Kanagliflozyna

Kanagliflozyna (znana również pod nazwą handlową Invokana) – lek z grupy inhibitorów SGLT2. Wprowadzona w 2013 roku stosowany do leczenia cukrzycy typu 2 łącznie z dietą i aktywnością fizyczną. Nie jest zalecana w przypadku cukrzycy typu 1. Lek przyjmuje się doustnie^{[1][2][3][4][5]}.

Kanagliflozyna przez blokowanie SGLT2 zmniejsza wchłanianie zwrotne cukru w kanalikach nerkowych przez co obniża poziom cukru we krwi niezależnie od insuliny i zwiększa objętość wydalanego moczu. Powoduje to diurezę osmotyczną, prowadząc do utraty masy ciała i obniżenia ciśnienia krwi^[6][7][8].

Działa kardioprotekcyjne (chroni komórki mięśnia sercowego)^[6][9].

Choć głównie stosowana w cukrzycy typu 2, badania sugerują, że kanagliflozyna może przynosić korzyści również w innych schorzeniach^[2][3][4][6]:

• cukrzyca typu 2 - główne schorzenie, w którym stosuje się kanagliflozynę. Pomaga obniżyć poziom cukru we krwi u dorosłych z cukrzycą typu zmniejszenia ryzyko zgonu u chorych z towarzyszącymi chorobami układu sercowo-naczyniowego^[10]
• otyłość - przeprowadzone badania wykazały, że kanagliflozyna może prowadzić do obniżenia wagi, co może być korzystne dla pacjentów z otyłością^[6][10]
• zdrowe starzenie się - prowadzone są badania nad działaniem kanagliflozyny jako gerioterapeutyku w geriatrii
• dna moczanowa i hiperurykemia - niektóre badania wykazują wpływ kanagliflozyny na obniżenie poziomu kwasu moczowego we krwi

Do najczęstszych należą^[1][3][4]:

• infekcje układu moczowo-płciowego wydają się być najczęstszym działaniem niepożądanym gliflozyn^[9][11]
• kwasica ketonowa - podwyższone ryzyko wystąpienia kwasicy ketonowej występuje w czasie okołoperacyjnym i w celu jego zmniejszenia FDA zatwierdziła zmiany w informacjach o leku dla inhibitorów SGLT2 stosowanych w cukrzycy, zalecając ich czasowe odstawienie przed planowanym zabiegiem. Stosowanie kanagliflozyny, dapagliflozyny i empagliflozyny należy przerwać co najmniej trzy dni przed planowaną operacją, a w przypadku ertugliflozyny – co najmniej cztery dni wcześniej^[5][12]
• hipotensja - szczególnie u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek (eGFR poniżej 60 ml/min/1,73 m²), pacjentów w podeszłym wieku, pacjentów przyjmujących leki moczopędne lub leki wpływające na układ renina-angiotensyna-aldosteron (np. inhibitory konwertazy angiotensyny ACE
• zwiększone ryzyko amputacji - Europejska Agencja Leków wykazała potencjalne zwiększone ryzyko amputacji kończyn dolnych (dotyczącej głównie palców stóp) u osób przyjmujących kanagliflozynę, dapagliflozynę i empagliflozynę^[6][9][13]

Kanaglifozyna jest przeciwwskazana w przypadku^[4][9]:

• cukrzyca typu 1^[1]
• cukrzycowa kwasica ketonowa^[5]
• ciężka niewydolność nerek (szacowany współczynnik przesączania kłębuszkowego <30 ml/min/1,73 m2), schyłkowa niewydolność nerek^[1]
• pacjenci dializowani^[1]
• kobiety w ciąży - nie jest zalecana, zwłaszcza w drugim i trzecim trymestrze^[14]

• Kanagliflozyna nasila działanie leków moczopędnych, co może zwiększać ryzyko odwodnienia i hypotonii^[6].
• W przypadku stosowania terapii skojarzonej ważne jest odpowiednie dostosowanie dawki leków przeciwcukrzycowych, aby uniknąć hipoglikemii. Na przykład interakcje z pochodnymi sulfonylomocznika prowadziły do ​​wystąpienia ciężkiej hipoglikemii^[15].