SA-35

SA-35
Państwo

 Polska

Producent

PIT-RADWAR

Platforma

Jelcz 663.45 (6×6; „3. generacja”; demonstrator na podwoziu P663.45 T60)

Rodzaj

samobieżna armata przeciwlotnicza kal. 35 mm

Produkcja

demonstrator (publiczna prezentacja 2024)

Kaliber

35 mm (35×228 mm)

Długość lufy

3150 mm (armata KDA)

Masa

675 kg (armata KDA)

Szybkostrzelność

550 pocisków/min (teoretyczna)

Donośność pozioma

cele powietrzne do 4000 m; naziemne do 2500 m (automat KDA)

Pociski

35×228 mm

Prędkość początkowa

do 1385 m/s (armata KDA)

SA-35 – samobieżna armata przeciwlotnicza kalibru 35 mm, opracowana przez PIT-RADWAR i osadzona na podwoziu ciężarówki Jelcz 663.45 T60 (6×6), prezentowana jako efektor do zwalczania m.in. bezzałogowych statków powietrznych, śmigłowców i samolotów[1][2][3]; publicznie pokazana po raz pierwszy na MSPO 2024 jako demonstrator[1].

Konstrukcja i integracja

W materiałach producenta SA-35 opisywano jako rozwiązanie łączące efektor artyleryjski (siła ognia AM-35), system amunicji programowalnej oraz czujniki i system kierowania ogniem oparty na kanale optoelektronicznym (ZGS-35) i radiolokacyjnym (radar TUGA), osadzone na mobilnej platformie 6×6 Jelcz „3. generacji”[1][3].

Uzbrojenie i amunicja

Głównym uzbrojeniem SA-35 jest armata automatyczna KDA-35 kal. 35×228 mm[4]. W jawnych materiałach dotyczących rozwiązań 35 mm PIT-RADWAR wskazywano m.in.:

  • parametry automatu KDA: szybkostrzelność teoretyczna 550 pocisków/min, prędkość początkowa do 1385 m/s, zasięg zwalczania celów powietrznych do 4000 m oraz naziemnych do 2500 m[4];
  • zasilanie amunicją: dwustronne, dwa tory taśmowe (magazyny po 100 sztuk amunicji)[5];
  • typy amunicji (w opisach rodziny 35 mm): m.in. podkalibrowa FAPDS-T oraz programowalna ABM (Air Burst Munition)[5];
  • długość lufy: 3150 mm[4];
  • masa automatu: 675 kg[4].

W broszurze XXXII MSPO wskazywano, że armata jest w pełni stabilizowana, co ma umożliwiać prowadzenie ognia również w czasie jazdy[2].

System kierowania ogniem i sensory

Radar TUGA opisywano jako radar 4D w paśmie X, z aktywną anteną AESA, przeznaczony m.in. do wykrywania i śledzenia małych celów powietrznych (w tym BSP) i wsparcia prowadzenia ognia[6][1][3].

W jawnych materiałach producenta i opisach rodziny OSU-35K/AM-35 (na której bazuje efektor SA-35) wskazywano następujące elementy sterowania ogniem:

  • radar TUGA – radar 4D z anteną AESA, wykorzystujący technikę FMCW; przeznaczony do wykrywania i śledzenia m.in. BSP, samolotów i śmigłowców[1];
  • głowica optoelektroniczna ZGS-35K – kamera termowizyjna (3–5 μm), kamera dzienna oraz dalmierz laserowy[5];
  • bloki SKO – blok systemu kierowania ogniem BSKO-35K oraz rezerwowe stanowisko kierowania ogniem RSKO-35K (w rodzinie OSU-35K opisywane jako elementy systemu)[5];
  • stabilizacja – w opisie rodziny OSU-35K wskazywano stabilizację linii widzenia sensorów i linii celowania lufy, umożliwiającą prowadzenie ognia w ruchu (w warunkach morskich)[5].

W relacjach o demonstratorze SA-35 opisywano także możliwość zdalnego kierowania (wynośne stanowisko/terminal)[3].

