Anna Korwin-Piotrowska

Anna Korwin-Piotrowska urodziła się 1 listopada 1969. Ukończyła studia na Wydziale Prawa Uniwersytetu Wrocławskiego^[2][3]. W 2004 roku ukończyła studia podyplomowe z prawa europejskiego na Szkole Głównej Handlowej. W 2014 roku ukończyła studia podyplomowe z zarządzania w wymiarze sprawiedliwości na tej samej uczelni^[4].

Po ukończeniu aplikacji sędziowskiej, w 1999 roku rozpoczęła pracę jako sędzia w sądzie rejonowym w Kędzierzynie-Koźlu. Pełniła stanowisko prezeski tego sądu od 1 czerwca 2003. 22 listopada 2006 objęła funkcję sędzi sądu okręgowego w Opolu, gdzie orzekała w wydziale gospodarczym. Specjalizuje się w sprawach gospodarczych; jest również propagatorką mediacji sądowej^[5]. W 2007 roku, łącząc funkcje, podjęła się pełnienia drugiej kadencji prezesa Sądu Rejonowego w Kędzierzynie-Koźlu^[6]. Funkcję tę pełniła do 30 września 2009. W 2012 roku została wiceprezeską sądu okręgowego w Opolu, łącząc pracę orzeczniczą z funkcją wizytatora oraz koordynatora do spraw mediacji^[6]. W 2017 roku została odwołana z tego stanowiska, co spotkało się z reakcją m.in. Stowarzyszenia Sędziów „Themis”. W październiku 2024 roku minister sprawiedliwości Adam Bodnar powołał ją na stanowisko prezesa tego sądu na sześcioletnią kadencję^[3][4][7].

Wielokrotnie występowała z pytaniami do Sądu Najwyższego oraz Trybunału Konstytucyjnego^[4].

W związku z odwołaniem ze stanowiska wiceprezeski w 2017 roku pozwała Polskę do Europejskiego Trybunału Praw Człowieka^[4]. W 2022 roku zawarła ugodę z Rzecząpospolitą Polską^[6].

W marcu 2026 pojawiły się doniesienia medialne o jej nominacji na sędzię Trybunału Konstytucyjnego przez koalicję KO-PSL-PL2050-NL^[8]. 13 marca tego samego roku została wybrana na stanowisko sędziego TK przez Sejm Rzeczypospolitej Polskiej^[9]. Uzyskała 236 głosów za, przy 185 głosach przeciw i 4 głosach wstrzymujących się^[10][11]. Była jedną z sześciorga kandydatów zgłoszonych przez Prezydium Sejmu, którzy tego dnia uzyskali wybór. Do 9 kwietnia 2026 prezydent RP Karol Nawrocki nie odebrał ślubowania od niej oraz 3 pozostałych sędziów. 9 kwietnia 2026 wzięła udział w uroczystości zorganizowanej w Sejmie złożenia „ślubowania wobec prezydenta”, w trakcie której przy obecności notariusza odczytała oraz podpisała rotę ślubowania^[12][13]. Następnie została ona przekazana na dziennik podawczy Kancelarii Prezydenta. Korwin-Piotrowska udała się do Trybunału Konstytucyjnego w celu podjęcia obowiązków sędziego. Prezes TK Bogdan Święczkowski stwierdził, że ślubowanie wobec prezydenta nie zostało złożone, a stosunek służbowy sędziego nie został nawiązany^[14]. 10 kwietnia 2026 ponownie udała się do Trybunału Konstytucyjnego celem przystąpienia do orzekania, twierdząc, że stosunek służbowy został nawiązany po „ślubowaniu” 9 kwietnia. Skierowała pismo do prezesa TK, w którym zwróciła się o umożliwienie wykonywania obowiązków oraz załączyła kopię podpisanego aktu ślubowania z potwierdzeniem odbioru w Kancelarii Prezydenta^[15].

Współzałożyła oraz była wiceprezeską zarządu głównego Stowarzyszenia Sędziów „Themis”. W 2024 roku została jego prezeską^{[4][16][17][18]}.