Michael Greis

Michael Greis
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia

18 sierpnia 1976
Füssen

Klub

SK Nesselwang

Wzrost

176 cm

Debiut w PŚ

28.02 2001, Soldier Hollow (66. miejsce – b.indywidualny)

Pierwsze punkty w PŚ

2.03 2001, Soldier Hollow
(6. miejsce – sprint)

Pierwsze podium w PŚ

18.01 2002, Ruhpolding
(2. miejsce – sprint)

Dorobek medalowy
Reprezentacja  Niemcy
Igrzyska olimpijskie
złotoTuryn 2006biathlon
(b.indywidualny)
złotoTuryn 2006biathlon
(b.masowy)
złotoTuryn 2006biathlon
(sztafeta)
Mistrzostwa świata
złotoOberhof 2004sztafeta
złotoAnterselva 2007b.masowy
złotoÖstersund 2008szt.mieszana
srebroHochfilzen 2005b.indywidualny
srebroAnterselva 2007b.indywidualny
srebroChanty-Mansyjsk 2011szt.mieszana
brąz Chanty-Mansyjsk 2005 szt.mieszana
brązAnterselva 2007sztafeta
brązÖstersund 2008sztafeta
brązPjongczang 2009sztafeta
brązPjongczang 2009szt.mieszana
brązPjongczang 2009sztafeta
brązRuhpolding 2012sztafeta
Puchar Świata
Kryształowa kula
2006/2007
Puchar Świata (Sprint)
Mała kryształowa kula
2006/2007
Puchar Świata (Bieg indywidualny)
Mała kryształowa kula
2004/2005
Mała kryształowa kula
2005/2006
Mała kryształowa kula
2008/2009
2. miejsce
2006/2007
Inne nagrody
złoto Medal Holmenkollen
2011
Odznaczenia
Srebrny Liść Laurowy (RFN)

Michael Greis (ur. 18 sierpnia 1976 w Füssen) – niemiecki biathlonista, trzykrotny mistrz olimpijski, wielokrotny medalista mistrzostw świata, a także zdobywca Pucharu Świata. Od 17 maja 2019 główny trener reprezentacji Polski kobiet w biathlonie[1].

Kariera

Pierwszy sukces osiągnął w 1999 roku, zdobywając w kategorii juniorów złoty medal w sztafecie na mistrzostwach Europy w Iżewsku. Od początku XXI wieku zaliczał się do ścisłej czołówki światowej. W Pucharze Świata zadebiutował 28 lutego 2001 roku w Soldier Hollow, zajmując 66. miejsce w biegu indywidualnym. Pierwsze punkty wywalczył dwa dni później w tej samej miejscowości, zajmując szóste miejsce w sprincie. Na podium zawodów tego cyklu po raz pierwszy stanął 18 stycznia 2002 roku w Ruhpolding, kończąc rywalizację w sprincie na drugiej pozycji. Rozdzielił tam Francuza Raphaëla Poirée oraz Frode Andresena z Norwegii. W kolejnych startach jeszcze 33 razy stawał na podium, odnosząc przy tym jedenaście zwycięstw: 14 grudnia 2006 roku w Hochfilzen, 12 stycznia 2008 roku w Ruhpolding, 18 stycznia 2008 roku w Anterselvie i 19 marca 2009 roku w Trondheim triumfował w sprincie, 9 lutego 2005 roku i 11 lutego 2006 roku w Cesana San Sicario oraz 3 grudnia 2008 roku w Östersund wygrywał bieg indywidualny, 25 lutego 2006 roku w Cesana San Sicario i 11 lutego 2007 roku w Anterselvie zwyciężał w biegach masowych, a 13 stycznia 2008 roku w Ruhpolding i 29 lutego 2008 roku w Pjongczangu był najlepszy w biegu pościgowym. Ostatnie pucharowe podium wywalczył 20 stycznia 2011 roku w Anterselvie, zajmując drugie miejsce w sprincie.

Najlepsze wyniki osiągnął w sezonie 2006/2007, kiedy zwyciężył w klasyfikacji generalnej, wyprzedzając Norwega Ole Einara Bjørndalena i Raphaëla Poirée. Zwyciężył też w klasyfikacji sprintu, a w klasyfikacji biegu indywidualnego był drugi. Ponadto w sezonach 2004/2005, 2005/2006 i 2008/2009 wygrywał klasyfikację biegu indywidualnego.

