Oleg Ryżenkow

Oleg Ryżenkow
Олег Рыженков
Data i miejsce urodzenia

15 grudnia 1967
Najstenjarwi

Klub

Dynama Mohylew

Wzrost

174 cm

Debiut w PŚ

17.12.1992, Pokljuka (20. miejsce – b.indywidualny)

Pierwsze punkty w PŚ

17.12.1992, Pokljuka (20. miejsce – b.indywidualny)

Pierwsze podium w PŚ

19.12.1992, Pokljuka
(3. miejsce – sprint)

Dorobek medalowy
Reprezentacja  Białoruś
Mistrzostwa świata
złotoRuhpolding 1996b.drużynowy
złotoOsrblie 1997b.drużynowy
złotoKontiolahti 1999sztafeta
srebroOsrblie 1997b.indywidualny
srebroPokljuka 2001sztafeta
brązAnterselva 1995b.indywidualny
brązAnterselva 1995sztafeta
brązRuhpolding 1996sztafeta
brązOsrblie 1997sprint
brązChanty-Mansyjsk 2003sztafeta
Mistrzostwa Europy
złotoGrand-Bornand 1995sztafeta
złotoLangdorf 2006sztafeta
srebroRidnaun 1996sztafeta
brązGrand-Bornand 1995sprint
brązRidnaun 1996sprint
brązForni Avoltri 2003sztafeta
Puchar Świata (Sprint)
2. miejsce
1994/1995
Puchar Świata (Bieg indywidualny)
3. miejsce
1998/1999
Odznaczenia
Order Ojczyzny III stopnia (Białoruś)

Oleg Władimirowicz Ryżenkow (ros.: Олег Владимирович Рыженков; biał.: Алег Уладзіміравіч Рыжэнкаў, Aleh Uładzimirawicz Ryżenkau; ur. 15 grudnia 1967 w Najstenjarwi) – białoruski biathlonista; wielokrotny medalista mistrzostw świata.

Kariera

Ryżenkow zaczął trenować biathlon w 1985 roku. Kilka lat później dołączył do kadry narodowej. W Pucharze Świata zadebiutował 17 grudnia 1992 roku w Pokljuce, kiedy zajął 20. miejsce w biegu indywidualnym. Tym samym już w debiucie zdobył pierwsze punkty. Na podium zawodów tego cyklu pierwszy raz stanął dwa dni później, kończąc rywalizację w sprincie na trzeciej pozycji. W zawodach tych wyprzedzili go jedynie Niemiec Mark Kirchner i Jon Åge Tyldum z Norwegii. W kolejnych startach jeszcze 12 razy stawał na podium, odnosząc przy tym trzy zwycięstwa: 28 stycznia 1995 roku w Ruhpolding i 11 marca 1995 roku w Lahti wygrywał sprinty, a 13 grudnia 1998 roku w Hochfilzen triumfował w biegu indywidualnym. Najlepsze wyniki osiągnął w sezonie 1994/1995, kiedy zajął piąte miejsce w klasyfikacji generalnej, a w klasyfikacji sprintu był drugi. Zajął również trzecie miejsce w klasyfikacji biegu indywidualnego w sezonie 1998/1999.

Pierwszy medal zdobył na mistrzostwach świata w Anterselvie w 1995 roku, zajmując trzecie miejsce w biegu indywidualnym. Wyprzedzili go tylko Polak Tomasz Sikora i Jon Åge Tyldum. Trzy dni później trzecie miejsce zajął też w sztafecie. Na rozgrywanych rok później mistrzostwach świata w Ruhpolding wspólnie z Wadimem Saszurinem, Aleksandrem Popowem i Piotrem Iwaszką zwyciężył w biegu drużynowym. Był to pierwszy w historii złoty medal dla Białorusi w tej konkurencji. Na tej samej imprezie Białorusini zajęli także trzecie miejsce w sztafecie.

Kolejne trzy medale wywalczył podczas mistrzostw świata w Osrblie w 1997 roku. Najpierw był trzeci w sprincie, plasując się za dwoma Włochami: Wilfriedem Pallhuberem i René Cattarinussim. Następnie reprezentacja Białorusi w składzie: Ryżenkow, Iwaszka, Popow i Saszurin ponownie zwyciężyła w biegu drużynowym. Ponadto Ryżenkow zajął drugie miejsce w biegu indywidualnym, rozdzielając na podium Niemca Ricco Großa i Austriaka Ludwiga Gredlera. Na rozgrywanych dwa lata później mistrzostwach świata w Kontiolahti/Oslo razem z Iwaszką, Saszurinem i Ołeksijem Ajdarowem zwyciężył w sztafecie, zdobywając pierwszy złoty medal dla Białorusi w tej konkurencji. W sztafecie zdobył jeszcze srebrny medal podczas mistrzostw świata w Pokljuce w 2001 roku i brązowy podczas mistrzostw świata w Chanty-Mansyjsku dwa lata później. Był też między innymi czwarty w biegu masowym na mistrzostwach świata w Oslo w 2002 roku, przegrywając walkę o medal z Norwegiem Frode Andresenem o 7,4 sekundy.

