Słupca

Słupca
miasto i gmina
Ilustracja
Pomnik Poległych za Wolność Ojczyzny na rynku w Słupcy, 2016
Herb Flaga
Herb Flaga
Państwo

 Polska

Województwo

 wielkopolskie

Powiat

słupecki

Prawa miejskie

1290

Burmistrz

Jacek Szczap

Powierzchnia

10,3[1] km²

Wysokość

92–96 m n.p.m.

Populacja (2021)
• liczba ludności
• gęstość


13 353[2]
1296,4 os./km²

Strefa numeracyjna

+48 63

Kod pocztowy

62-400

Tablice rejestracyjne

PSL

Położenie na mapie powiatu słupeckiego
Mapa konturowa powiatu słupeckiego, w centrum znajduje się punkt z opisem „Słupca”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, blisko centrum na lewo znajduje się punkt z opisem „Słupca”
Położenie na mapie województwa wielkopolskiego
Mapa konturowa województwa wielkopolskiego, blisko centrum na prawo znajduje się punkt z opisem „Słupca”
Ziemia52°17′24″N 17°52′24″E/52,290000 17,873333[3]
TERC (TERYT)

3023011

SIMC

0949247

Hasło promocyjne: Słupca... moje miasto
Urząd miejski
ul. Pułaskiego 21
62-400 Słupca
Strona internetowa
BIP

Słupca – miasto w województwie wielkopolskim, na Równinie Wrzesińskiej, siedziba gminy Słupca i powiatu słupeckiego.

Miasto biskupstwa poznańskiego, pod koniec XVI wieku leżało w powiecie pyzdrskim województwa kaliskiego[4]. W latach 1975–1998 miasto administracyjnie należało do województwa konińskiego.

Położenie

Położenie gminy miejskiej Słupca w powiecie słupeckim.

Słupca jest znaczącym historycznie i regionalnie ośrodkiem w środkowo-wschodniej części Wielkopolski. Rozlokowana na wysoczyźnie, wznoszącej się około 92–96 m n.p.m., położonej na prawym brzegu rzeki Meszny, stanowiącej prawy dopływ Warty. Miasto położone jest na Równinie Wrzesińskiej. Od strony północno-wschodniej przylega do Jeziora Słupeckiego. Słupca leży przy międzynarodowej trasie E30 – autostradzie A2 na odcinku Poznań – Warszawa oraz linii kolejowej E 20 – Berlin – Moskwa. Gmina miejska Słupca sąsiaduje od zachodu z gminą Strzałkowo, natomiast od wschodu z gminą wiejską Słupca.

Struktura powierzchni

Według danych z roku 2012[5] Miasto stanowi 1,23% powierzchni powiatu. Słupca ma obszar 10,31 km², w tym:

  • użytki rolne: 47,58%
  • użytki leśne: 4,26%
  • grunty pod wodami: 8,05%
  • grunty zabudowane i zurbanizowane: 29,14%
  • tereny mieszkalne: 14,50%
  • tereny przemysłowe: 9,70%
  • tereny komunikacyjne: 10,97%
  • drogi: 8,15%
  • tereny kolejowe: 2,52%
  • pozostałe: 4,94%
Ogólny zarys ulic Słupcy (2007)

Nazwa

Nazwa „Słupca” pojawia się w źródłach pisanych dopiero w XIII wieku, choć w odbiegającym zapisie, wynikającym z języka, w którym notatka o Słupcy była sporządzona. Pojawiają się więc takie nazwy jak: „Slupcza”, „Slubzec”, „Sluptza”, „Słupcza”. Polska nazwa na przestrzeni dziejów prawie nie uległa zmianom. Etymologicznie jest to nazwa pochodząca od wyrazu „słup”, z którego przez dodanie końcówki „-ca” utworzono nazwę miejscowości.

