Chorzowska 50
Biurowiec od strony północno-zachodniej (2006) | |
| Państwo | |
|---|---|
| Województwo | |
| Miejscowość | |
| Adres |
ul. Chorzowska 50, |
| Typ budynku | |
| Architekt |
Biuro Architektoniczne MAT |
| Inwestor |
Centrum Banku Śląskiego |
| Wysokość całkowita |
68 m |
| Wysokość do dachu |
60 m |
| Kondygnacje |
15+2 |
| Powierzchnia użytkowa |
36 213,49 m² |
| Rozpoczęcie budowy |
1999 |
| Ukończenie budowy |
2001 |
Położenie na mapie Katowic ![]() | |
Położenie na mapie Polski ![]() | |
Położenie na mapie województwa śląskiego ![]() | |
Chorzowska 50 – budynek biurowy klasy A w Katowicach, położony przy ulicy Chorzowskiej 50, w graniach dzielnicy Śródmieście.
Wzniesiony został w latach 1999–2001 i wraz z sąsiednimi budynkami przy ulicy Sokolskiej 34, będących siedzibą ING Banku Śląskiego, tworzy spójny kompleks architektoniczny, nawiązujący do założeń katowickiej moderny lat międzywojennych.
Historia
Biurowiec Chorzowska 50 został wzniesiony na terenie nieistniejących zakładów budowy maszyn Kolei Górnośląskich (niem. Machinen Bau Anstalt)[1]. Do końca lat 70. XX wieku w tym miejscu działalność prowadziły Zakłady Naprawcze Taboru Kolejowego w Katowicach, które w 1972 roku połączono z gliwickimi zakładami i zaczęto stopniowo likwidować[2].
W 1998 roku powołano spółkę Centrum Banku Śląskiego, które stało się inwestorem wysokościowca[2]. Projekt biurowca Chorzowska 50 opracowało sopockie Biuro Architektoniczne MAT w latach 1998–1999[2][3]. Biurowiec został wzniesiony w latach 1999–2001[2], a budowę zrealizowała spółka NDI[4].
W sąsiedztwie biurowca Chorzowska 50, przy ulicy Sokolskiej 34 wzniesiono budynek Banku Śląskiego. Jego projekt opracowano w 1997 roku, a budowę zrealizowano w latach 1998–2000[5].
W 2002 roku w budynku powstała galeria sztuki „Chorzowska 50” o powierzchni 200 m², założona przez Ninę Rechowicz i Stefana Szawicę, właścicieli „Parnasu”. Zainaugurowano ją wystawą obrazów Renaty Bonczar[6].
W maju 2003 roku budynek był skomercjalizowany w 75 procentach, a głównymi najemcami byli: PKN Orlen, Polskie Huty Stali i Nationale Nederlanden. Na parterze działały natomiast wówczas m.in.: przedstawicielstwo przewoźników lotniczych, kwiaciarnia, salon mebli biurowych, biura ubezpieczeń, kancelarie prawne, winiarnia czy salon samochodowy[7].
W połowie stycznia 2026 roku ING Bank Śląski zapowiedział przebudowę budynku. Powstały dwie koncepcje – pierwsza zakładała przykrycie biurowca kopułą, zachowując bryłę całego kompleksu, a druga przebudowę całego zespołu zabudowy, ich połączenie i ujednolicenie, z elewacją nawiązującą do czerwonej cegły[8].
Charakterystyka

Biurowiec Chorzowska 50 położony jest w granicach dzielnicy Śródmieście, przy skrzyżowaniu ulic Chorzowskiej i Sokolskiej[1], około 15 minut pieszo od głównego dworca kolejowego. W pobliżu funkcjonują przystanki tramwajowe i autobusowe[9] obsługiwane na zlecenie Zarządu Transportu Metropolitalnego (ZTM)[10].
Powierzchnia całkowita biurowca Chorzowska 50 wynosi 44,5 tys. m², powierzchnia użytkowa 36 213,49 m², natomiast kubatura 150,8 tys. m³[2]. Liczy 15 kondygnacji nadziemnych i dwie podziemne[3][11][4] (bądź 13[12][13] lub 14 kondygnacji[14]). Wysokość budynku do dachu wynosi 60 m, a całkowita 68 m[15][12].
Biurowiec stanowi część kompleksu zabudowy, składającego się z trzech budynków. Pozostałe dwa obiekty, znajdujące się przy ulicy Sokolskiej 34, są siedzibą ING Banku Śląskiego. Przy wykorzystaniu podobnych materiałów[1], z dominacją szkła i jasnego metalu[14], tworzą razem spójną całość i pierzeję ulicy[1].
