Elizabeth Taylor (singel)

Trwająca 3 minuty i 28 sekund „Elizabeth Taylor” to ballada^[10][11] łącząca w sobie orchestral pop^[12] oraz synthpop^[13]. Jej warstwa instrumentalna wykorzystuje mocne werble, bas, pianino, programowane instrumenty strunowe i orkiestrację, a także elektroniczne bity nawiązujące do brzmienia Reputation – albumu Swift z 2017 roku^[14][15][16]. Refrenowi towarzyszy tzw. beat drop^[12].

Krytycy opisali brzmienie i tematykę „Elizabeth Taylor” jako dramatyczne lub filmowe. Roisin O’Connor z The Independent porównała „tętniący, paradny styl pianina” do ścieżki dźwiękowej z serialu Sukcesja – telewizyjnego komediodramatu utrzymanego w klimacie czarnej komedii^[17][18]. Jason Lipshutz z Billboardu skomentował, że harmonie wokalne oraz instrumentarium przywołują na myśl brzmienie utworu „Don’t Blame Me” z 2017 roku^[19].

Tytuł piosenki nawiązuje do brytyjsko-amerykańskiej aktorki Elizabeth Taylor, którą Swift opisała jako „jedną z najbardziej ostatecznych, kwintesencjonalnych gwiazd estrady”^[20][21]. Wcześniej Swift już inspirowała się Taylor: wizualnie nawiązała do jej stylu w teledysku do „Wildest Dreams” (2015), a tekstowo odniosła się do niej w singlu „…Ready for It?” z 2017 roku, w którym porównała swój romans do relacji Taylor z walijskim aktorem Richardem Burtonem^[22].

„Elizabeth Taylor” była pierwszą piosenką, którą Swift napisała na album The Life of a Showgirl. Według Swift, doznała ona „nagłego przypływu inspiracji” i nagrała smartfonem robocze demo, śpiewając refren przy pianinie. Przesłała to nagranie do Martina i Shellbacka, po czym cała trójka ukończyła finałową wersję utworu^[23]. W wywiadzie dla Pandory Swift wyznała, że zdecydowała się napisać piosenkę zainspirowaną Taylor po obejrzeniu w Internecie nagrania, w którym syn aktorki stwierdził, że gdyby miał wybrać osobę, którą mógłby porównać do swojej matki pod względem popularności i „chaosu”, byłaby to właśnie Swift^[24]. W programie radiowym Elvis Duran and the Morning Show w stacji Z100 Swift oświadczyła, że utożsamia się z „polaryzującym” odbiorem Taylor w kulturze, a piosenka to „rodzaj moich emocji i problemów ze sławą widzianych przez pryzmat cosplayowania życia Elizabeth Taylor, więc w pewnym sensie łączysz te dwa doświadczenia ze sobą”^[25].

Tekst piosenki to opowieść Swift o tym, jak sława i postrzeganie przez opinię publiczną wpływają na relacje osobiste^[13][22]. Artystka zawarła w nim liczne odniesienia do aktorki; w zwrotkach wspomina o „Plaza Athénée” – luksusowym hotelu w Nowym Jorku, gdzie Taylor miała dwupoziomowy apartament, lub o hotelu o tej samej nazwie w Paryżu, w którym Taylor i Burton mieszkali przez pół roku. Pojawia się także włoski kurort Portofino, gdzie Burton oświadczył się Taylor^[17][27]. Słowa refrenu „Płakałabym fioletem, jak Elizabeth Taylor” nawiązują do powszechnego przekonania, że oczy Taylor miały właśnie taki odcień^[13][27]. W dalszej części utworu Swift nawiązuje do słynnych perfum aktorki, White Diamonds: „Wszystkie moje białe diamenty i kochankowie są na zawsze”^[22][28]. Wielokrotne małżeństwa Taylor są przywołane w wersie „Wszyscy właściwi faceci obiecywali, że zostaną”, a jej słynna kolekcja biżuterii w słowach „Zamieniłabym Cartiera kogoś, komu mogłabym zaufać”^[26]. Swift wspomina również o Musso & Frank Grill – restauracji w Los Angeles, która od 1919 roku gości celebrytów i którą Taylor często odwiedzała^[25].

W piosence Swift nakreśla paralele między swoim życiem a losem Taylor jako dwóch sławnych kobiet, będących obiektem intensywnych plotek medialnych z powodu burzliwego życia uczuciowego^[13]. Wyraża niepokój i zwątpienie co do własnego statusu („Często wcale nie jest tak bajecznie, być mną”; „Jesteś gorący tylko tak długo, jak twój ostatni hit”)^[29]. Choć zawsze była „numerem jeden”, była przekonana, że większość mężczyzn nie poradzi sobie z jej ogromnym sukcesem, dopóki nie znalazła tego jedynego. Pod koniec utworu wyraża nadzieję, że ten romans przetrwa na zawsze, ale dochodzi do wniosku, że nawet jeśli tak się nie stanie, ona i tak pozostanie bogatą i pełną blasku kobietą^[30].