Związek z konkretnym, rzeczywistym obiektem (słupem) jest trudny do wyjaśnienia. Być może chodziło o jakąś budowlę lub urządzenie (fortyfikacja obronna) zrobione ze słupów, wzmacniające wały grodu[6]. Zatem najprawdopodobniejsza jest wersja, która łączy nazwę miasta z grodem z wczesnej epoki żelaza, którego pozostałości zachowały się na Jeziorze Słupeckim (tzw. kopiec szwedzki)[7]. Nazwa słup jest popularna na terenach zamieszkanych przez Słowian i pierwotnie była nazwą wież strażniczych, dzięki którym mieszkańcy mogli obserwować okolicę aby ustrzec się przed niespodziewanym napadem.

Historia Słupcy

Kopiec Szwedzki na Jeziorze Słupeckim.
Dokument Władysława Jagiełły z 1425 r., w którym król poleca poborcom, aby przestrzegali wolności celnych mieszkańców Słupcy (miejsce przechowywania: AGAD).
Widok miasta Słupcy w 1705 r. (Na podstawie ryc. z XVIII w. Oryginał odnaleziony w Kościół św. Wawrzyńca w Słupcy, obecnie zaginiony.)
Rynek miejski w roku 1926, w tle nieistniejąca cerkiew rozebrana w 1936 r.
Rynek w Słupcy, Kraj Warty (lata 1939–1945).
Odrys planu miasta według A. Muncha, pochodzący z 1915 r. (miejsce przechowywania: Archiwum Państwowe w Poznaniu).
  • 750–400 lat p.n.e. – budowa osady kultury łużyckiej, „kopca szwedzkiego”. Kultury łużyckiej, jej osad, jak i przedstawicieli nie można wiązać z późniejszą ludnością słowiańską.
  • 1176 i 1196 – pierwsze informacje o kościele parafialnym pod wezwaniem św. Wawrzyńca w księdze nadań Łaskiego.
  • 15 listopada 1290 (Dłusk), zgoda księcia kaliskiego i poznańskiego Przemysła II na lokację miasta na prawie niemieckim – prawdopodobnie zasadźcą był mieszczanin pyzdrski Ubelin[8].
  • 1296 – ponowna lokacja przez biskupa poznańskiego Jana Gerbicza, tym razem na prawie średzkim. Miasto otrzymało cały szereg nowych nadań i przywilejów. Słupcę zamieszkiwało około 1000 mieszkańców.
  • 11 listopada 1314 – Władysław I Łokietek nadał Słupcy przywilej założenia mennicy i bicia monety.
  • 1315 – Władysław Łokietek nadał przywilej urządzania co roku wielkiego trzydniowego jarmarku.
  • 1331 – najazd krzyżacki, spalenie miasta.
  • 1356 – Kazimierz III Wielki zwolnił Słupcę z opłat celnych na terenie całego państwa.
  • 1375–1382 – budowa murów obronnych o długości 1100 m na polecenie Mikołaj z Kórnika. Chroniły 9 hektarów gruntów miejskich. W ich ciągu wybudowano dwie bramy: od północy Toruńską, od południa Pyzderską, oraz dwie furty: zachodnią – Poznańską i wschodnią – Konińską.
  • W XV w., nim ostatecznie ukształtowały się stałe siedziby sądów grodzkich, do Słupcy przybywał Starosta Generalny lub jego zastępca, celem orzekania w sprawach miejscowej szlachty[9].
  • 1402–1433 – 11 osób ze Słupcy studiowało na uniwersytecie w Krakowie.
  • 1421 – powstała Kaplica św. Ducha ze szpitalem.
  • 1427 – powstała Kaplica św. Krzyża.
  • 1441 – Marcin ze Słupcy został kierownikiem szkoły parafialnej.
  • 1454–1466 – wojna trzynastoletnia – miasto Słupca wysłało 20 zbrojnych, podobnie jak 9 największych miast Wielkopolski.
  • koniec XV – Słupcę zamieszkiwało około 2000 osób.
  • 1523 – sukiennicy słupeccy otrzymali przywilej stemplowania specjalnym znakiem swoich wyrobów.
  • 1578 – było w mieście 126 rzemieślników i handlarzy (m.in.: 20 sukienników, 18 szewców, 12 szynkarek, 11 krawców i 9 czapników)[10].
  • 1655–1660 – wojna ze Szwecją – kilkukrotne rabowanie miasta.