W 1994 roku wystartował na igrzyskach olimpijskich w Lillehammer, gdzie zajął 17. miejsce w sprincie i czwarte w sztafecie. Na rozgrywanych cztery lata później igrzyskach w Nagano był między innymi dziewiąty w biegu indywidualnym i ponownie czwarty w sztafecie. Podczas igrzysk w Salt Lake City w 2002 roku w konkurencjach indywidualnych plasował się poza czołową dziesiątką, a w sztafecie zajął ósme miejsce. Brał też udział w igrzyskach w Turynie w 2006 roku, gdzie zajął 28. miejsce w sprincie, 27. miejsce w biegu pościgowym oraz 11. w sztafecie.

Kilkukrotnie zdobywał też medale mistrzostw Europy w tym złote w sztafecie na mistrzostwach Europy w Grand-Bornand (1995) i mistrzostwach Europy w Langdorf (2006).

Jego żona, Natalja Ryżenkowa, także była biathlonistką.

Osiągnięcia

Rok Miejscowość Konkurencje
IN SP PU MS RL MR SR
1994 Lillehammer – 17. nd. nd. 4. nd. –


1998 Nagano 9. 27. nd. nd. 4. nd. –


2002 Salt Lake City 31. 11. 21. nd. 8. nd. –


2006 Turyn – 28. 27. – 11. nd. –
Rok Miejscowość Konkurencje
IN SP PU MS RL MR SR
1993 Borowec – 24. nd. nd. – nd. –


1995 Anterselva 3. 21. nd. nd. 3. nd. –


1996 Ruhpolding 50. 38. nd. nd. 3. nd. –


1997 Osrblie 2. 3. 6. nd. 4. nd. –


1998 Pokljuka/Hochfilzen nd. nd. 33. nd. nd. nd. –


1999 Kontiolahti/Oslo 11. 9. 10. 23. 1. nd. –


2000 Oslo/Lahti 17. 20. 36. – 4. nd. –


2001 Pokljuka 19. 26. 33. 19. 2. nd. –


2002 Oslo nd. nd. nd. 4. nd. nd. –


2003 Chanty-Mansyjsk 29. 39. 14. 13. 3. nd. –


2004 Oberhof 55. 21. 26. 12. 4. nd. –


2005 Hochfilzen 12. 20. 20. 22. 4. nd. –


2005 Chanty-Mansyjsk nd. nd. nd. nd. nd. 11. –


2006 Pokljuka nd. nd. nd. nd. nd. 24. –

Miejsca w klasyfikacji generalnej

Sezon Miejsce
1992/1993 34.
1993/1994 34.
1994/1995 5.
1995/1996 30.
1996/1997 7.
1997/1998 43.
1998/1999 14.
1999/2000 28.
2000/2001 20.
2001/2002 19.
2002/2003 8.
2003/2004 22.
2004/2005 25.
2005/2006 35.

Miejsca na podium chronologicznie

Lp.DzieńRokMiejscowośćKonkurencjaLokataPudłaCzas bieguStrataZwycięzca
1. 19 grudnia 1992 Słowenia Pokljuka Sprint na 10 km 3. 1+0 26:32,6 +25,9 Mark Kirchner
2. 15 stycznia 1994 Niemcy Ruhpolding Sprint na 10 km 3. 0+1 28:05,1 +19,9 Patrick Favre
3. 16 grudnia 1994 Austria Bad Gastein Sprint na 10 km 2. 0+1 29:41,5 +1,5 Sylfest Glimsdal
4. 28 stycznia 1995 Niemcy Ruhpolding Sprint na 10 km 1. 0+0 24:39,0 – –
5. 16 lutego 1995 Włochy Anterselva Bieg indywidualny na 20 km 3. 1+0+0+1 1:01:36,0 +40,4 Tomasz Sikora
6. 11 marca 1995 Finlandia Lahti Sprint na 10 km 1. 0+1 37:25,1 – –
7. 1 lutego 1997 Słowacja Borowec Sprint na 10 km 3. 0+2 26:24,4 +18,3 Wilfried Pallhuber
8. 7 lutego 1997 Słowacja Borowec Bieg indywidualny na 20 km 2. 1+0+0+1 52:04,6 +35,5 Ricco Groß
9. 6 marca 1997 Japonia Nagano Bieg indywidualny na 20 km 3. 0+0+0+0 58:21,6 +2:25,7 Mark Kirchner
10. 13 grudnia 1998 Austria Hochfilzen Bieg indywidualny na 20 km 1. 0+0+0+0 53:00,9 – –
11. 5 grudnia 2002 Szwecja Östersund Sprint na 10 km 3. 0+1 24:46,3 +40,0 Frode Andresen
12. 9 lutego 2003 Finlandia Lahti Bieg masowy na 15 km 2. 1+1+0+0 40:42,9 +2,0 Ole Einar Bjørndalen
13. 16 marca 2005 Rosja Chanty-Mansyjsk Sprint na 10 km 2. 0+0 26:53,3 +21,9 Sven Fischer

Bibliografia