Krystian Markiewicz

Krystian Markiewicz

Krystian Markiewicz (2026)
Państwo działania	Polska
Data i miejsce urodzenia	8 lipca 1976 Proszowice
doktor habilitowany nauk prawnych
Specjalność: postępowanie cywilne, prawo cywilne, prawo ustrojowe
Alma Mater	Uniwersytet Śląski
Doktorat	25 kwietnia 2006 – prawo Uniwersytet Śląski
Habilitacja	15 kwietnia 2014 – prawo Uniwersytet Śląski
profesor uczelni Uniwersytetu Śląskiego
jednostka	Wydział Prawa i Administracji; Instytut Nauk Prawnych

Krystian Maksymilian Markiewicz (ur. 8 lipca 1976 w Proszowicach^[1]) – polski prawnik, specjalista w zakresie prawa cywilnego i postępowania cywilnego, doktor habilitowany nauk prawnych, w latach 2016–2025 prezes Stowarzyszenia Sędziów Polskich „Iustitia”. W 2026 wybrany przez Sejm na stanowisko sędziego Trybunału Konstytucyjnego.

W 2000 ukończył studia prawnicze na Wydziale Prawa i Administracji Uniwersytetu Śląskiego. Tamże w 2006 na podstawie napisanej pod kierunkiem Feliksa Zedlera rozprawy pt. Postępowanie o złożenie przedmiotu świadczenia do depozytu sądowego otrzymał stopień naukowy doktora nauk prawnych. W 2014 na podstawie dorobku naukowego oraz rozprawy pt. Zasady orzekania w postępowaniu nieprocesowym uzyskał stopień doktora habilitowanego nauk prawnych^[2]. Rozprawa doktorska została obroniona z wyróżnieniem. Monografia będąca podstawą nadania stopnia doktora habilitowanego została wyróżniona w konkursie „Przeglądu Sądowego” na książkę najbardziej przydatną dla praktyki w 2013 roku^[3].

Od 6 grudnia 2007 był adiunktem naukowo-dydaktycznym w Katedrze Postępowania Cywilnego na Wydziale Prawa i Administracji Uniwersytetu Śląskiego^[2]. Obecnie pracuje na stanowisku profesora uczelni UŚl.

Od początku był związany z sądownictwem w Katowicach: jako asesor sądowy w Sądzie Rejonowym (2003–2007), sędzia Sądu Rejonowego (2007–2015)^[4] oraz sędzia Sądu Okręgowego (2015–2026)^[5]. 13 kwietnia 2026 złożył oświadczenie o zrzeczeniu się urzędu sędziego Sądu Okręgowego w Katowicach^[6]. Ponadto w latach 2007–2009 był oddelegowany do Sądu Najwyższego do czynności asystenta sędziego.

Był jednym z organizatorów protestów przeciwko zmianom w polskim sądownictwie po wprowadzeniu przez rząd Zjednoczonej Prawicy reform wymiaru sprawiedliwości. W 2019 zastępca rzecznika dyscyplinarnego Przemysław Radzik przedstawił Markiewiczowi 55 zarzutów związanych z pismem skierowanym do 55 prezesów i sędziów sądów dyscyplinarnych^[7]. Dwa kolejne zarzuty dotyczyły niestawienia się na przesłuchanie oraz wzywania innych sędziów, aby również się nie stawiali. 26 stycznia 2024 zastępca rzecznika dyscyplinarnego przy Sądzie Apelacyjnym w Katowicach Rafał Doros umorzył postępowanie obejmujące wszystkie 57 zarzutów, uznając je za niezasadne^[8].

Był jednym z sędziów, których dotyczyły działania dyskredytujące prowadzone przez osoby powiązane z Ministerstwem Sprawiedliwości (tzw. „afera hejterska”^[9]). W styczniu 2020 rzecznik dyscyplinarny sędziów sądów powszechnych poinformował, że w prowadzonych przez niego czynnościach nie znalazł podstaw do sformułowania zarzutów^[10]. 2 czerwca 2026 Prezes Urzędu Ochrony Danych Osobowych nałożył na Ministra Sprawiedliwości administracyjną karę pieniężną w wysokości 100 tys. zł. UODO ustalił, że ministerstwo nie wdrożyło odpowiednich środków bezpieczeństwa, a dane osobowe sędziów pozyskane z jego zasobów kadrowych były niezgodnie z prawem wykorzystywane do celów politycznych i prywatnych oraz do zniesławiających ataków^[11]. 24 lipca 2026 zastępca rzecznika dyscyplinarnego sędziów wszczął postępowania dyscyplinarne i przedstawił związane z tą sprawą zarzuty Jakubowi Iwańcowi, Rafałowi Puchalskiemu i Przemysławowi Radzikowi^[12].

Był jednym z głównych inicjatorów oraz organizatorów takich inicjatyw, jak Społeczna Komisja Kodyfikacyjna^[13], Nadzwyczajny Kongres Sędziów Polskich w Warszawie (2016)^[14], Kongres Prawników Polskich w Katowicach (2017), II Kongres Prawników Polskich w Poznaniu (2019)^[15], Marsz Tysiąca Tóg w Warszawie (2020)^[16].