Okres rozbiorów

Dwudziestolecie międzywojenne

  • 1919 – dochodzi do ekscesów antysemickich. Żołnierze baonu wartowniczego obozu dla jeńców w Strzałkowie obcinają brody ortodoksyjnym Żydom i niszczą księgi religijne z miejscowej bożnicy[11].
  • 1919 – utworzenie powiatu słupeckiego w województwie łódzkim.
  • 1922 – wybudowanie linii kolejowej Kutno – Strzałkowo dało miastu bezpośrednie połączenia kolejowe z Poznaniem i Warszawą. W tym samym roku rozpoczęło swoją działalność Seminarium Nauczycielskie[10].
  • 1926 – odsłonięcie pomnika Niepodległości na słupeckim rynku.
  • 1932 – miasto przestało być siedzibą powiatu.

II wojna światowa

  • 1939–1941 z miasta wysiedlono większość Polaków do Generalnego Gubernatorstwa, a w zamian sprowadzono Niemców w ramach akcji kolonizacyjnej Heim ins Reich.
  • 21 stycznia 1945 r. – zdobycie miasta przez oddziały 20 brygady piechoty zmotoryzowanej gwardii 1 Armii Pancernej 1 Frontu Białoruskiego[12].
  • 1939–1945 – w wyniku okupacji niemieckiej śmierć poniosło około 1800 mieszkańców Słupcy pochodzenia żydowskiego.

Okres powojenny

Zabytki i miejsca pamięci

Kościół św. Wawrzyńca.
Drewniany kościół św. Leonarda.
Zajazd Pocztowy w Słupcy.
Kamienice w centrum miasta, 2015 r.
Kamienice, Plac Wolności, 2007 r.
Słupca – wieża ciśnień

Wpisane do rejestru zabytków nieruchomych obiekty na terenie miasta Słupcy[16]:

  • Założenie urbanistyczne – Nr rej.: 55/544 z 23 lutego 1956.
  • Kościół gotycki pod wezwaniem św. Wawrzyńca z połowy XV w. Został zregotyzowany w latach 1948–1958 r. Jest on murowany z cegły w układzie polskim z wykorzystaniem kamieni narzutowych. Kościół posiada trójnawowe, halowe wnętrze ze sklepieniem gwiaździstym. W nim krucyfiks oraz rzeźba Matki Boskiej Bolesnej (XV w.), późnorenesansowy tron biskupi (początek XVII w.) oraz kropielnica gotycka (XV w.), nr rej.: 59/623 z 25 kwietnia 1958.
  • Drewniany kościół pw. św. Leonarda (XVI w.) kryty gontem. W jego wnętrzu znajduje się obraz św. Leonarda (gotyk, ok. 1460), kamienna kropielnica (1521 r.) oraz krucyfiks (ok. 1500 r.), nr rej.: 60/624 z 25. kwiecień 1958.
  • Park miejski, ul. Parkowa, z 1867 r., nr rej.: 729/Wlkp/A z 29 grudnia 2008.
  • Zajazd Pocztowy w Słupcy znajduje się na ulicy Kościuszki, powstał w pierwszej połowie XIX wieku, nr rej.: 405/147 z 7. kwiecień 1988.
  • Mury miejskie zbudowane w latach 1375–1382 i rozebrane w latach 1880–1887 (pozostałości na ul. Kościuszki), nr rej. 405/147 z 7 kwietnia 1988.
  • Grodzisko pierścieniowate, potoczna nazwa „Szwedzki Kopiec” nr rej: 414/Wlkp/C z 22 marca 2011.

