Masters 2012

Masters
2011 2012 2013
logo
Ilustracja
Miejsce

Anglia Alexandra Palace, Londyn

Od

15 stycznia 2012

Do

22 stycznia 2012

Edycja

38

Zwycięzca

Australia Neil Robertson

II miejsce

Anglia Shaun Murphy

Najwyższy break

141 Anglia Ronnie O’Sullivan

Breaki 100+ pkt.

21

Liczba uczestników

16

Rozegrane mecze

15

Organizator

World Professional Billiards and Snooker Association

Sponsor

BGC Partners↗

Masters 2012 – nierankingowy turniej snookerowy, rozegrany w dniach 15 – 22 stycznia 2012 roku w Alexandra Palace w Londynie.

Obrońcą tytułu był Chińczyk Ding Junhui. Po raz pierwszy od 1989 w turnieju nie wystąpił Stephen Hendry.

W Polsce turniej był transmitowany przez stację Eurosport.

Nagrody

Nagroda
Zwycięzca150 000 £
Finalista75 000 £
Półfinalista30 000 £
Ćwierćfinalista20 000 £
1/8 finału15 000 £
Najwyższy break15 000 £
Łączna pula nagród[1]500 000 £

Zawodnicy

Sędziowie

Drabinka turniejowa

1/8 finału
(do 6 wygranych frame’ów)
Ćwierćfinały
(do 6 wygranych frame’ów)
Półfinały
(do 6 wygranych frame’ów)
Finał
(do 10 wygranych frame’ów)
ChinyDing Junhui4
AngliaRonnie O’Sullivan6
AngliaRonnie O’Sullivan2
AngliaJudd Trump6
AngliaJudd Trump6
AngliaStuart Bingham3
AngliaJudd Trump3
AustraliaNeil Robertson6
AustraliaNeil Robertson6
Irlandia PółnocnaMark Allen3
AustraliaNeil Robertson6
WaliaMark Williams4
WaliaMark Williams6
SzkocjaStephen Maguire4
AustraliaNeil Robertson10
AngliaShaun Murphy6
AngliaMark Selby6
AngliaStephen Lee4
AngliaMark Selby2
AngliaShaun Murphy6
AngliaShaun Murphy6
AngliaMartin Gould2
AngliaShaun Murphy6
SzkocjaJohn Higgins4
AngliaAli Carter3
SzkocjaGraeme Dott6
SzkocjaGraeme Dott3
SzkocjaJohn Higgins6
SzkocjaJohn Higgins6
WaliaMatthew Stevens2

Finał

Finał: Do 10 wygranych frame’ów
Alexandra Palace, Londyn,  Anglia,  22 stycznia 2012
Sędzia: Anglia Brendan Moore
Australia Neil Robertson 10 – 6 Anglia Shaun Murphy
Sesja południowa:
61–57, 30–93 (65), 7–116 (102), 120–6 (103), 74–37, 25–60 (53), 72–0 (72), 72–48 (59)
Sesja wieczorna:
21–79, 101–32 (101), 57–14, 80–9 (76), 76–23 (76), 0–85 (52), 0–86 (86), 109–0 (70)
103 Najwyższy break 102
2 Breaki stupunktowe 1
7 Breaki notowane 5

Breaki stupunktowe turnieju

Przypisy

  1. ↑ Ron Florax: 2012 Masters - Finishes. CueTracker. [dostęp 2025-08-22]. (ang.).

Bibliografia