Marcin Dziurda

Marcin Dziurda

Marcin Dziurda (2026)
Państwo działania	Polska
Data urodzenia	1972
doktor habilitowany nauk prawnych
Specjalność: postępowanie cywilne, prawo cywilne
Alma Mater	Uniwersytet Warszawski
Doktorat	2004 – prawo UW
Habilitacja	2020 – prawo UW
nauczyciel akademicki, radca prawny
Odznaczenia

Marcin Dziurda (ur. 1972^[1]) – polski radca prawny specjalizujący się w postępowaniu cywilnym, doktor habilitowany nauk prawnych, nauczyciel akademicki Uniwersytetu Warszawskiego, w latach 2006–2012 prezes Prokuratorii Generalnej Rzeczypospolitej Polskiej. W 2026 wybrany przez Sejm na stanowisko sędziego Trybunału Konstytucyjnego.

Ukończył studia na Wydziale Prawa i Administracji oraz Wydziale Dziennikarstwa i Nauk Politycznych Uniwersytetu Warszawskiego^[2]. W 2004 na podstawie napisanej pod kierunkiem Tadeusza Erecińskiego rozprawy pt. Reprezentacja Skarbu Państwa w procesie cywilnym otrzymał na WPiA UW stopień naukowy doktora nauk prawnych w zakresie prawa, specjalność: postępowanie cywilne. Tam też na podstawie dorobku naukowego oraz rozprawy pt. Szczególna zdolność sądowa uzyskał w 2020 stopień doktora habilitowanego nauk prawnych w zakresie prawa, specjalność: postępowanie cywilne. Został adiunktem w Katedrze Postępowania Cywilnego macierzystego wydziału^[3]. Autor publikacji naukowych dotyczących prawa i postępowania cywilnego, w tym komentarzy do ustaw (m.in. nowelizacji kodeksu postępowania cywilnego z 2019).

Uzyskał uprawnienia radcy prawnego. Był zatrudniony w Biurze Studiów i Analiz Sądu Najwyższego^[4]. Pracował jako naczelnik wydziału w Departamencie Zastępstwa Procesowego Ministerstwa Skarbu Państwa oraz jako dyrektor Biura Prawnego Urzędu m.st. Warszawy^[2]. W 2005 został pełnomocnikiem prezesa Rady Ministrów ds. utworzenia Prokuratorii Generalnej Rzeczypospolitej Polskiej, następnie od 22 marca 2006 do 8 listopada 2012 pełnił funkcję jej pierwszego prezesa. Praktykował m.in. jako of counsel w kancelarii Linklaters^[5], został również arbitrem Sądu Arbitrażowego przy Krajowej Izbie Gospodarczej^[1][6].

W dniu 13 marca 2026 roku Sejm X kadencji wybrał go na stanowisko sędziego Trybunału Konstytucyjnego^[7]. Był jednym z sześciorga kandydatów zgłoszonych przez Prezydium Sejmu, którzy tego dnia uzyskali wybór. Do 9 kwietnia 2026 prezydent RP Karol Nawrocki nie odebrał ślubowania od niego oraz 3 pozostałych sędziów. 9 kwietnia 2026 wziął udział w uroczystości zorganizowanej w Sejmie złożenia „ślubowania wobec prezydenta”, w trakcie której przy obecności notariusza odczytał oraz podpisał rotę ślubowania^[8][9]. Następnie została ona przekazana na dziennik podawczy Kancelarii Prezydenta. Dziurda udał się do Trybunału Konstytucyjnego w celu podjęcia obowiązków sędziego. Prezes TK Bogdan Święczkowski stwierdził, że ślubowanie wobec prezydenta nie zostało złożone, a stosunek służbowy sędziego nie został nawiązany^[10]. 10 kwietnia 2026 ponownie udał się do Trybunału Konstytucyjnego celem przystąpienia do orzekania, twierdząc, że stosunek służbowy został nawiązany po „ślubowaniu” 9 kwietnia. Skierował pismo do prezesa TK, w którym zwrócił się o umożliwienie wykonywania obowiązków oraz załączył kopię podpisanego aktu ślubowania z potwierdzeniem odbioru w Kancelarii Prezydenta^[11].

Odznaczony Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (2017)^[12]. Wyróżniony też m.in. Złotym Paragrafem 2015 w kategorii „najlepszy radca prawny” (2015)^[5] i nagrodą Bona Lex za najlepszy akt prawny w 2006^[6].

• Dr hab. Marcin Dziurda, [w:] archiwalna baza „Ludzie nauki” portalu Nauka Polska (OPI PIB) [dostęp 2023-03-13] .