22 (singel Taylor Swift)

22 – piosenka amerykańskiej piosenkarki i autorki tekstów Taylor Swift z jej czwartego albumu studyjnego pt. Red (2012). Została wydana jako czwarty singiel z tej płyty 12 marca 2013 roku przez wytwórnię Big Machine Records. Napisany i wyprodukowany przez Swift, Maxa Martina oraz Shellbacka, utwór „22” łączy podgatunki popu, takie jak bubblegum pop i dance-pop, z elementami disco oraz rocka lat 90. Utwór zaczyna się od riffu gitary akustycznej i przechodzi w radosny refren, w którym wykorzystano pulsujące syntezatory oraz synkopowane bębny basowe. Tekst piosenki celebruje bycie dwudziestolatką, jednocześnie nawiązując do zawodów miłosnych, których narratorka doświadczyła w przeszłości.

Po premierze albumu Red krytycy chwalili produkcję „22” za jej chwytliwość, choć niektórzy uznali tekst za słaby, a samą piosenkę za powtarzalną. Z perspektywy czasu niektórzy uważają ją za jeden z najlepszych popowych utworów Swift. „22” dotarło do 20. miejsca na amerykańskiej liście Billboard Hot 100 i otrzymało certyfikat potrójnej platyny od Recording Industry Association of America. Singiel zdobył platynowe lub wyższe certyfikaty w Australii, Kanadzie i Wielkiej Brytanii, plasując się w pierwszej dziesiątce list przebojów w Wielkiej Brytanii, Izraelu i RPA. Towarzyszący piosence teledysk został nakręcony w Malibu w Kalifornii i przedstawia Swift bawiącą się na domówce z przyjaciółmi. Artystka włączyła ten utwór do setlisty tras koncertowych The Red Tour (2013–2014) oraz The Eras Tour (2023–2024). Wykonała go również na żywo podczas gali Billboard Music Awards w 2013 roku.

Niektóre media określają „22” mianem fenomenu kulturowego, który wpłynął na popularyzację obchodzenia 22. urodzin. Nagrana na nowo wersja utworu, zatytułowana „22 (Taylor's Version)”, została wydana 12 listopada 2021 roku jako część drugiego ponownie nagranego albumu Swift pt. Red (Taylor's Version). Piosenka dotarła do 30. miejsca listy Billboard Global 200 i trafiła na listy przebojów w Australii, Kanadzie, Portugalii, Singapurze oraz Stanach Zjednoczonych.

W październiku 2010 roku Swift wydała swój trzeci album studyjny, napisany w całości samodzielnie pt. Speak Now^[1]. Wyprodukowany przez Swift i Nathana Chapmana, krążek ten rozwija country-popowy styl swojej poprzedniczki, płyty Fearless (2008)^[2]. Tworząc swój czwarty album studyjny, Red (2012), Swift chciała poeksperymentować z innymi stylami muzycznymi^[3]. W tym celu podjęła współpracę z producentami spoza swojej bazy zawodowej w Nashville w stanie Tennessee i udała się do Los Angeles, aby nawiązać współpracę ze szwedzkim producentem Maxem Martinem^[2][4]. Swift wskazywała na umiejętność Martina do „napisania idealnego, wpadającego w ucho refrenu” jako swoją inspirację^[5].

Martin oraz Shellback, inny szwedzki producent, współtworzyli i współprodukowali ze Swift trzy piosenki na album Red: „22”, „We Are Never Ever Getting Back Together” oraz „I Knew You Were Trouble”. Wszystkie charakteryzują się popową produkcją i zaprogramowanymi instrumentami klawiszowymi^[6][7]. Michael Ilbert i Sam Holland zarejestrowali utwór „22” w MXM Studios w Sztokholmie oraz Conway Recording Studios w Los Angeles, przy wsparciu inżynierów dźwięku: Johna Hanesa, Erica Eylandsa i Tima Robertsa. Şerban Ghenea zmiksował utwór w MixStar Studios w Virginia Beach. Instrumenty użyte w nagraniu to gitara akustyczna (Swift, Shellback), bas (Shellback), gitara elektryczna (Shellback) oraz instrumenty klawiszowe (Martin, Shellback)^[8].

