Stefanpol (gmina)

Stefanpol
gmina wiejska
1921–1929[1]
Państwo

 Polska

Województwo

(1919–20: okręg wileński)
(1920–21: okręg nowogródzki)
1921–22: nowogródzkie
(1922–26: Ziemia Wileńska)
1926–29: wileńskie

Powiat

dziśnieński

Siedziba

Stefanpol

Populacja (1921)
• liczba ludności


3400[2]

Szczegółowy podział administracyjny (1921)
Liczba gromad

80

Położenie na mapie Polski w 1939 r.
Mapa konturowa Polski w 1939 r., u góry po prawej znajduje się punkt z opisem „Stefanpol”
54°54′36,0000″N 26°51′36,0000″E/54,910000 26,860000

Stefanpol (pocz. Stefanopol) – dawna gmina wiejska istniejąca do 1929 roku w woj. nowogródzkim/Ziemi Wileńskiej/woj. wileńskim w Polsce (obecnie na Białorusi). Siedzibą gminy był Stefanpol (237 mieszk. w 1921 roku)[2].

Na samym początku okresu międzywojennego gmina Stefanpol należała do powiatu dziśnieńskiego w woj. nowogródzkim[2]. 13 kwietnia 1922 roku gmina wraz z całym powiatem dziśnieńskim została przyłączona do Ziemi Wileńskiej[3], przekształconej 20 stycznia 1926 roku w województwo wileńskie.

Gminę zniesiono 11 kwietnia 1929 roku, a jej obszar włączono do gmin Łużki, Hermanowicze i Mikołajów[4]:

Z gminy Do gminy Miejscowości
Stefanpol (zn) Łużki folwarki: Łotysze I, II, III i IV, Mamonówka I i II, Pniowo-Pławne, Pniowo I, II, III i IV oraz Mamonówka-Leśniczówka
Stefanpol (zn) Hermanowicze wieś i folwark Jamno, wsie: Czerepy, Horawce I, Krupiniszcze, Michałuszki, Małysze (Małysze Górne i Małysze Dolne), Ostroboże (Hostoborze I i II), Pohary i Sawłuki; folwarki: Borsuczki, Helenowo, Krasna Góra, Kaziki, Ludwinowo, Łatoszki, Mrówka, Miszelmont, Pomowzowo, Poziomka, Rozpasz, Rejentpol, Sutoki, Szendzin, Smiejno (Sniejno) i Wensanpol (Wasanpole) oraz zaścianki: Brzozówka (Brzozowy Ostrów), Jaśków, Jaśkowo i Szymanówka; osady: Guzowatka (Górowatka), Kuryłowo
Stefanpol (zn) Mikołajów Horawce II, Kurlandziki, Kozłowce, Łaszkowo, Murawszczyzna, Okuniowo, Papszule, Paziki (Paryki), Poharce, Rundy, Rudnia, Ryżowce, Sznitki, Sokołowo, Tkaczów, Uście, Wiereciucha, Zygmuntowo i Żąda (Łado); folwarki: Aleksandrja (Aleksandrowo), Borsuki, Bajdany, Bekiesza, Czerenka, Dzierbiłowo, Glińskie, Jelno, Jasin, Kamionka, Limanowce, Lipówki I i II, Myszczyn, Monazyl, Niedźwiedziowo, Popławy, Sawczonki i Zacisze, kolonia Pszczelnik i Stefanpol; osady Archipowo i Haniebne oraz osada młyńska Jelno

Demografia

Według Powszechnego Spisu Ludności z 1921 roku gminę zamieszkiwało 3 400 osób, 1 029 było wyznania rzymskokatolickiego, 2 298 prawosławnego, 2 ewangelickiego, 27 staroobrzędowego, 44 mojżeszowego. Jednocześnie 706 mieszkańców zadeklarowało polską przynależność narodową, 2 660 białoruska, 28 żydowską, 2 łotewską, 3 rosyjska, 1 francuską. Było tu 569 budynków mieszkalnych[5].

Przypisy

  1. ↑ Od 1921 jednostka administracyjna nowo utworzonego polskiego woj. nowogródzkiego.
  2. 1 2 3 Skorowidz miejscowości Rzeczypospolitej Polskiej - Tom VII - Część II - Ziemia Wileńska – Powiaty: Brasław, Duniłowicze, Brasław i Wilejka, Główny Urząd Statystyczny Rzeczypospolitej Polskiej, Warszawa 1923
  3. ↑ Dz. U. z 1922 r. Nr 26, poz. 213 (ISAP) – Art. 8.
  4. ↑ Dz. U. z 1929 r. Nr 22, poz. 224 (ISAP)
  5. ↑ Skorowidz miejscowości Rzeczypospolitej Polskiej: opracowany na podstawie wyników pierwszego powszechnego spisu ludności z dn. 30 września 1921 r. i innych źródeł urzędowych., t. T. 7, część 2, 1924, s. 72.