Wilfried Pallhuber

Wilfried Pallhuber
Data i miejsce urodzenia

4 sierpnia 1967
Anterselva

Klub

C.S. Carabinieri

Wzrost

170 cm

Debiut w PŚ

17.01.1985, Oberhof
(54. miejsce - b.indywidualny)

Pierwsze punkty w PŚ

28.01.1988, Ruhpolding (24. miejsce - b.indywidualny)

Pierwsze podium w PŚ

21.03.1992, Nowosybirsk (1. miejsce - sprint)

Dorobek medalowy
Reprezentacja  Włochy
Mistrzostwa świata
złotoKontiolahti 1990sztafeta
złotoLahti 1991b.drużynowy
złotoBorowec 1993sztafeta
złotoCanmore 1994b.drużynowy
złotoOsrblie 1997sprint
brązOsrblie 1997sztafeta
Puchar Świata
3. miejsce
1994/1995
Puchar Świata (bieg indywidualny)
2. miejsce
1994/1995

Wilfried Pallhuber (ur. 4 sierpnia 1967 w Anterselvie) – włoski biathlonista, wielokrotny medalista mistrzostw świata.

Kariera

W zawodach Pucharu Świata zadebiutował 7 stycznia 1985 roku w Oberhofie, zajmując 54. miejsce w biegu indywidualnym. Pierwsze pucharowe punkty zdobył 28 stycznia 1988 roku w Ruhpolding, kiedy zajął 24. miejsce w tej samej konkurencji. Na podium zawodów tego cyklu pierwszy raz stanął 21 marca 1992 roku w Nowosybirsku, wygrywając rywalizację w sprincie. W zawodach tych wyprzedził Austriaka Ludwiga Gredlera i Mikaela Löfgrena ze Szwecji. W kolejnych startach jeszcze sześć razy stanął na podium, odnosząc przy tym pięć zwycięstw: 4 marca 1993 roku w Lillehammer, 10 marca 1994 roku w Hinton, 19 stycznia 1995 roku w Oberhofie i 5 grudnia 1996 roku w Östersund wygrywał biegi indywidualne, a 1 lutego 1997 roku w Osrblie zwyciężył w sprincie. Najlepsze wyniki osiągnął w sezonie 1994/1995, kiedy zajął trzecie miejsce w klasyfikacji generalnej, za Norwegiem Jonem Åge Tyldumem i kolejnym Włochem, Patrickiem Favre. W tym samym sezonie był też drugi w klasyfikacji biegu indywidualnego.

Na mistrzostwach świata w Oslo/Mińsku/Kontiolahti w 1990 roku wspólnie z Pieralberto Carrarą, Johannem Passlerem i Andreasem Zingerle zdobył złoty medal w sztafecie. Był to pierwszy w historii złoty medal dla Włoch w tej konkurencji. Na rozgrywanych rok później mistrzostwach świata w Lahti razem z Hubertem Leitgebem, Gottliebem Taschlerem i Simonem Demetzem zwyciężył w biegu drużynowym. Także to zwycięstwo było pierwszym włoskim triumfem w historii. Kolejne zwycięstwo w sztafecie, startując z Passlerem, Carrarą i Zingerle, odniósł podczas mistrzostw świata w Borowcu w 1993 roku. Ponadto w 1994 roku reprezentacja Włoch w składzie: Carrara, Leitgeb, Zingerle i Pallhuber zwyciężyła w biegu drużynowym na mistrzostwach świata w Canmore.

Swój jedyny indywidualny medal wywalczył na mistrzostwach świata w Osrblie w 1997 roku. Zwyciężył tam w sprincie, wyprzedzając swego rodaka - René Cattarinussiego i Olega Ryżenkowa z Białorusi. Został tym samym pierwszym w historii włoskim mistrzem świata w tej konkurencji. Osiem dni później razem z Cattarinussim, Favre i Carrarą zajął na tej imprezie trzecie miejsce w sztafecie. Był też między innymi siódmy w sprincie podczas mistrzostw świata w Ruhpolding rok wcześniej.

