Lanarkit

Lanarkit

okaz ze Szkocji
Właściwości chemiczne i fizyczne
Skład chemiczny	Pb2(SO4)O[1]
Twardość w skali Mohsa	2–2,5[1]
Przełam	drzazgowaty[1]
Łupliwość	doskonała[1]
Pokrój kryształu	pryzmatyczny, wydłużony, masywny[1]
Przezroczystość	przezroczysty, przeświecający[1]
Układ krystalograficzny	jednoskośny[1]
Klasa krystalograficzna	pryzmatyczna[1]
Właściwości mechaniczne	elastyczny[1]
Gęstość	6,92 g/cm3[1]
Właściwości optyczne
Barwa	zielonkawobiała, szarawobiała, bladożółta[1]
Rysa	biała[1]
Połysk	diamentowy, żywiczny, perłowy[1]
Współczynnik załamania	1,928–2,036 (dwuosiowy)[1]
Inne	dwójłomność: 0,108[1] dyspersja (optyka): silna[1]
Dodatkowe dane
Klasyfikacja Strunza	7.BD.40[1]

Lanarkit – rzadki minerał z gromady siarczanów^[1].

Krystalizuje w układzie jednoskośnym^[1][2]. Wykształca kryształy o pokroju pryzmatycznym, wydłużonym oraz masywnym^[1][2]. Występuje w skupieniach promienistych^[2]. Jest minerałem przeświecającym do przezroczystego i kruchym^[1][2][3]. Posiada białą rysę oraz diamentowy, żywiczny bądź perłowy połysk^[1][2][3]. Jest izostrukturalny z phoenicochroitem^[1].

Jest minerałem wtórnym występującym w strefach utlenionych złóż siarczku ołowiu^[1][2][3]. Spotykany także w żużlach przemysłowych^[3]. Towarzyszą mu głównie caledonit, cerusyt, leadhillit, piromorfit, mattheddleit, galena, hydrocerusyt, cassedanneit, susannit, chenit oraz elyit^[1][2].

Występuje w Australii, Austrii, Belgii, we Francji (Oksytania), Niemczech (Dolna Saksonia, Nadrenia Północna-Westfalia), Grecji, we Włoszech, Namibii (Tsumeb), Rosji, RPA, Hiszpanii, Anglii, Szkocji i Stanach Zjednoczonych (Arizona)^[1][2][3].