Wiktor Majgurow

Wiktor Majgurow
Виктор Майгуров
Data i miejsce urodzenia	7 lutego 1969 ; Swierdłowsk
Klub	Dynamo Chanty-Mansyjsk
Wzrost	170 cm
Debiut w PŚ	19.01 1989, Borowec; (DSQ - b.indywidualny)
Pierwsze punkty w PŚ	21.01 1989, Borowec; (23. miejsce - sprint)
Pierwsze podium w PŚ	18.12 1993, Pokljuka (1. miejsce - sprint)
Dorobek medalowy
	Reprezentacja Rosja
	Igrzyska olimpijskie
	Mistrzostwa świata
	Mistrzostwa Europy
	Puchar Świata
2. miejsce ;	1995/1996
3. miejsce ;	1996/1997
	Puchar Świata (Bieg pościgowy)
Mała kryształowa kula ;	1996/1997
	Puchar Świata (Bieg masowy)
Mała kryształowa kula ;	2001/2002
	Puchar Świata (Sprint)
3. miejsce ;	1996/1997
	Reprezentacja ZSRR
	Mistrzostwa świata juniorów
	Odznaczenia

Wiktor Wiktorowicz Majgurow (ros. Виктор Викторович Майгуров, ur. 7 lutego 1969 w Swierdłowsku) – rosyjski biathlonista reprezentujący też Białoruś i ZSRR, dwukrotny medalista olimpijski i wielokrotny medalista mistrzostw świata.

Kariera

Pierwszy sukces w karierze osiągnął w 1988 roku, kiedy jako reprezentant ZSRR na mistrzostwach świata juniorów w Chamonix zdobył brązowy medal w sztafecie. Na rozgrywanych rok później mistrzostwach świata juniorów w Voss zwyciężył w biegu indywidualnym i sztafecie, a w sprincie był trzeci.

W zawodach Pucharu Świata zadebiutował 19 stycznia 1989 roku w Borowcu, gdzie w biegu indywidualnym został zdyskwalifikowany. Pierwsze punkty zdobył dwa dni później w tej samej miejscowości, zajmując 23. miejsce w sprincie. Na podium zawodów tego cyklu po raz pierwszy stanął 18 grudnia 1993 roku w Pokljuce, wygrywając rywalizację w sprincie. W zawodach tych wyprzedził Niemca Svena Fischera i kolejnego reprezentanta Białorusi, Aleksandra Popowa. W kolejnych startach 21 razy stawał na podium, odnosząc przy tym jeszcze siedem zwycięstw: 18 marca 1995 roku w Lillehammer, 12 grudnia 1996 roku w Oslo i 18 stycznia 1997 roku w Anterselvie triumfował w sprincie, 14 grudnia 1996 roku w Oslo, 2 lutego 1997 roku w Osrblie i 6 stycznia 2001 roku w Oberhofie wygrywał bieg pościgowy, a 14 marca 1996 roku w Hochfilzen był najlepszy w biegu indywidualnym. Najlepsze wyniki osiągnął w sezonie 1995/1996, kiedy zajął drugie miejsce w klasyfikacji generalnej, plasując się między Władimirem Draczowem i Svenem Fischerem. W sezonie 1996/1997 był trzeci, za Fischerem i Ole Einarem Bjørndalenem z Norwegii, trzecie miejsce zajmując też w klasyfikacjach sprintu i biegu pościgowego. Ponadto w sezonie 2001/2002 zdobył Małą Kryształową Kulę za zwycięstwo w klasyfikacji biegu masowego.