Najważniejsze obiekty i tereny podlegające ochronie konserwatorskiej[17]:

  • budynek dawnej synagogi z połowy XIX w. (ul. Bożnicza 11).
  • kaplica cmentarna z XIX w. znajdująca się na cmentarzu św. Krzyża.
  • przytułek miejski (obecnie siedziba Sądu Rejonowego) wybudowany w 1896 r.
  • budynek Komory Celnej (obecnie Starostwo Powiatowe) pochodzący z 2. połowy XIX w.
  • dworzec kolejowy wybudowany w latach 1956–1958.
  • wiatrak koźlak z 1895 r.
  • młyn z około 1910 r.
  • zespół domów przy ul. 3 Maja.
  • zespół elektrowni i łaźni miejskich pochodzący z lat 1915–1918. ul Elektrowniana 2
  • gimnazjum żydowskie wybudowane około 1920 roku.
  • kuźnia – obecnie zakład kowalsko-ślusarski.

Nie zachowała się cerkiew św. Mikołaja Cudotwórcy, rozebrana w 1936.

Przy dawnym przejściu granicznym Stralkowo (w granicach administracyjnych Słupcy) znajduje się miejsce pamięci w Łężcu.

Cmentarze

Aktualnym miejscem pochówku, a zarazem cmentarzem komunalnym jest cmentarz Świętego Krzyża przy ulicy Cmentarnej. Przed II wojną światową w Słupcy znajdował się jeszcze drugi cmentarz katolicki przy kościele św. Leonarda oraz cmentarze niekatolickie, świadczące o różnorodności narodowościowej i religijnej przedwojennej Słupcy. Do dziś nie przetrwały cmentarz prawosławny przy ulicy Szeluty oraz cmentarz żydowski przy ulicy Gajowej. Miejsca te upamiętniają pomniki.

Demografia

Podstawowe dane demograficzne

Według danych z 30 marca 2014 r. Słupcę zamieszkiwało 13 904 mieszkańców. Ludność zamieszkała w Słupcy stanowi ok. 25% ludności powiatu słupeckiego.

Gęstość zaludnienia wynosi 1378 osób/km² powierzchni. Tak wysoki wskaźnik jest spowodowany niewielką powierzchnią miasta (10,31 km²).

Przewaga kobiet nad mężczyznami w społeczności miasta jest podobna jak w całym województwie wielkopolskim. Wskaźnik feminizacji w roku 2004 wyniosła 106 (średnio w woj. wielkopolskim 106,5), czyli na 100 mężczyzn w Słupcy przypada 106 kobiet (patrz tab. 1).

Tab. 1. Ludność Słupcy według płci. Gęstość zaludnienia
OpisOgółemKobietyMężczyźni
Jednostkaosób%osób%osób%
Populacja14 063100730652675748
Gęstość zaludnienia
[mieszk./km²]
1365709656

Dane z 31 grudnia 2012[18]

Struktura wiekowa ludności miasta pokazuje, iż najwięcej jest ludzi w wieku średnim (40–49 lat) oraz ludzi młodych (10–19 i 20–29 lat), patrz tab. 2. Średni wiek mieszkańca Słupcy wynosi 37 lat.

Tab. 2. Struktura wiekowa mieszkańców Słupcy
Przedział wiekowy 0–9 10–19 20–29 30–39 40–49 50–59 60–69 70–79 80<
Liczba ludności 1148 2439 2457 1715 2508 2067 911 580 523

źródło: Narodowy Spis Powszechny 2002

Piramida wieku mieszkańców Słupcy w 2014 roku[19]

Znane osoby związane ze Słupcą

Budynek Starostwa Powiatowego

Poczet burmistrzów Słupcy

  • Antoni Kryłów (1918)
  • Stanisław Trębaczkiewicz (1919–?)
  • Wincenty Balewski (?–1924)
  • Tadeusz Parys (1924–1927)
  • Jan Czajewicz (1927–1939)
  • Zdzisław Giszter (1982–1990)
  • Karol Wyszomirski (1990–1998)
  • Jerzy Mikołajewski (1998–2002)
  • Marian Banaszak (2002–2006)
  • Michał Pyrzyk (2006–2023)
  • Andrzej Grzeszczak (2023-2024)
  • Jacek Szczap (2024-)

Komunikacja

Obwodnica Słupcy, droga krajowa nr 92
Budynek dworca PKP w Słupcy

Połączenia drogowe

Przez Słupcę przebiegają następujące drogi:

Pozostałe drogi:

Do grudnia 1985 roku przez miasto przebiegała droga państwowa nr 17[20][21] i do połowy lat 80. droga międzynarodowa E8[21], następnie w latach 1985–2000[22] droga krajowa nr 2[23].