W 1992 roku wystartował na igrzyskach olimpijskich w Albertville, gdzie w swoim jedynym starcie zajął 40. miejsce w biegu indywidualnym. Na rozgrywanych dwa lata później igrzyskach w Lillehammer zajął 20. w tej konkurencji i 24. miejsce w sprincie. Podczas igrzysk olimpijskich w Nagano w 1998 roku był między innymi czternasty w sprincie i dziewiąty w sztafecie. Na igrzyskach w Salt Lake City w 2002 roku we wszystkich startach plasował się poza czołową dziesiątką. Brał również udział w igrzyskach w Turynie w 2006 roku, gdzie najwyższe lokaty zajął w biegu indywidualnym i sztafecie, zajmując odpowiednio dziewiątą i ósmą pozycję.

Jego siostra Siegrid także została biathlonistką, a brat Hubert Pallhuber był kolarzem górskim.

Osiągnięcia

Igrzyska olimpijskie

Rok Miejscowość Konkurencje
IN SP PU MS RL MR SR
1992 Albertville 40. – nd. nd. – nd. –


1994 Lillehammer 20. 24. nd. nd. – nd. –


1998 Nagano 41. 14. nd. nd. 9. nd. –


2002 Salt Lake City 50. 50. 33. nd. 16. nd. –


2006 Turyn 9. 22. 17. 24. 8. nd. –

Mistrzostwa świata

Rok Miejscowość Konkurencje
IN SP PU MS RL MR SR
1989 Feistritz – 14. nd. nd. 4. nd. –


1990 Oslo/Mińsk/Kontiolahti 16. 24. nd. nd. 1. nd. –


1991 Lahti 47. 30. nd. nd. – nd. –


1993 Borowec 48. – nd. nd. 1. nd. –


1994 Canmore nd. nd. nd. nd. nd. nd. –


1995 Anterselva 79. 46. nd. nd. 4. nd. –


1996 Ruhpolding 41. 7. nd. nd. 10. nd. –


1997 Osrblie 41. 1. 12. nd. 3. nd. –


1998 Pokljuka/Hochfilzen nd. nd. 28. nd. nd. nd. –


1999 Kontiolahti/Oslo 21. 33. 21. 12. 8. nd. –


2000 Oslo/Lahti – 50. 51. – 5. nd. –


2001 Pokljuka 31. 69. – – 10. nd. –


2003 Chanty-Mansyjsk 78. 32. 19. – 18. nd. –


2004 Oberhof 26. 25. 30. – 15. nd. –


2005 Hochfilzen 10. 25. 13. 23. 9. nd. –


2005 Chanty-Mansyjsk nd. nd. nd. nd. nd. 19. –


2006 Pokljuka nd. nd. nd. nd. nd. 12. –


2007 Anterselva 46. 24. 27. – 4. 6. –

Puchar Świata

Miejsca w klasyfikacji generalnej

Sezon Miejsce
1984/1985 -
1987/1988 43.
1988/1989 33.
1989/1990 26.
1990/1991 8.
1991/1992 9.
1992/1993 17.
1993/1994 5.
1994/1995 3.
1995/1996 34.
1996/1997 15.
1997/1998 23.
1998/1999 24.
1999/2000 54.
2000/2001 27.
2001/2002 67.
2002/2003 31.
2003/2004 43.
2004/2005 43.
2005/2006 46.
2006/2007 47.

Miejsca na podium w zawodach chronologicznie

Lp.DzieńRokMiejscowośćKonkurencjaLokataPudłaCzas bieguStrataZwycięzca
1. 21 marca 1992 Rosja Nowosybirsk Sprint na 10 km 1. 0+0 28:10,5 – –
2. 4 marca 1993 Norwegia Lillehammer Bieg indywidualny na 20 km 1. 0+1+0+0 55:08,6 – –
3. 10 marca 1994 Kanada Hinton Bieg indywidualny na 20 km 1. 0+0+0+0 56:07,6 – –
4. 19 stycznia 1995 Niemcy Oberhof Bieg indywidualny na 20 km 1. 0+0+0+1 58:55,4 – –
5. 9 marca 1995 Finlandia Lahti Bieg indywidualny na 20 km 3. 1+0+0+0 1:07:08,8 +32,5 Ludwig Gredler
6. 5 grudnia 1996 Szwecja Östersund Bieg indywidualny na 20 km 1. 1+1+0+0 50:46,7 – –
7. 1 lutego 1997 Słowacja Osrblie Sprint na 10 km 1. 0+0 26:24,4 – –

Bibliografia

This article is issued from Wikipedia. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.