Hermanowicze (gmina)
| gmina wiejska | |||||
| 1921–1939[1] | |||||
 | |||||
| Państwo | |||||
|---|---|---|---|---|---|
| Województwo |
(1919–20: okręg wileński) | ||||
| Powiat | |||||
| Siedziba | |||||
| Populacja (1921) • liczba ludności |
| ||||
| Szczegółowy podział administracyjny (1938) | |||||
| |||||
Położenie na mapie Polski w 1939 r.  | |||||
 55°25′N 27°44′E/55,413889 27,733333 | |||||
Hermanowicze – dawna gmina wiejska istniejąca do 1939 roku w woj. nowogródzkim/Ziemi Wileńskiej/woj. wileńskim w Polsce (obecnie na Białorusi). Siedzibą gminy było miasteczko Hermanowicze (593 mieszk. w 1921 roku[2])[3]. Gmina obejmowała tereny wiejskie wokół Dzisny.
Gminę Hermanowicze utworzono na początku okresu międzywojennego. Należała do powiatu dziśnieńskiego w woj. nowogródzkim[2]. 13 kwietnia 1922 roku gmina wraz z całym powiatem dziśnieńskim została przyłączona do Ziemi Wileńskiej[4], przekształconej 20 stycznia 1926 roku w województwo wileńskie.
11 kwietnia 1929 roku do gminy Hermanowicze przyłączono część obszaru zniesionej gminy Stefanpol, natomiast część obszaru gminy Hermanowicze włączono do gminy Szarkowszczyzna[5]:
| Z gminy | Do gminy | Miejscowości |
|---|---|---|
| Hermanowicze | Szarkowszczyzna | wsie: Bałtromieje, Popki (Papki) i Zaczyściki oraz zaścianek Mościszcze |
| Stefanpol (zn) | Hermanowicze | wieś i folwark Jamno, wsie: Czerepy, Horawce I, Krupiniszcze, Michałuszki, Małysze (Małysze Górne i Małysze Dolne), Ostroboże (Hostoborze I i II), Pohary i Sawłuki; folwarki: Borsuczki, Helenowo, Krasna Góra, Kaziki, Ludwinowo, Łatoszki, Mrówka, Miszelmont, Pomowzowo, Poziomka, Rozpasz, Rejentpol, Sutoki, Szendzin, Smiejno (Sniejno) i Wensanpol (Wasanpole) oraz zaścianki: Brzozówka (Brzozowy Ostrów), Jaśków, Jaśkowo i Szymanówka; osady: Guzowatka (Górowatka), Kuryłowo |
Według stanu z 1 listopada 1938, gmina podzielona była na 18 gromad: Biały Dwór, Balnowo, Bielany, Dzikiewo, Hermanowicze, Janowo, Józefowo, Ksawerynów, Krasna Góra, Korolewo, Ludwinowo, Nowopole, Nowosielce, Paszki, Podolszczyzna, Sinice, Stolica i Szkunciki[6].
Po wojnie obszar gminy Hermanowicze został odłączony od Polski i włączony do Białoruskiej SRR.
Nie mylić z gminą Hermanowice.
Demografia
Według Powszechnego Spisu Ludności z 1921 roku gminę zamieszkiwało 7 575 osób, 4 027 było wyznania rzymskokatolickiego, 2 807 prawosławnego, 13 ewangelickiego, 430 staroobrzędowego, 298 mojżeszowego a 34 mahometańskiego. Jednocześnie 2 361 mieszkańców zadeklarowało polską przynależność narodową, 4 840 białoruska, 210 żydowską, 31 rosyjska, 131 litewską, 1 łotewską i 1 ukraińską. Były tu 1 272 budynki mieszkalne[7].
Przypisy
- ↑ Od 1921 jednostka administracyjna nowo utworzonego polskiego woj. nowogródzkiego; w czasie II wojny światowej poza administracją polską; po II wojnie światowej poza granicami Polski.
- 1 2 3 Skorowidz miejscowości Rzeczypospolitej Polskiej - Tom VII - Część II - Ziemia Wileńska – Powiaty: Brasław, Duniłowicze, Brasław i Wilejka, Główny Urząd Statystyczny Rzeczypospolitej Polskiej, Warszawa 1923
- ↑ Główny Urząd Statystyczny w Warszawie: Województwa centralne i wschodnie Rzeczypospolitej Polskiej - podział na gminy według stanu z dnia 1.IV 1933 roku, Książnica-Atlas, Lwów 1933
- ↑ Dz. U. z 1922 r. Nr 26, poz. 213 (ISAP) – Art. 8.
- ↑ Dz. U. z 1929 r. Nr 22, poz. 224 (ISAP)
- ↑ Rozporządzenie Wojewody Wileńskiego z dnia 20 września 1938 r. w sprawie zmiany granic gromad, utworzenia nowych gromad i ustalenia ich nazw w powiecie dziśnieńskim (Wileński Dziennik Wojewodzki, 1938, nr. 14, poz. 144).
- ↑ Skorowidz miejscowości Rzeczypospolitej Polskiej: opracowany na podstawie wyników pierwszego powszechnego spisu ludności z dn. 30 września 1921 r. i innych źródeł urzędowych., t. T. 7, część 2, 1924, s. 47.