Komunikacja autobusowa

Komunikację drogową pomiędzy Słupcą i Koninem oraz innymi miejscowościami w powiecie słupeckim, konińskim, wrzesińskim zapewnia komunikacja autobusowa PKS Konin i Euromatpol. Obecnie większość połączeń poza granice województwa zostały zlikwidowane.

Komunikacja kolejowa

Przez Słupcę przebiega linia kolejowa Berlin – Moskwa. Stacja Słupca posiada bezpośrednie połączenia m.in. z Warszawą, Poznaniem, Szczecinem, Zieloną Górą, Krakowem, Lublinem, Przemyślem, Świnoujściem. Wybudowana została w latach 1919–1923 jako linia jednotorowa łącząca Strzałkowo z Kutnem, w trakcie II wojny światowej został dobudowany 2 tor. Decyzję o budowie linii kolejowej podjął Sejm odrodzonej Polski 11 kwietnia 1919 roku przyjmując odpowiednią ustawę (Dz.U. 1919 nr 32, poz. 268)[24].

Środowisko Naturalne

Park Miejski w Słupcy

Ukształtowanie powierzchni

Słupca położona jest na Równinie Wrzesińskiej stanowiącej część Wysoczyzny Gnieźnieńskiej (B. Krygrowski). Miasto leży na wysoczyźnie dyluwialnej z nałożoną na nią warstwą sandrową.

Klimat

Na podstawie rejestracji danych meteorologicznych przez Posterunek Meteorologiczny w Słupcy obliczono, że średnia temperatura roczna wynosi 7,8 °C (stycznia: –2,8 °C, lipca: 17,4 °C). Pod względem opadów atmosferycznych rejon Słupcy leży w strefie w której średnia roczna suma opadów wynosi 500–550 mm. W rejonie Słupcy dominują wiatry zachodnie (21,8%), południowo-zachodnie (12,9%) i północno-zachodnie (9,5%). Dominujący – zachodni kierunek wiatrów sprawia, iż w rejonie Słupcy przeważają masy powietrza polarno-morskiego. Dni bezwietrznych notuje się około 17% w roku.

(dane IMGW – oddział w Poznaniu 1973–1987)

Gleby

W rejonie Słupcy spotyka się trzy typy gleb: pseudobielicowe, brunatne wyługowane oraz czarne ziemie. Są to głównie gleby łatwe do uprawy, zawierające w wierzchnich warstwach piaski gliniaste lekkie i piaski gliniaste mocne. Stanowią one około 58% gruntów ornych. Oprócz tego w około 40% występują tu gleby lekkie zawierające w wierzchnich warstwach piaski luźne i słabo gliniaste.

Hydrografia

Słupca leży w dorzeczu Warty. Wszystkie cieki okolic Słupcy są prawymi dopływami rzeki Warty. Słupca leży nad jednym z tych dopływów – Rzeką Meszną. Meszna ma długość 38 km – wypływa z Jeziora Powidzkiego. Wpływa do Warty na zachód od Policka.

Jezioro Słupeckie utworzone zostało w latach 1954–1955, w wyniku spiętrzenia Meszny. Ma powierzchnię 258 ha. Głębokość sięga od 1,85–2,50 m. Jezioro wykorzystywane jest jako zbiornik retencyjny służący nawadnianiu użytków zielonych w dolinie rzeki Meszny. Jezioro stanowi zabezpieczenie przeciwpowodziowe, oraz jest miejscem rekreacji dla okolicznych mieszkańców, którzy chętnie wędkują i uprawiają sporty wodne.