Gmach nawiązuje do rozwiązań architektonicznej katowickiej moderny z lat międzywojennych w formie kształtu kondygnacji garażowych, konstrukcji dachu czy przykrycia w postaci refowanego żagla przejścia łączącego biurowiec z budynkiem ING Banku Śląskiego. Obecna są tutaj także dynamiczne i wielopłaszczyznowe elewacje[14].
W samych pięciu kondygnacjach parkingowych znajduje się 660 miejsc na pojazdy osobowe[14][13]. Komunikację wewnątrz zapewnia osiem wind[15][13].
Budynek Chorzowska 50 stanowił pierwotnie siedzibę dla wielu firm i punktów usługowych[14], a przestrzeń biurową włączono do Katowickiej Specjalnej Strefy Ekonomicznej[2]. Według stanu z 2025 roku, budynek zajmuje głównie Grupa ING[16]. Na parterze znajduje się natomiast pasaż handlowo-usługowy, z którym działa m.in.: bank, placówki medyczne czy restauracja[9].
Galeria
Zachodnia elewacja biurowca (2018)
Ulica Chorzowska w Katowicach; po lewej Chorzowska 50 (2015)
Biurowiec Chorzowska 50 od strony północno-zachodniej (2020)
Biurowiec Chorzowska 50 od strony północno-zachodniej (2023)
Budynek przy ulicy Sokolskiej 34, który sąsiaduje z biurowcem Chorzowska 50 (2025)
Zobacz też
Przypisy
- 1 2 3 4 Bulsa, Grzegorek i Witaszczyk 2013 ↓, s. 247.
- 1 2 3 4 5 6 Bulsa, Grzegorek i Witaszczyk 2013 ↓, s. 249.
- 1 2 Biuro Architektoniczne MAT, Biurowiec "Chorzowska 50" Katowice - [online], mat.com.pl, 3 kwietnia 2020 [dostęp 2026-01-05] (pol.).
- 1 2 NDI, Centrum Banku Śląskiego [online], www.ndi.pl [dostęp 2026-01-05] (pol.).
- ↑ Taczewski 2002 ↓, s. 40.
- ↑ Nowa galeria, „Śląsk” (2 (76)), Katowice: Górnośląskie Towarzystwo Literackie, luty 2002, s. 82-83, ISSN 1425-3917 [dostęp 2026-01-05] (pol.).
- ↑ Eryk Szozda, Katowice City, „Śląsk” (5 (91)), Katowice: Górnośląskie Towarzystwo Literackie, maj 2003, s. 20, ISSN 1425-3917 [dostęp 2026-01-05] (pol.).
- ↑ Patryk Osadnik, Katowicki Titanic do przebudowy. Okryją go futurystyczną kopułą, która wytwarza energię?, „Dziennik Zachodni”, dziennikzachodni.pl, 15 stycznia 2026 [dostęp 2026-01-26] (pol.).
- 1 2 Brookfield Partners, Centrum Chorzowska 50 [online], officelist.pl [dostęp 2026-01-05] (pol.).
- ↑ ZTM, Lista przystanków: Katowice [online], rj.transportgzm.pl [dostęp 2026-01-05] (pol.).
- ↑ Urząd Miasta Katowice, Miejski System Zarządzania-Katowicka Infrastruktura Informacji Przestrzennej [online], emapa.katowice.eu [dostęp 2026-01-05] (pol.).
- 1 2 Justyna Przybytek-Pawlik, Katowickie City jest przy Chorzowskiej. To tu powstaje najwięcej nowych biurowców w Katowicach, „Dziennik Zachodni”, dziennikzachodni.pl, 17 maja 2020 [dostęp 2026-01-05] (pol.).
- 1 2 3 Tomasz Skupiewski, Katowickie wieżowce - Biurowiec Chorzowska 50 - Wieżowiec [online], www.wiezowce.katowice.pl [dostęp 2026-01-05] [zarchiwizowane z adresu 2006-05-16] (pol.).
- 1 2 3 4 5 Bulsa, Grzegorek i Witaszczyk 2013 ↓, s. 248.
- 1 2 Urbanity, Biurowiec Chorzowska 50 Katowice Chorzowska 50 [online], www.urbanity.pl [dostęp 2026-01-05] (pol.).
- ↑ Paweł Mazur, Katowice, Chorzowska 50, Bank ING – Architektura transformacji i postmodernizmu w Polsce [online], postmodernism.eu [dostęp 2026-01-05] (pol.).
Bibliografia
- Michał Bulsa, Grzegorz Grzegorek, Beata Witaszczyk, Domy i gmachy Katowic, Katowice: Wydawnictwo Prasa i Książka, 2013, ISBN 978-83-63780-00-5 (pol.).
- Tomasz Taczewski, Współczesna architektura Katowic, Katowice: Wydawnictwo GIA, 2002, ISBN 83-904135-2-3 (pol.).