Omawiając tematykę „22”, Swift powiedziała magazynowi Billboard, że piosenka oddaje to, jak czuła się w wieku 22 lat oraz „możliwości płynące z faktu, że wciąż się uczysz, ale wiesz już wystarczająco dużo. [...] To przynosi beztroskie uczucie, które opiera się na niezdecydowaniu i strachu, a jednocześnie na odpuszczaniu”^[5]. W wywiadzie z Ryanem Seacrestem w lutym 2013 roku wyznała, że inspiracją dla piosenki była grupa jej przyjaciółek, z którymi często spędzała czas; mimo niepewności dorosłego życia, „jedyną rzeczą, którą masz, jesteście wy sami”^[9]. 12 marca 2013 roku wytwórnia Big Machine, we współpracy z Republic Records, wydała „22” w amerykańskich radiach grających współczesne hity jako czwarty singiel z płyty Red^[10]. Dzień później utwór ukazał się wyłącznie na oficjalnej stronie internetowej Swift jako limitowany singiel CD, sprzedawany oddzielnie lub w pakiecie z gadżetami z trasy The Red Tour^[11][12]. W Wielkiej Brytanii „22” zostało wydane 31 marca 2013 roku^[13].

Krytycy muzyczni opisali „22” jako utwór z gatunku bubblegum pop^[14][15] oraz dance-pop^[16]. Rob Sheffield z magazynu Rolling Stone określił stylistykę piosenki jako disco^[17], natomiast Annie Zaleski z Cleveland Scene nazwała ją „zadziorną perełką rocka lat 90.”^[18]. Utwór rozpoczyna się riffem gitary akustycznej, a w zwrotkach dominują aranżacje oparte na tym instrumencie^[19]. Radosny refren wprowadza elementy muzyki tanecznej i elektronicznej; wykorzystano w nim pulsujące, inspirowane popem lat 80. syntezatory oraz synkopowane bębny basowe, które przywodzą na myśl wpływy hip-hopu i rocka alternatywnego^[20][21]. Magazyn Billboard stwierdził, że „22” było „najbardziej rażąco popową piosenką” Swift do tamtego momentu^[22], a Perone zauważył, że jej wokal, przetworzony przez elektroniczną produkcję Martina i Shellbacka, sprawia, że utwór brzmi radykalnie inaczej w porównaniu z jej wcześniejszymi dokonaniami^[19]. Według Riane Konc z The Boot, mimo popowej produkcji, „22” pozostaje „istotną częścią jej lat country”^[23]. Pod względem muzycznym utwór został napisany w tonacji G-dur i ma tempo 104 uderzeń na minutę^[24][25]. Skala głosu Swift rozciąga się od G3 do D5^[24].

W tekście piosenki narratorka celebruje bycie dwudziestolatką, zapraszając przyjaciół do wspólnego przebierania się, spędzania czasu i „wyśmiewania swoich byłych” po niedawnym zawodzie miłosnym^[26]. Kiedy wraz z przyjaciółmi pojawia się na imprezie, zdaje sobie sprawę, że na miejscu jest „zbyt wiele fajnych dzieciaków” (którzy szepczą: „Kto to w ogóle jest ta Taylor Swift, fuj?”)^[16][27]. Grupa postanawia wtedy „olać całe to towarzystwo”. Pod koniec utworu narratorka tańczy z mężczyzną, który „wygląda na kogoś, kto przynosi kłopoty”, ale którego ona „musi mieć”^[19].

Krytycy zwrócili uwagę na sprzeczne emocje towarzyszące wczesnej dorosłości. Jordan Sargent z magazynu Spin stwierdził, że bas w refrenie ma „ulotne, wznoszące brzmienie”, które odzwierciedla liryczne poczucie „bycia młodym i niezwyciężonym” w obliczu nadchodzącego „widma dorastania”^[28]. Według Billboardu, choć produkcja jest radosna i zawiera „najsłodsze możliwe hooki”, tekst jest raczej refleksyjny^[22]. J. English z NPR Music napisał, że sprzeczne uczucia („Jesteśmy szczęśliwi, wolni, zagubieni i samotni jednocześnie / To żałosne i magiczne”) służą jako manifest albumu Red, obrazując szeroką gamę emocji – od naiwnego optymizmu w „Begin Again” po przestrogę przed sławą w „The Lucky One”^[29]. Z kolei Perone uznał utwór za eskapistyczny i beztroski; podczas gdy bohaterki poprzednich piosenek Swift rozmyślają o utraconej miłości w samotności, narratorka „22” bawi się na imprezach i nawiązuje relację z nowo poznanym mężczyzną^[19].