Najwięcej medali wywalczył na mistrzostwach świata w Ruhpolding w 1996 roku. Najpierw wspólnie z Władimirem Draczowem, Pawłem Muslimowem i Siergiejem Rożkowem zajął drugie miejsce w biegu drużynowym. Trzy dni później zdobył srebrny medal w sprincie, rozdzielając Draczowa i Włocha René Cattarinussiego. Ponadto razem z Draczowem, Siergiejem Tarasowem i Aleksiejem Kobielewem zwyciężył w sztafecie. Na rozgrywanych rok później mistrzostwach świata w Osrblie był dwunasty w sprincie. W biegu pościgowym po bezbłędnym strzelaniu zdołał wyprzedzić wszystkich rywali i zdobyć złoty medal. Był to debiut tej konkurencji w programie mistrzostw świata, Majgurow został tym samym pierwszym w historii mistrzem świata w biegu pościgowym. W 1998 roku reprezentacja Rosji w składzie: Draczow, Kobielew, Rożkow i Majgurow zajęła trzecie miejsce w biegu drużynowym. Ponadto zdobył też trzy kolejne medale w sztafecie: złoty na mistrzostwach świata w Oslo/Lahti w 2000 roku (skład: Majgurow, Rożkow, Draczow i Pawieł Rostowcew) oraz srebrne podczas mistrzostw świata w Kontiolahti w 1999 roku (Majgurow, Rożkow, Draczow i Rostowcew) i mistrzostw świata w Kontiolahti w 1999 roku (Majgurow, Rożkow, Rostowcew i Siergiej Czepikow).

Startował w barwach Białorusi podczas igrzysk olimpijskich w Lillehammer w 1994 roku. Zajął tam 23. miejsce w biegu indywidualnym, 37. miejsce w sprincie i czwarte w sztafecie. Podczas rozgrywanych cztery lata później igrzysk w Nagano, już jako Rosjanin, zdobył razem z Muslimowem, Draczowem i Tarasowem brązowy medal w sztafecie. Wystartował tam także w sprincie, w którym był czwarty, przegrywając walkę o podium z Ville Räikkönenem z Finlandii o 14,3 sekundy. Brał również udział w igrzyskach olimpijskich w Salt Lake City w 2002 roku, zdobywając brązowy medal w biegu indywidualnym. W zawodach tych wyprzedzili go tylko Ole Einar Bjørndalen i Niemiec Frank Luck. Był tam ponadto siódmy w sprincie i biegu pościgowym oraz czwarty w sztafecie.

W 2003 roku zakończył karierę. Jeszcze w tym samym roku został wybrany zastępcą gubernatora Chanty-Mansyjskiego Okręgu Autonomicznego. W latach 2008–2011 był przewodniczącym komitetu kultury fizycznej i sportu w tym okręgu. Był też prezydentem miejscowej federacji biathlonowej, a w 2010 roku został delegatem technicznym IBU.

Osiągnięcia

Igrzyska olimpijskie

Rok	Miejscowość	Konkurencje
Rok	Miejscowość	IN	SP	PU	MS	RL	MR	SR
1994	Lillehammer	23.	37.	nd.	nd.	4.	nd.	–
1998	Nagano	–	4.	nd.	nd.	3.	nd.	–
2002	Salt Lake City	3.	7.	7.	nd.	4.	nd.	–

Mistrzostwa świata

Rok	Miejscowość	Konkurencje
Rok	Miejscowość	IN	SP	PU	MS	RL	MR	SR
1993	Borowec	27.	–	nd.	nd.	4.	nd.	–
1995	Anterselva	36.	–	nd.	nd.	–	nd.	–
1996	Ruhpolding	–	2.	nd.	nd.	1.	nd.	–
1997	Osrblie	18.	12.	1.	nd.	8.	nd.	–
1998	Pokljuka/Hochfilzen	nd.	nd.	–	nd.	nd.	nd.	–
1999	Kontiolahti/Oslo	41.	–	–	–	2.	nd.	–
2000	Oslo/Lahti	11.	–	–	20.	1.	nd.	–
2001	Pokljuka	5.	13.	11.	18.	4.	nd.	–
2002	Oslo	nd.	nd.	nd.	10.	nd.	nd.	–
2003	Chanty-Mansyjsk	–	9.	28.	12.	2.	nd.	–

Puchar Świata

Miejsca w klasyfikacji generalnej

Sezon	Miejsce
1988/1989	72.
1991/1992	-
1992/1993	37.
1994/1995	23.
1995/1996	2.
1996/1997	3.
1997/1998	8.
1998/1999	25.
1999/2000	18.
2000/2001	10.
2001/2002	8.
2002/2003	35.