Pierwszy medal wśród seniorów wywalczył w 2004 r., kiedy na mistrzostwach świata w Oberhofie zdobył złoty medal w składzie sztafety niemieckiej. Rok później podczas mistrzostw świata w Hochfilzen został wicemistrzem świata w biegu indywidualnym, rozdzielając Czecha Romana Dostála i swego rodaka Ricco Großa. W 2005 roku zdobył też brązowy medal w sztafecie mieszanej na mistrzostwach świata w Chanty-Mansyjsku, gdzie wystartował razem z Uschi Disl, Kati Wilhelm i Ricco Großem.

Kolejne trzy medale wywalczył na mistrzostwach świata w Anterselvie w 2007 roku. Najpierw zdobył srebro w biegu indywidualnym, plasując się między Raphaëlem Poirée i Czechem Michalem Šlesingrem. Następnie wraz z kolegami z reprezentacji zajął trzecie miejsce w sztafecie. Ponadto zwyciężył w biegu masowym, wyprzedzając kolejnego Niemca - Andreasa Birnbachera i Raphaëla Poirée. Na rozgrywanych rok później mistrzostwach świata w Östersund nie zdobywał medali w startach indywidualnych. Za to wspólnie z Sabriną Buchholz, Magdaleną Neuner i Andreasem Birnbacherem zwyciężył w sztafecie mieszanej, a męska sztafeta niemiecka w składzie Michael Rösch, Alexander Wolf, Andreas Birnbacher i Michael Greis zajęła trzecie miejsce. W obu tych konkurencjach zdobył brązowe medale podczas mistrzostw świata w Pjongczangu w 2009 roku. Ostatni medal w zawodach tego cyklu zdobył w 2012 roku, razem z kolegami ze sztafety zajmując trzecie miejsce na mistrzostwach świata w Ruhpolding.

W 2002 roku wystartował na igrzyskach olimpijskich w Salt Lake City, zajmując 15. miejsce w sprincie i 16. w biegu pościgowym. Cztery lata później, podczas igrzysk olimpijskich w Turynie, pierwszego dnia zawodów sięgnął po złoto w biegu indywidualnym. O 16 sekund wyprzedził Ole Einara Bjørndalena, a o ponad minutę jego rodaka - Halvarda Hanevolda. W sprincie uplasował się poza czołową trzydziestką, jednak w biegu na dochodzenie był ósmy. Drugi złoty medal zdobył w składzie niemieckiej sztafety, wspólnie ze Svenem Fischerem, Ricco Großem i Michaelem Röschem. Ponadto zwyciężył w biegu masowym na 15 kilometrów, wygrywając o 6,3 sekundy z Tomaszem Sikorą. Brał też udział w igrzyskach w Vancouver w 2010 roku, gdzie zajął między innymi piątą pozycję w biegu pościgowym i sztafecie.

Jego trenerem był Fritz Fischer[2]. W 2011 r. otrzymał medal Holmenkollen[3].

Na początku grudnia 2012 roku ogłosił zakończenie sportowej kariery[4].

Osiągnięcia

Zimowe igrzyska olimpijskie

Rok Miejscowość Konkurencje
IN SP PU MS RL MR SR
2002 Salt Lake City – 15. 16. nd. – nd. –


2006 Turyn 1. 33. 8. 1. 1. nd. –


2010 Vancouver 9. 20. 5. 9. 4. nd. –

Mistrzostwa świata

Rok Miejscowość Konkurencje
IN SP PU MS RL MR SR
2002 Oslo nd. nd. nd. 19. nd. nd. –


2003 Chanty-Mansyjsk – 29. DNS – – nd. –


2004 Oberhof – 5. 9. 21. 1. nd. –


2005 Hochfilzen 2. 6. 5. 10. 6. nd. –


2005 Chanty-Mansyjsk nd. nd. nd. nd. nd. 3. –


2007 Anterselva 2. 19. 12. 1. 3. 5. –


2008 Östersund 36. – – 13. 3. 1. –


2009 Pjongczang 19. 7. 13. DNF 3. 3. –


2011 Chanty-Mansyjsk 7. 9. 11. 19. 6. 2. –


2012 Ruhpolding 11. 26. 23. 21. 3. – –

Puchar Świata

Miejsca w klasyfikacji generalnej

Sezon Miejsce
2000/2001 46.
2001/2002 17.
2002/2003 26.
2003/2004 13.
2004/2005 9.
2005/2006 10.
2006/2007 1.
2007/2008 4.
2008/2009 4.
2009/2010 12.
2010/2011 6.
2011/2012 39.
2012/2013 niesklasyfikowany