Nośnik (Jelcz 663.45 6×6)

W doniesieniach z MSPO jako nośnik demonstratora opisywano opancerzoną ciężarówkę Jelcz 663.45 T60 w układzie 6×6[2][7]. W analizie dotyczącej „Jelcza 3. generacji” podawano m.in. silnik MTU OM460 LA (Euro III) o mocy 335 kW (ok. 449 KM) i momencie 2000 Nm, automatyczną skrzynię biegów ZF (6 przełożeń do przodu), opancerzoną kabinę 3-osobową oraz masę pojazdu rzędu 18,5 t i DMC do 33 t (zależnie od konfiguracji)[8].

W opisie demonstratora podawano masę wieży z armatą rzędu 3500 kg oraz masę kompletnej platformy (wieża + elementy systemu kierowania ogniem na platformie kontenerowej) około 6000 kg[3].

W jawnych opisach modelu 663.45 wskazywano m.in.:

  • silnik: MTU OM460 LA (Euro III), 335 kW przy 1800 obr./min oraz 2000 Nm przy 1300 obr./min[9];
  • masa i DMC: masa własna „nieco ponad 18 t”, dopuszczalna masa całkowita do 33 t; z przyczepą do 57 t[9];
  • kabina: opancerzona (wskazywany poziom 1 wg STANAG 4569), trzyosobowa; w układzie 3. generacji silnik umieszczono za kabiną (koncepcja „powerpack”)[9];
  • skrzynia biegów: automatyczna ZF (6 biegów do przodu)[8].

Zestawienie podstawowych parametrów (jawnych)

ObszarParametrWartość (jawnie podawana)Źródło
UzbrojenieKaliber / nabój35×228 mm[4]
UzbrojenieSzybkostrzelność teoretyczna550 pocisków/min[4]
UzbrojenieDługość lufy3150 mm[4]
UzbrojeniePrędkość początkowado 1385 m/s[4]
UzbrojenieZasięg zwalczania (automat KDA)cele powietrzne do 4000 m; naziemne do 2500 m[4]
AmunicjaZasilanie amunicją2 tory taśmowe; magazyny po 100 sztuk[5]
SKO / sensoryRadarTUGA: radar 4D AESA (FMCW)[1]
SKO / sensoryOptoelektronikaZGS-35K: TV + termowizja (3–5 μm) + dalmierz laserowy[5]
NośnikSilnikMTU OM460 LA: 335 kW; 2000 Nm[9]
NośnikMasa / DMCmasa własna >18 t; DMC do 33 t (z przyczepą do 57 t)[9]
DemonstratorMasa zabudowy (orientacyjnie)wieża ~3,5 t; kompletna platforma ~6 t[3]

Historia

W publikacjach branżowych SA-35 lokowano w linii polskich prac nad artyleryjskimi systemami 35 mm (wątek lądowy „Noteć” oraz równoległy wątek morski OSU-35/OSU-35K), przy czym jako efektor wskazywano rozwiązania wywodzące się z rodziny OSU-35K/AM-35[10][11][5].

SA-35 opisywano jako rozwinięcie okrętowej armaty OSU-35K, dostosowane do roli mobilnej na nośniku kołowym[2]. W tle wskazywano wcześniejsze prace nad polskimi systemami artyleryjskimi 35 mm dla programu „Noteć”, w tym model badawczy SAN-35 (2007–2008) jako etap prac koncepcyjnych nad wykorzystaniem automatu KDA i rozwiązań z linii rozwojowej Loary[10].

W analizie Defence24 z 2018 r. podawano, że rozwijana przez PIT-RADWAR armata przeciwlotnicza kal. 35 mm przeszła w 2017 r. szereg testów, a jednym z kolejnych kroków miała być integracja i sprawdzenie użycia z amunicją programowalną; w tym kontekście opisywano także dwustronne podawanie amunicji z dwóch magazynów oraz rolę programu „Noteć”[12].

