Pieralberto Carrara

Pieralberto Carrara
Data i miejsce urodzenia

14 lutego 1966
Bergamo

Klub

G.S. Forestale

Wzrost

173 cm

Debiut w PŚ

17.01 1985, Oberhof
(24. miejsce – b.indywidualny)

Pierwsze punkty w PŚ

17.01 1985, Oberhof
(24. miejsce – b.indywidualny)

Pierwsze podium w PŚ

17.01 1991, Ruhpolding (1. miejsce – b.indywidualny)

Dorobek medalowy
Reprezentacja  Włochy
Igrzyska olimpijskie
srebroNagano 1998biathlon
(b.indywidualny)
Mistrzostwa świata
złotoKontiolahti 1990sztafeta
złotoBorowec 1993sztafeta
złotoCanmore 1994b.drużynowy
brązRuhpolding 1996b.drużynowy
brązOsrblie 1997sztafeta
Puchar Świata
3. miejsce
1992/1993

Pieralberto Carrara (14 lutego 1966 w Bergamo) – włoski biathlonista, wicemistrz olimpijski i pięciokrotny medalista mistrzostw świata.

Kariera

W zawodach Pucharu Świata zadebiutował 17 stycznia 1985 roku w Oberhofie, zajmując 24. miejsce w biegu indywidualnym. Tym samym już w debiucie zdobył pierwsze punkty. Na podium zawodów tego cyklu po raz pierwszy stanął 17 stycznia 1991 roku w Ruhpolding, wygrywając rywalizację w tej samej konkurencji. W zawodach tych wyprzedził swego rodaka, Andreasa Zingerle i Eirika Kvalfossa z Norwegii. W kolejnych startach jeszcze osiem razy stawał na podium: w biegu indywidualnym był trzeci 31 stycznia 1991 roku w Oberhofie i drugi 11 lutego 1998 roku w Nagano, w sprincie był drugi 19 stycznia 1991 roku w Ruhpolding, 22 stycznia 1994 roku i 18 stycznia 1997 roku w Anterselvie, a 23 stycznia 1993 roku w Anterselvie był najlepszy; ponadto 9 grudnia 1995 roku w Östersund był trzeci w biegu pościgowym, a 16 marca 1997 roku w Nowosybirsku zajął drugie miejsce w biegu masowym. Najlepsze wyniki osiągnął w sezonie 1992/1993, kiedy zajął trzecie miejsce w klasyfikacji generalnej. Wyprzedzili go jedynie Mikael Löfgren ze Szwecji i Niemiec Mark Kirchner.

W 1987 roku wystąpił na mistrzostwach świata w Lake Placid, zajmując 42. miejsce w sprincie. Na rozgrywanych trzy lata później mistrzostwach świata w Mińsku/Oslo/Kontiolahti wspólnie z Wilfriedem Pallhuberem, Johannem Passlerem i Andreasem Zingerle zdobył złoty medal w sztafecie. W tym samym składzie Włosi zwyciężyli także podczas mistrzostw świata w Borowcu w 1993 roku. W 1994 roku rozegrano mistrzostwa świata w Canmore, gdzie zawodnicy rywalizowali tylko w biegu drużynowym. Reprezentacja Włoch złożona z Pieralberto Carrary, Huberta Leitgeba, Andreasa Zingerle i Wilfrieda Pallhubera zdobyła złoty medal, wyprzedzając Rosjan i Niemców. Zdobył ponadto brązowe medale w biegu drużynowym podczas mistrzostw świata w Ruhpolding w 1996 roku i w sztafecie podczas mistrzostw świata w Osrblie rok później. W startach indywidualnych najbliżej medalu był na MŚ 1996 w Ruhpolding, gdzie był czwarty w sprincie, przegrywając walkę o podium z rodakiem - René Cattarinussim o 0,2 sekundy.