Zieleń miejska

Tereny zielone stanowią ważną część miasta, i są chętnie odwiedzane przez słupczan. W mieście znajdują się następujące parki:

  • Park Miejski w Słupcy
  • Skwer Apolinarego Szeluty w Słupcy
  • Park im. Jana Pawła II w Słupcy
  • Promenada Niepodległości
  • Lasek Miejski
  • Skwer przy Małym Rynku
  • Plaża – Jezioro Słupeckie

Kultura, oświata, media, wyznania

Muzeum Regionalne w Słupcy
Szkoła Podstawowa nr 3 Adama Mickiewicza w Słupcy
Gimnazjum im. Mikołaja Kopernika w Słupcy
Liceum Ogólnokształcące im. Marszałka J. Piłsudskiego – pl. Szkolny
Zespół Szkół Muzycznych im. Apolinarego Szeluty – ul. Witolda Pileckiego

Instytucje kulturalne

Ze Słupcy wywodzi się zespół rockowy Zbuntowany Kaloryfer.

Imprezy kulturalne

W mieście Słupcy cyklicznie odbywają się następujące imprezy kulturalne i kulturalno-rozrywkowe:

  • Słupeckie Dni Rodziny
  • Biegi Okolicznościowe organizowane przez Miejski Ośrodek Sportu i Rekreacji w Słupcy
  • Wawrzynki Słupeckie to coroczna impreza sportowo-kulturalno-rekreacyjna, organizowana w dniach 9–10 sierpnia ku czci patrona jednej ze słupeckich parafii – św. Wawrzyńca. 9 sierpnia organizowana jest Wawrzynkowa Gra Miejska, a wieczorem obchodzona jest wigilia św. Wawrzyńca. 10 sierpnia w ramach Wawrzynek odbywają się organizowane przez Muzeum Regionalne Odpustowe Spotkania, promujące lokalnych rzemieślników i artystów. W tym samym dniu wieczorem w farze odbywa się koncert organowy. W ramach dni miasta organizowane są Biegi Wawrzynkowe: biegi dziecięce i młodzieżowe, bieg rodzinny, bieg na 10 km o Laur św. Wawrzyńca, Mistrzostwa Par Małżeńskich.

Wawrzynki to koncerty, wystawy, ogólnopolskie zawody strzeleckie z kbks, turnieje tenisowe, zawody wędkarskie, pikniki i inne.

  • Słupeckie Spotkania Muzyczne to warsztaty muzyczne dla młodych muzyków odbywające się w Zespole Szkół Muzycznych pod patronatem burmistrza Miasta Słupcy

Oświata

Obecnie w Słupcy funkcjonują:

W mieście działa prężnie świetlica socjoterapeutyczna, w której dzieci posiadające trudne warunki rodzinne i życiowe mogą znaleźć fachową pomoc.

Lokalne media

Kościoły i świątynie

Najmłodszy ze słupeckich kościołów – Kościół bł. bp. Michała Kozala w Słupcy

Gospodarka

Targowisko miejskie – dzień targowy

Słupca jest jednym z większych ośrodków przemysłowych we wschodniej Wielkopolsce. Ponad 1300 podmiotów gospodarczych Słupcy zatrudnia około 4 tys. osób.

Największe zakłady przemysłowe miasta:

  • Mostostal Słupca – producent konstrukcji stalowych;
  • Konspol-Bis sp. z o.o. – zakład uboju i przetwórstwa kurczaka
  • HellermannTyton sp. z o.o. – Przedsiębiorstwo produkcyjne – Tworzywa sztuczne
  • Okna i drzwi Słowińscy – Producent okien, drzwi z drewna i PCW
  • Przedsiębiorstwo Techniczno Handlowe „ZREMB” sp. z o.o. – producent urządzeń do mechanizacji budownictwa;
  • Spółdzielnia Inwalidów „Przyjaźń” – przetwórstwo tworzyw sztucznych, stolarstwo i produkcja elementów elektronicznych;

Silnie reprezentowane są też firmy: hurtownie materiałów budowlanych, transportowe i spedycyjne, produkcja mebli i okien, obróbka drewna, produkcja elementów metalowych, wyprawianie i obróbka skór, wędliniarstwo, usługi dla rolnictwa. W mieście odbywa się dwa razy w tygodniu (we wtorki i w piątki) targ.