System był publicznie pokazywany m.in. na MSPO 2024 w Kielcach[1][7]. Podczas MSPO 2025 prezentowano konfigurację SA-35 zintegrowaną z radarem TUGA[13].

W relacji MILMAG podawano, że po MSPO 2024 demonstrator SA-35 został skierowany na strzelania na Centralnym Poligonie Sił Powietrznych w Ustce, gdzie przeprowadzono próby z użyciem ostrej amunicji (w tym serię kilkuset strzałów); wskazywano też na potrzebę odrębnych, instrumentowanych badań do potwierdzenia strzelania w ruchu oraz na wykorzystanie zewnętrznego wskazywania celów (m.in. z użyciem radaru Bystra) i rozwiązań łączności/dowodzenia dostosowanych do potrzeb badań[14][15].

W lutym 2026 PIT-RADWAR informował, że w modułach ogniowych zamówionego przez Agencję Uzbrojenia systemu SAN mają być stosowane armaty SA-35[16].

Zobacz też

Przypisy

  1. 1 2 3 4 5 6 7 PIT-RADWAR S.A. zaprasza na MSPO 2024 [online], PIT-RADWAR, 27 sierpnia 2024 [dostęp 2026-02-10].
  2. 1 2 3 4 XXXII MSPO [PDF] [online], TELESYSTEM [dostęp 2026-02-10].
  3. 1 2 3 4 5 6 Samobieżna armata SA-35 na podwoziu Jelcz [online], Portal Mundurowy, 13 lutego 2025 [dostęp 2026-02-10].
  4. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 KDA 35 – 35 mm automatyczna armata (karta katalogowa) [PDF] [online], Huta Stalowa Wola [dostęp 2026-02-10].
  5. 1 2 3 4 5 6 7 8 Okrętowy System Uzbrojenia OSU-35K [online], PIT-RADWAR [dostęp 2026-02-10].
  6. ↑ Maksymilian Dura, 35-milimetrowa rewolucja w polskiej tarczy przeciwlotniczej [online], Defence24, 23 października 2024 [dostęp 2026-02-10].
  7. 1 2 Andrzej Pawłowski, PGZ na MSPO. Samobieżna armata SA-35 i nie tylko [online], Konflikty.pl, 6 września 2024 [dostęp 2026-02-10].
  8. 1 2 Jelcz 3. generacji. Nowe modele szansą na przyszłość [ANALIZA] [online], Defence24, 22 października 2023 [dostęp 2026-02-10].
  9. 1 2 3 4 5 Krzysztof Wilewski, Targowa premiera Jelcza [online], Polska Zbrojna, 8 września 2023 [dostęp 2026-02-10].
  10. 1 2 Jacek Raubo, Od Loary do baterii przeciwlotniczej 35 mm. PIT-RADWAR w programie „Noteć” [online], Defence24 (serwis MSPO), 12 września 2021 [dostęp 2026-02-10].
  11. ↑ Krzysztof Wilewski, Uzbrojenie dla „Kormoranów” [online], Polska Zbrojna, 6 października 2021 [dostęp 2026-02-10].
  12. ↑ Polska armata 35 mm po testach. Kolejny krok – amunicja programowalna [online], Defence24, 4 września 2018 [dostęp 2026-02-10].
  13. ↑ Jakub Palowski, MSPO 2025: Polska obrona przed dronami i wzmocnienie Piorunów [online], Defence24, 12 września 2025 [dostęp 2026-02-20].
  14. ↑ Przemysław Gurgurewicz, MSPO 2024: SA-35 Self-propelled anti-aircraft gun with PIT-Radwar [online], MILMAG, 13 czerwca 2025 [dostęp 2026-02-10] (ang.).
  15. ↑ Samobieżna armata przeciwlotnicza 35 mm SA-35 z PIT-Radwar [online], MILMAG [dostęp 2026-02-10].
  16. ↑ Umowa na system SAN podpisana [online], PIT-RADWAR, 2 lutego 2026 [dostęp 2026-02-20].