych cztery lata później igrzyskach olimpijskich w Albertville był między innymi siódmy w sprincie i czwarty w sztafecie. Brał również udział w igrzyskach w Lillehammer w 1994 roku, gdzie rywalizację w biegu indywidualnym i sztafecie ukończył na szóstej pozycji, a w sprincie zajął 44. miejsce.
Życie prywatne
Mieszka w Anterselvie (niem. Rasen-Antholz) w Tyrolu Południowym. Jest żonaty. Jego hobby to tenis i piłka nożna. Zna dwa języki niemiecki i włoski. Z zawodu jest policjantem. Od maja 2018 roku jest głównym trenerem reprezentacji Włoch[1]
Osiągnięcia
| Rok | Miejscowość | Konkurencje | ||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| IN | SP | PU | MS | RL | MR | SR | ||
| 1984 | Sarajewo | 9. | 29. | nd. | nd. | 5. | nd. | –
|
| 1988 | Calgary | DSQ | 15. | nd. | nd. | 3. | nd. | –
|
| 1992 | Albertville | 17. | 7. | nd. | nd. | 4. | nd. | –
|
| 1994 | Lillehammer | 6. | 44. | nd. | nd. | 6. | nd. | – |
| Rok | Miejscowość | Konkurencje | ||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| IN | SP | PU | MS | RL | MR | SR | ||
| 1982 | Mińsk | – | 12. | nd. | nd. | – | nd. | –
|
| 1983 | Anterselva | 9. | 22. | nd. | nd. | 10. | nd. | –
|
| 1985 | Ruhpolding | 27. | 9. | nd. | nd. | 8. | nd. | –
|
| 1986 | Oslo | 9. | 13. | nd. | nd. | 3. | nd. | –
|
| 1987 | Lake Placid | 11. | 14. | nd. | nd. | 8. | nd. | –
|
| 1989 | Feistritz | 5. | 10. | nd. | nd. | 4. | nd. | –
|
| 1990 | Mińsk/Oslo/Kontiolahti | 5. | 7. | nd. | nd. | 1. | nd. | –
|
| 1991 | Lahti | 8. | 4. | nd. | nd. | 4. | nd. | –
|
| 1993 | Borowec | 1. | 10. | nd. | nd. | 1. | nd. | –
|
| 1995 | Anterselva | 64. | – | nd. | nd. | – | nd. | – |
| Sezon | Miejsce |
|---|---|
| 1981/1982 | ? |
| 1982/1983 | 29. |
| 1983/1984 | ? |
| 1984/1985 | 16. |
| 1985/1986 | 6. |
| 1986/1987 | 35. |
| 1987/1988 | 5. |
| 1988/1989 | 8. |
| 1989/1990 | 5. |
| 1990/1991 | 3. |
| 1991/1992 | 6. |
| 1992/1993 | 15. |
| 1993/1994 | 9. |
| 1994/1995 | 26. |
Miejsca na podium chronologicznie
| Lp. | Dzień | Rok | Miejscowość | Konkurencja | Lokata | Pudła | Czas biegu | Strata | Zwycięzca |
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| 1. | 8 marca | 1986 |  Lahti |
Bieg indywidualny na 20 km | 3. | 3 | 1:08:34,0 | +57,0 | Peter Angerer |
| 2. | 21 stycznia | 1988 |  Anterselva |
Sprint na 10 km | 3. | 0+1 | 29:21,6 | +26,2 | Frank-Peter Roetsch |
| 3. | 28 stycznia | 1988 |  Ruhpolding |
Bieg indywidualny na 20 km | 2. | 0+0+0+0 | 56:42,4 | +1:33,4 | Ernst Reiter |
| 4. | 11 marca | 1988 |  Oslo |
Bieg indywidualny na 20 km | 3. | 1+0+0+0 | 58:22,8 | +21,4 | Gisle Fenne |
| 5. | 20 stycznia | 1990 | Anterselva |
Bieg indywidualny na 20 km | 2. | 0+1+1+1 | 59:26,5 | +21,4 | Anders Mannelqvist |
| 6. | 17 marca | 1990 | Kontiolahti |
Sprint na 10 km | 1. | 0+0 | 26:51,4 | – | – |
| 7. | 15 grudnia | 1990 |  Les Saisies |
Sprint na 10 km | 3. | 1+0 | 29:40,9 | +6,7 | Siergiej Czepikow |
| 8. | 17 stycznia | 1991 | Ruhpolding |
Bieg indywidualny na 20 km | 2. | 0+0+1+0 | 53:12,7 | +47,3 | Pieralberto Carrara |
| 9. | 26 stycznia | 1991 | Anterselva |
Sprint na 10 km | 2. | 0+1 | 27:45,1 | +11,3 | Siergiej Czepikow |
| 10. | 26 stycznia | 1991 |  Oberhof |
Sprint na 10 km | 3. | 0+1 | 25:22,3 | +28,0 | Frank Luck |
| 11. | 16 stycznia | 1992 | Ruhpolding |
Bieg indywidualny na 20 km | 1. | 1+0+0+1 | 54:50,0 | – | – |
| 12. | 15 stycznia | 1993 | Val Ridanna |
Bieg indywidualny na 20 km | 1. | 0+0+0+1 | 53:50,5 | – | – |
| 13. | 11 lutego | 1993 |  Borowec |
Bieg indywidualny na 20 km | 1. | 0+1+0+0 | 53:05,4 | – | – |
| 14. | 4 marca | 1993 | Lillehammer |
Bieg indywidualny na 20 km | 3. | 0+0+0+0 | 55:08,6 | +59,5 | Wilfried Pallhuber |
| 15. | 13 stycznia | 1994 | Ruhpolding |
Bieg indywidualny na 20 km | 3. | 0+0+1+0 | 46:33,0 | +1:57,3 | Patrice Bailly-Salins |
Przypisy
Bibliografia
- Andreas Zingerle. skisport365.com. [dostęp 2020-01-09]. (ang.).
- Profil na stronie IBU. data.biathlonworld.com. [dostęp 2020-01-09]. (ang.).
- Andreas Zingerle Biography and Olympic Results. Olympics at Sports-Reference.com. [dostęp 2020-01-09]. [zarchiwizowane z tego adresu (2010-01-28)]. (ang.).
|