Jego olimpijski debiut miał miejsce podczas igrzysk w Calgary w 1988 roku, gdzie zajął 13. miejsce w sprincie. Na rozgrywanych cztery lata później igrzyskach olimpijskich w Albertville w tej samej konkurencji zajął 41. miejsce, a w sztafecie był czwarty. Na igrzyskach olimpijskich w Lillehammer w 1994 roku zajął 15. miejsce w biegu indywidualnym, 23. w sprincie i szóste w sztafecie. Brał też udział w igrzyskach w Nagano w 1998 roku, gdzie zdobył swój jedyny medal olimpijski. W biegu indywidualnym zajął tam drugie miejsce, rozdzielając Norwega Halvarda Hanevolda i reprezentującego Białoruś Alaksieja Ajdaraua. Na tej samej imprezie zajął też dziesiąte miejsce w sprincie i dziewiąte w sztafecie.

Osiągnięcia

Igrzyska olimpijskie

Rok Miejscowość Konkurencje
IN SP PU MS RL MR SR
1988 Calgary – 13. nd. nd. – nd. –


1992 Albertville – 41. nd. nd. 4. nd. –


1994 Lillehammer 15. 23. nd. nd. 6. nd. –


1998 Nagano 2. 10. nd. nd. 9. nd. –

Mistrzostwa świata

Rok Miejscowość Konkurencje
IN SP PU MS RL MR SR
1987 Lake Placid – 42. nd. nd. – nd. –


1990 Mińsk/Oslo/Kontiolahti – 14. nd. nd. 1. nd. –


1991 Lahti 59. 14. nd. nd. 4. nd. –


1993 Borowec – 6. nd. nd. 1. nd. –


1995 Anterselva 43. 9. nd. 4. nd. – –


1996 Ruhpolding 18. 4. nd. nd. 10. nd. –


1997 Osrblie 38. DNF – nd. 3. nd. –


1998 Pokljuka/Hochfilzen nd. nd. 19. nd. nd. nd. –


1999 Kontiolahti/Oslo – 34. 44. – 8. nd. –

Puchar świata

Miejsca w klasyfikacji generalnej

Sezon Miejsce
1984/1985 63.
1985/1986 67.
1986/1987 80.
1987/1988 41.
1988/1989 27.
1989/1990 32.
1990/1991 5.
1991/1992 33.
1992/1993 3.
1993/1994 16.
1994/1995 11.
1995/1996 4.
1996/1997 20.
1997/1998 17.
1998/1999 56.
1999/2000 58.

Miejsca na podium w zawodach chronologicznie

Lp.DzieńRokMiejscowośćKonkurencjaLokataPudłaCzas bieguStrataZwycięzca
1. 17 stycznia 1991 Niemcy Ruhpolding Bieg indywidualny na 20 km 1. 0+0+0+0 53:12,7 – –
2. 19 stycznia 1991 Niemcy Ruhpolding Sprint na 10 km 2. 0+0 27:16,4 +2,2 Siergiej Tarasow
3. 31 stycznia 1991 Niemcy Oberhof Bieg indywidualny na 20 km 3. 1+0+0+1 56:39,2 +57,5 Mark Kirchner
4. 23 stycznia 1993 Włochy Anterselva Sprint na 10 km 1. 0+0 26:47,8 – –
5. 22 stycznia 1994 Włochy Anterselva Sprint na 10 km 2. 0+0 26:47,0 +6,4 Frank Luck
6. 9 grudnia 1995 Szwecja Östersund Bieg pościgowy na 12,5 km 3. 0+0 27:07,0 +17,3 Ludwig Gredler
7. 18 stycznia 1997 Włochy Anterselva Sprint na 10 km 2. 0+0 27:06,7 +14,9 Wiktor Majgurow
8. 16 marca 1997 Rosja Nowosybirsk Bieg masowy na 15 km 2. 0+0+0+2 29:23,6 +7,3 Wolfgang Perner
9. 11 lutego 1998 Japonia Nagano Bieg indywidualny na 20 km 2. 0+0+0+0 56:14,4 +7,5 Halvard Hanevold

Bibliografia

This article is issued from Wikipedia. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.