Recenzja albumu Red w magazynie Billboard doceniła warsztat autorski Swift w utworze „22” za „zwięzłe przekazanie sprzecznych emocji” pomimo radosnej produkcji^[22]. Lewis Corner z Digital Spy uznał singiel za kolejny „popowy hit” w karierze artystki^[30]. Recenzenci, którzy wyróżnili „22” jako jeden z najlepszych utworów na albumie, to m.in. Sam Lansky z Idolator, Jerry Shriver z USA Today oraz Max Asayesh-Brown z Tampa Bay Times – wszyscy oni chwalili warstwę produkcyjną^[31][32]. Mesfin Fekadu z Associated Press uznał piosenkę za lepszą od głównego singla „We Are Never Ever Getting Back Together”, ale tekst ocenił jako słaby^[33]. Niektórzy uznali utwór za wtórny wobec hitów współczesnych Swift artystek, takich jak Katy Perry czy Kesha; wśród nich znaleźli się James Reed z The Boston Globe^[34], Craig S. Semon z Telegram & Gazette^[35] oraz Jonathan Keefe ze Slant Magazine, który nazwał piosenkę „piskliwą, celowo pustą podróbką Ke$hy”^[36]. Stephen Thomas Erlewine z AllMusic określił ją mianem „radosno-niedorzecznego wypełniacza klubowych parkietów”^[8].

Podczas gali Pop Awards 2015, organizowanej przez Broadcast Music, Inc., „22” było jedną z trzech piosenek (obok „Everything Has Changed” i „Shake It Off”), które pomogły Swift zdobyć tytuł jednej z „Autorek Tekstów Roku”^[37]. Recenzje retrospektywne były zazwyczaj pozytywne – Lansky podkreślał jej „millenialsowe, różowe musowanie” i „ugrzecznioną niegrzeczność”^[38], a Sheffield stwierdził, że piosenka jest „[około] 22 000 razy zabawniejsza niż bycie w wieku 22 lat w rzeczywistości”^[17]. Nate Jones z Vulture pochwalił „22” za bycie jednocześnie „absurdalnie chwytliwym” i posiadającym „wystarczająco dużo osobowości”^[39], a Nick Levine z Time Out uznał utwór za „znacznie inteligentniejszy” niż przeciętna piosenka dance-pop^[16]. W rankingu 44 singli Swift z 2019 roku, Alexis Petridis z The Guardian umieścił utwór na czwartym miejscu, wychwalając jego chwytliwość i refleksyjny tekst o wczesnej dorosłości^[27]. Perone uznał jednak „22” za mniej wyrafinowane i ugruntowane niż poprzednie piosenki Swift o zawodach miłosnych, w szczególności „Fifteen” (2009)^[19].

Niektóre publikacje medialne nazwały „22” fenomenem kulturowym, który doprowadził do wzrostu znaczenia 22. urodzin^[40]; według Hannah Mylrea z NME: „Przed piosenką '22' nikogo nie obchodziło, kiedy świętujesz swoje 22. urodziny [...] a Swift jakimś cudem zamieniła je w kamień milowy”^[15].

Swift nagrała „22” na swój drugi nagrany ponownie album pt. Red (Taylor's Version) (2021). Fragment odświeżonej wersji utworu, zatytułowanej „22 (Taylor's Version)”, opublikowała na swoim Instagramie 5 sierpnia 2021 roku^[41]. Album Red (Taylor's Version) został wydany 12 listopada 2021 roku nakładem Republic Records; premiera była częścią działań Swift mających na celu odzyskanie praw do jej nagrań-matek po publicznym sporze z jej dawną wytwórnią Big Machine oraz menedżerem Scooterem Braunem^[42].

„22 (Taylor's Version)” zostało wyprodukowane przez Swift, Shellbacka oraz Christophera Rowe’a^[43]. W recenzjach Red (Taylor's Version) niektórzy krytycy zauważyli, że „22” to jedna z najlepszych popowych piosenek Swift, a Olivia Horn z Pitchforka uznała ją za jedno z jej „wielkich arcydzieł”^[44][45]. Jonathan Keefe ze Slant Magazine skomentował, że „choć wersja z 2012 roku była nie do odróżnienia od muzyki innych gwiazd popu tamtej ery, to ponowne nagranie z 2021 roku zyskał dzięki bardziej nostalgicznemu wydźwiękowi”^[46].

Pod względem komercyjnym „22 (Taylor's Version)” trafiło na listy przebojów w Singapurze (miejsce 17.)^[47], Australii (27.)^[48], Kanadzie (Canadian Hot 100 – 33.)^[49] oraz Portugalii (151.)^[50]. W Stanach Zjednoczonych utwór zadebiutował i dotarł do 52. miejsca na liście Billboard Hot 100, co pozwoliło Swift wyśrubować rekord największej liczby piosenek na liście wśród kobiet^[51][52]. W zestawieniach innych niż ogólnokrajowe, piosenka zajęła 36. miejsce na nowozelandzkiej liście Hot Singles Chart^[53] oraz 49. miejsce na brytyjskiej liście Audio Streaming Chart^[54]. Dotarła również do 30. miejsca w globalnym rankingu Billboard Global 200^[55].