Miejsca na podium w poszczególnych sezonach

Sezon PŚ1. miejsce2. miejsce3. miejsceRazem
2012/2013----
2011/2012----
2010/2011-123
2009/2010-112
2008/20092--2
2007/20084-26
2006/200726311
2005/20062-24
2004/200511-2
2003/2004-112
2002/2003----
2001/2002-2-2
2000/2001----
suma11121134

Zwycięstwa w zawodach

Lp.DzieńRokMiejscowośćKonkurencjaPudłaCzas bieguPrzypisy
1. 9 lutego 2005 Włochy Cesana San Sicario Bieg indywidualny na 20 km 0+0+0+0 53:18,7 –
2. 11 lutego 2006 Włochy Cesana San Sicario Bieg indywidualny na 20 km 0+1+0+0 54:23,0 IO
3. 25 lutego 2006 Włochy Cesana San Sicario Bieg masowy na 15 km 0+0+1+0 47:20,02 IO
4. 14 grudnia 2006 Austria Hochfilzen Sprint na 10 km 0+1 25:03,7 –
5. 11 lutego 2007 Włochy Anterselva Bieg masowy na 15 km 0+0+2+0 37:52,12 MŚ
6. 12 stycznia 2008 Niemcy Ruhpolding Sprint na 10 km 0+0 24:59,2 –
7. 13 stycznia 2008 Niemcy Ruhpolding Bieg pościgowy na 12,5 km 0+0+0+1 36:23,42 –
8. 18 stycznia 2008 Włochy Anterselva Sprint na 10 km 0+0 25:05,4 –
9. 29 lutego 2008 Korea Południowa Pjongczang Bieg pościgowy na 12,5 km 2+0+1+0 32:49,56 –
10. 3 grudnia 2008 Szwecja Östersund Bieg indywidualny na 20 km 0+1+0+0 58:52,5 –
11. 19 marca 2009 Norwegia Trondheim Sprint na 10 km 0+0 26:11,3 –