Jest autorem ponad 50 publikacji z zakresu prawa postępowania cywilnego, prawa cywilnego materialnego i prawa ustrojowego.

W latach 2024–2026 przewodniczył Komisji Kodyfikacyjnej Ustroju Sądownictwa i Prokuratury; akt mianowania na tę funkcję odebrał 3 kwietnia 2024^[17]. Zrezygnował z przewodniczenia komisji po wyborze przez Sejm na stanowisko sędziego Trybunału Konstytucyjnego; w 2026 jego następcą został Marcin Walasik^[18][19]. Po zakończeniu prezesury w Stowarzyszeniu Sędziów Polskich „Iustitia” pozostał członkiem jego zarządu oraz prezesem Śląskiego Oddziału w Katowicach^[20].

W dniu 13 marca 2026 roku Sejm X kadencji wybrał go na stanowisko sędziego Trybunału Konstytucyjnego^[21]. Był jednym z sześciorga kandydatów zgłoszonych przez Prezydium Sejmu, którzy tego dnia uzyskali wybór. Do 9 kwietnia 2026 prezydent RP Karol Nawrocki nie odebrał ślubowania od niego oraz 3 pozostałych sędziów. 9 kwietnia 2026 wziął udział w uroczystości zorganizowanej w Sejmie złożenia „ślubowania wobec prezydenta”, w trakcie której przy obecności notariusza odczytał oraz podpisał rotę ślubowania^[22][23]. Następnie została ona przekazana na dziennik podawczy Kancelarii Prezydenta. Markiewicz udał się do Trybunału Konstytucyjnego w celu podjęcia obowiązków sędziego. Prezes TK Bogdan Święczkowski stwierdził, że ślubowanie wobec prezydenta nie zostało złożone, a stosunek służbowy sędziego nie został nawiązany^[24]. 10 kwietnia 2026 ponownie udał się do Trybunału Konstytucyjnego celem przystąpienia do orzekania, twierdząc, że stosunek służbowy został nawiązany po „ślubowaniu” 9 kwietnia. Skierował pismo do prezesa TK, w którym zwrócił się o umożliwienie wykonywania obowiązków oraz załączył kopię podpisanego aktu ślubowania z potwierdzeniem odbioru w Kancelarii Prezydenta^[25].

• 2015 – wyróżnienie wraz z sędzią Martą Szczocarz-Krysiak w konkursie Obywatelski Sędzia Roku 2015 za koordynację projektu edukacyjnego wśród młodzieży szkolnej oraz powstanie i dystrybucję książki Apteczka prawna. Lex bez łez^[26]
• 2017 – Medal „Zasłużony dla Wymiaru Sprawiedliwości – Bene Merentibus Iustitiae”^[27]
• 2020 – laureat nagrody Cegła z „Gazety” w plebiscycie „Gazety Wyborczej”^[28]
• 2020 – 26. miejsce w rankingu najbardziej wpływowych prawników 2019 (ex aequo z Beatą Morawiec) za zaangażowanie w protesty przeciwko zmianom w sądownictwie w Polsce^[29]
• 2021 – 29. miejsce w rankingu najbardziej wpływowych prawników 2020 (ex aequo z Beatą Morawiec)^[30]

• Od 2008 (od początku wydawania) członek kolegium redakcyjnego czasopisma „ADR – Arbitraż i Mediacja” (Wydawnictwo C.H.Beck)
• Od 2009 prezes Śląskiego Oddziału Stowarzyszenia Sędziów Polskich „Iustitia”^[20]
• W latach 2010–2013 członek zarządu Stowarzyszenia Sędziów Polskich „Iustitia”
• Od 2010 redaktor naczelny Kwartalnika Stowarzyszenia Sędziów Polskich „Iustitia”^[31] (Wydawnictwo C.H.Beck)
• Od 2010 członek komitetu redakcyjnego czasopisma „Polski Proces Cywilny”^[3][32]
• Od 2011 członek założyciel Towarzystwa Naukowego Procesualistów Cywilnych
• W latach 2012–2019 członek Rady Wydziału Prawa i Administracji Uniwersytetu Śląskiego w Katowicach
• W latach 2012–2015 (do rozwiązania) członek zespołu problemowego ds. postępowania cywilnego przy Komisji Kodyfikacyjnej Prawa Cywilnego działającej przy Ministrze Sprawiedliwości
• W latach 2014–2015 (do rozwiązania) członek zespołu problemowego ds. prawa spadkowego Komisji Kodyfikacyjnej Prawa Cywilnego
• W latach 2016–2025 prezes Stowarzyszenia Sędziów Polskich „Iustitia” (w 2019 wybrany ponownie na trzyletnią kadencję)
• Od 2017 członek rady programowej Archiwum im. Wiktora Osiatyńskiego^[33]
• Od 2017 członek Komitetu Sterującego Społecznej Komisji Kodyfikacyjnej^[34]
• Od 2018 członek Stowarzyszenia im. Prof. Zbigniewa Hołdy