Sport

Infrastruktura sportowa

W mieście Słupca znajdują się następujące obiekty sportowe:

  • Stadion Miejski w Słupcy, z bieżnią poliuretanową – 400 m, skocznią w dal, rzutnią do kuli.
  • trzy kompleksy boisk powstałe w ramach realizacji projektu „Orlik 2012 – Moje Boisko” współfinansowanego ze środków rządowych
  • cztery korty z nawierzchnią ceglastą do tenisa ziemnego
  • strzelnica sportowa (50 m)
  • siłownia Street Workout – ul. Stefana Batorego 3
  • boisko do siatkówki plażowej (Orlik ul. Armii Krajowej)
  • hala widowiskowo-sportowa (widownia na 207 miejsc) przy SP nr 3
  • skatepark (19 × 40 m) – ul. Kopernika[29]
  • Pływalna Miejska (niecka basenowa 25 m)[30]
  • Dwie wielofunkcyjne hale sportowe – ul. Armii Krajowej[31]
  • pumptrack[32]

Organizacje sportowe

  • Miejski Ośrodek Sportu i Rekreacji – ul. Kopernika 13
  • Międzyszkolny Ośrodek Sportowy – ul. Powstańców Wielkopolskich 22b
  • Słupecki Klub Piłkarski – klub piłkarski grający w IV lidze, grupie wielkopolskiej południowej – ul. Gajowa 4
  • Słupecka Organizacja Strzelecka „FORT”
  • Słupeckie Towarzystwo Tenisowe – ul. Gajowa 4
  • MKS MOS Słupca – sekcja siatkówki i koszykówki
  • SPS Słupca – klub siatkarski grający w II lidze
  • Kobiecy Klub Piłkarski – Słupczanka Słupca[33]