Miejsca na podium chronologicznie

Lp.DzieńRokMiejscowośćKonkurencjaLokataPudłaCzas bieguStrataZwycięzca
1. 18 stycznia 2002 Niemcy Ruhpolding Sprint na 10 km 2. 0+0 24:22,8 +17,3 Raphaël Poirée
2. 9 marca 2002 Szwecja Östersund Sprint na 10 km 2. 0+0 26:53,6 +13,9 Sven Fischer
3. 11 stycznia 2004 Słowenia Pokljuka Bieg masowy na 15 km 3. 1+0+1+0 38:11,0 +2,3 Halvard Hanevold
4. 4 marca 2004 Stany Zjednoczone Fort Kent Sprint na 10 km 2. 0+0 24:02,4 +1:01,8 Raphaël Poirée
5. 9 lutego 2005 Włochy Cesana San Sicario Bieg indywidualny na 20 km 1. 0+0+0+0 53:18,7 – –
6. 9 marca 2005 Austria Hochfilzen Bieg indywidualny na 20 km 2. 0+0+0+0 1:00:33,9 +9,4 Roman Dostal
7. 8 grudnia 2005 Austria Hochfilzen Bieg indywidualny na 20 km 3. 0+0+1+0 54:01,4 +12,8 Raphaël Poirée
8. 14 stycznia 2006 Niemcy Ruhpolding Sprint na 10 km 3. 0+1 25:15,3 +11,8 Frode Andresen
9. 11 lutego 2006 Włochy Cesana San Sicario Bieg indywidualny na 20 km 1. 0+1+0+0 54:23,0 – –
10. 25 lutego 2006 Włochy Cesana San Sicario Bieg masowy na 15 km 1. 0+0+1+0 47:20,02 – –
11. 30 listopada 2006 Szwecja Östersund Bieg indywidualny na 20 km 3. 0+0+0+1 52:11,3 +32,7 Ole Einar Bjørndalen
12. 2 grudnia 2006 Szwecja Östersund Sprint na 10 km 3. 0+1 24:33,4 +17,2 Ole Einar Bjørndalen
13. 8 grudnia 2006 Austria Hochfilzen Sprint na 10 km 2. 1+0 27:07,1 +39,2 Ole Einar Bjørndalen
14. 14 grudnia 2006 Austria Hochfilzen Sprint na 10 km 1. 0+1 25:03,7 – –
15. 6 stycznia 2007 Niemcy Oberhof Sprint na 10 km 2. 1+0 28:41,9 +3,5 Nikołaj Krugłow
16. 6 lutego 2007 Włochy Anterselva Bieg indywidualny na 20 km 2. 0+1+0+1 56:41,4 +26,8 Raphaël Poirée
17. 11 lutego 2007 Włochy Anterselva Bieg masowy na 15 km 1. 0+0+2+0 37:52,12 – –
18. 4 marca 2007 Finlandia Lahti Bieg pościgowy na 12,5 km 2. 0+0+1+0 31:09,7 +6,0 Raphaël Poirée
19. 8 marca 2007 Norwegia Oslo Bieg indywidualny na 20 km 2. 0+0+1+0 56:57,2 +5,5 Raphaël Poirée
20. 10 marca 2007 Norwegia Oslo Bieg pościgowy na 12,5 km 3. 1+0+1+1 31:58,5 +55,9 Ole Einar Bjørndalen
21. 18 marca 2007 Rosja Chanty-Mansyjsk Bieg masowy na 15 km 2. 0+1+2+1 42:42,4 +12,7 Iwan Czeriezow
22. 12 stycznia 2008 Niemcy Ruhpolding Sprint na 10 km 1. 0+0 24:59,2 – –
23. 13 stycznia 2008 Niemcy Ruhpolding Bieg pościgowy na 12,5 km 1. 0+0+0+1 36:23,42 – –
24. 18 stycznia 2008 Włochy Anterselva Sprint na 10 km 1. 0+0 25:05,4 – –
25. 19 stycznia 2008 Włochy Anterselva Bieg pościgowy na 12,5 km 3. 0+1+2+1 33:15,3 +28,7 Björn Ferry
26. 20 stycznia 2008 Włochy Anterselva Bieg masowy na 15 km 3. 1+0+1+0 36:53,2 +26,3 Ole Einar Bjørndalen
27. 29 lutego 2008 Korea Południowa Pjongczang Bieg pościgowy na 12,5 km 1. 2+0+1+0 32:49,56 – –
28. 3 grudnia 2008 Szwecja Östersund Bieg indywidualny na 20 km 1. 0+1+0+0 58:52,5 – –
29. 19 marca 2009 Norwegia Trondheim Sprint na 10 km 1. 0+0 26:11,3 – –
30. 9 stycznia 2010 Niemcy Oberhof Sprint na 10 km 2. 0+2 28:47,8 +2,8 Jewgienij Ustiugow
31. 14 stycznia 2010 Niemcy Ruhpolding Sprint na 10 km 3. 0+0 24:01,0 +33,5 Emil Hegle Svendsen
32. 18 grudnia 2010 Słowenia Pokljuka Sprint na 10 km 3. 0+0 27:34,6 +8,7 Björn Ferry
33. 16 stycznia 2011 Niemcy Ruhpolding Bieg pościgowy na 12,5 km 3. 0+0+0+0 32:03,5 +6,9 Björn Ferry
34. 20 stycznia 2011 Włochy Anterselva Sprint na 10 km 2. 0+0 23:46,2 +10,0 Anton Szypulin

Bibliografia

Przypisy

  1. ↑ Edyta Kowalczyk, Biathlon: Michael Greis trenerem polskiej kadry kobiet [online], Przegląd Sportowy, maj 2019 [dostęp 2019-07-21] (pol.).
  2. ↑ Fritz Fischer: „Ich suche den nächsten Michael Greis“ (niem.)
  3. ↑ Holmenkollen-Medaillen für Henkel und Greis (niem.)
  4. ↑ Adrian Lipiński, Biathlon: Trzykrotny mistrz olimpijski Michael Greis kończy karierę [online], tylkoigrzyska.pl [dostęp 2012-12-05] (pol.).
This article is issued from Wikipedia. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.