Miejsca na podium w zawodach chronologicznie

Lp.	Dzień	Rok	Miejscowość	Konkurencja	Lokata	Pudła	Czas biegu	Strata	Zwycięzca
1.	18 grudnia	1993	Pokljuka	Sprint na 10 km	1.	0+0	27:42,0	–	–
2.	13 stycznia	1994	Ruhpolding	Bieg indywidualny na 20 km	2.	0+0+0+0	46:33,0	+37,5	Patrice Bailly-Salins
3.	19 marca	1994	Canmore	Sprint na 10 km	2.	0+0	26:22,2	+4,3	Sylfest Glimsdal
4.	18 marca	1995	Lillehammer	Sprint na 10 km	1.	0+0	29:34,5	–	–
5.	16 grudnia	1995	Oslo	Sprint na 10 km	2.	0+0	25:45,6	+0,5	Sven Fischer
6.	9 lutego	1996	Ruhpolding	Sprint na 10 km	2.	0+0	26:52,3	+9,7	Władimir Draczow
7.	7 marca	1996	Pokljuka	Bieg indywidualny na 20 km	3.	0+1+0+0	52:43,6	+32,4	Siergiej Rożkow
8.	9 marca	1996	Pokljuka	Sprint na 10 km	2.	0+0	26:49,7	+19,5	Władimir Draczow
9.	14 marca	1996	Hochfilzen	Bieg indywidualny na 20 km	1.	0+0+0+0	52:23,1	–	–
10.	12 grudnia	1996	Oslo	Sprint na 10 km	1.	0+0	25:55,3	–	–
11.	14 grudnia	1996	Oslo	Bieg pościgowy na 12,5 km	1.	0+0+0+1	1:01:16,6	–	–
12.	5 stycznia	1997	Oberhof	Bieg pościgowy na 12,5 km	2.	0+1+0+0	37:39,8	+19,8	Ole Einar Bjørndalen
13.	9 stycznia	1997	Ruhpolding	Bieg indywidualny na 20 km	3.	0+0+0+0	52:06,7	+1:33,6	Ricco Groß
14.	18 stycznia	1997	Anterselva	Sprint na 10 km	1.	0+0	27:06,7	–	–
15.	2 lutego	1997	Osrblie	Bieg pościgowy na 12,5 km	1.	0+0+0+0	33:21,9	–	–
16.	11 grudnia	1997	Östersund	Bieg indywidualny na 20 km	3.	1+1+0+0	49:19,0	+21,3	Sylfest Glimsdal
17.	17 stycznia	1998	Anterselva	Sprint na 10 km	3.	1+0	29:06,8	+22,7	Ole Einar Bjørndalen
18.	5 marca	1998	Pokljuka	Sprint na 10 km	3.	0+1	26:47,5	+12,7	Frank Luck
19.	12 marca	1998	Hochfilzen	Bieg indywidualny na 20 km	3.	0+0+0+0	53:02,9	+2:53,6	Władimir Draczow
20.	6 stycznia	2001	Oberhof	Bieg pościgowy na 12,5 km	1.	0+0+1+0	36:17,3	–	–
21.	12 stycznia	2002	Oberhof	Bieg masowy na 15 km	3.	0+1+0+1	42:42,4	+3,6	Raphaël Poirée
22.	11 lutego	2002	Salt Lake City	Bieg indywidualny na 20 km	3.	0+0+1+0	51:03,3	+37,3	Ole Einar Bjørndalen

Bibliografia

Viktor Maigourov. skisport365.com. [dostęp 2019-12-03]. (ang.).
Profil na stronie IBU. data.biathlonworld.com. [dostęp 2019-12-03]. (ang.).
Viktor Maygurov Biography and Olympic Results. Olympics at Sports-Reference.com. [dostęp 2019-12-03]. [zarchiwizowane z tego adresu (2011-01-21)]. (ang.).