Przypisy

  1. ↑ Dane Głównego Urzędu Statystycznego: Stan i struktura ludności oraz ruch naturalny w przekroju terytorialnym w 2012 r. Stan w dniu 31 XII 2012 r.. [dostęp 2014-07-31].
  2. ↑ NSP 2021: Ludność w miejscowościach statystycznych [online], Bank Danych Lokalnych GUS, 19 września 2022 [dostęp 2025-04-24].
  3. ↑ Państwowy Rejestr Nazw Geograficznych – miejscowości – format XLSX, Dane z państwowego rejestru nazw geograficznych – PRNG, Główny Urząd Geodezji i Kartografii, 8 stycznia 2025, identyfikator PRNG: 124923.
  4. ↑ Atlas historyczny Polski. Wielkopolska w drugiej połowie XVI wieku. Część II. Komentarz. Indeksy, Warszawa 2017, s. 245.
  5. ↑ Strategia rozwoju miasta Słupcy na lata 2014–2020. miasto.slupca.pl. [dostęp 2015-12-11]. (pol.).
  6. ↑ B. Szczepański (red.), Dzieje Słupcy, Poznań 1996.
  7. ↑ B. Szczepański (red.), Dzieje Słupcy, Poznań 1996, s. 11.
  8. ↑ B. Szczepański (red.), Dzieje Słupcy, Poznań 1996, s. 47.
  9. ↑ M. Pawlikowski, Sądownictwo grodzkie w przedrozbiorowej Rzeczypospolitej, Strzałków 2012.
  10. 1 2 3 4 5 6 7 8 Piotr Maluśkiewicz, Województwo konińskie: szkic monograficzny, wyd. 1, Warszawa: Państwowe Wyd. Nauk, 1983, s. 277–284, ISBN 83-01-00534-3, OCLC 11783554.
  11. ↑ Szymon Rudnicki, Żydzi w parlamencie II Rzeczypospolitej, Warszawa: Wydawnictwo Sejmowe, 2015, s. 66, ISBN 978-83-7666-363-0, ISBN 978-83-7666-412-5.
  12. ↑ Rada Ochrony Pomników Walki i Męczeństwa „Przewodnik po upamiętnionych miejscach walk i męczeństwa lata wojny 1939- 1945”, Sport i Turystyka 1988, ISBN 83-217-2709-3, s. 335.
  13. 1 2 Piotr Maluśkiewicz Konin i okolice Wydawnictwo Poznańskie 1979 r, ISBN 83-210-0067-3, s. 122.
  14. ↑ Piotr Maluśkiewicz Konin i okolice Wydawnictwo Poznańskie 1979 r, ISBN 83-210-0067-3, s. 121.
  15. ↑ Miasto św. Wawrzyńca. przewodnik-katolicki.pl. [dostęp 2016-01-04]. (pol.).
  16. ↑ Rejestr zabytków nieruchomych – województwo wielkopolskie [online], Narodowy Instytut Dziedzictwa, 31 marca 2026, s. 208 [dostęp 2015-10-06].
  17. ↑ Lokalny Program Rewitalizacji Miasta Słupcy na lata 2011–2021. miasto.slupca.pl. [dostęp 2015-01-06]. (pol.).
  18. ↑ Dane Głównego Urzędu Statystycznego: Stan i struktura ludności oraz ruch naturalny w przekroju terytorialnym w 2012 r.. stat.gov.pl. [dostęp 2014-07-31]. (pol.).
  19. ↑ Słupca w liczbach [online], Polska w liczbach [dostęp 2016-01-12], liczba ludności na podstawie danych GUS.
  20. ↑ Mapa samochodowa Polski 1:1 000 000, Warszawa: Państwowe Przedsiębiorstwo Wydawnictw Kartograficznych, 1962.
  21. 1 2 Hegi Gyula, Domokos György: EUROPE L’EUROPE EUROPA ЕВРОПА Road atlas Atlas Routier Autoatlas Атлас автомобильных дорог. Budapeszt: Cartographia Budapest, 1981. ISBN 963-350-412-0.
  22. ↑ Zarządzenie nr 6 Generalnego Dyrektora Dróg Publicznych z dnia 9 maja 2000 r. w sprawie nowych numerów dróg krajowych [online], Rzeczpospolita, 4 lipca 2000.
  23. ↑ Uchwała nr 192 Rady Ministrów z dnia 2 grudnia 1985 r. w sprawie zaliczenia dróg do kategorii dróg krajowych (M.P. z 1986 r. Nr 3, poz. 16 (ISAP)).
  24. ↑ Dz. U. z 1919 r. Nr 32, poz. 268 (ISAP) Ustawa z dnia 11 kwietnia 1919 r. o budowie linji kolejowej Kutno-Strzałków..
  25. ↑ Przedszkole Publiczne Słupca – Kreskówka | Publiczne Przedszkole [online], Kreskówka [dostęp 2021-02-23] (pol.).
  26. ↑ Hedrych.pl | powered by TG-CMS: Przedszkole Niepubliczne Miś Uszatek w Slupcy. misuszatekslupca.pl. [dostęp 2015-09-11].
  27. ↑ Dane według wyszukiwarki zborów, na oficjalnej stronie Świadków Jehowy jw.org [dostęp 2017-01-10].
  28. 1 2 B. Szczepański (red.), Dzieje Słupcy, Poznań 1996, s. 79.
  29. ↑ Skatepark w Słupcy. [dostęp 2016-01-07]. (pol.).
  30. ↑ Budowa pływalni zakończona. Jest planowany termin otwarcia. [online], TwojaSłupca.pl, 15 maja 2020 [dostęp 2020-05-30] (pol.).
  31. ↑ Budują hale wielofunkcyjne w Słupcy [online], TwojaSłupca.pl, 8 czerwca 2021 [dostęp 2021-06-26] (pol.).
  32. ↑ Słupecki pumptrack oficjalnie otwarty. [dostęp 2018-01-05]. (pol.).
  33. ↑ Zaloguj się do Facebooka [online], Facebook [dostęp 2021-02-23] (pol.).

Bibliografia

  • Dzieje Słupcy, Bolesław Szczepański (red.), Józef Dobosz, Poznań: Wyd. WBP, 1996, ISBN 83-85811-27-3, OCLC 76283766.
  • Maluśkiewicz P., Matusiak M., Września, Słupca i okolice, Poznań 1974.
  • Gieryń N., Dzieje Słupcy, Słupca 1988.

Linki zewnętrzne