Głuszyca 2

Głuszyca 2
Глушыца 2
Глушица 2
Państwo

 Białoruś

Obwód

 grodzieński

Rejon

ostrowiecki

Sielsowiet

Michaliszki

Populacja (2019)

 

• liczba ludności

1[1]

Położenie na mapie obwodu grodzieńskiego
Mapa konturowa obwodu grodzieńskiego, blisko górnej krawiędzi po prawej znajduje się punkt z opisem „Głuszyca 2”
Położenie na mapie Białorusi
Mapa konturowa Białorusi, u góry nieco na lewo znajduje się punkt z opisem „Głuszyca 2”
Położenie na mapie Polski w 1939 r.
Mapa konturowa Polski w 1939 r., u góry po prawej znajduje się punkt z opisem „Głuszyca 2”
Ziemia54°54′43″N 26°12′23″E/54,911944 26,206389

Głuszyca 2, Głuszyca II (biał. Глушыца 2, Głuszyca 2; ros. Глушица 2, Głuszyca 2) – chutor na Białorusi, w obwodzie grodzieńskim, w rejonie ostrowieckim, w sielsowiecie Michaliszki.

Graniczy z Rezerwatem Krajobrazowym Jeziora Soroczańskie.

Historia

Pod zaborami i w II Rzeczypospolitej zaścianki. Mapa WIG z 1933 oraz Wykaz miejscowości Rzeczypospolitej Polskiej z 1938 wymieniają cztery zaścianki Głuszyca I, II, III i IV. W miejscu współczesnego chutoru Głuszyca 2 znajdował się zaścianek Głuszyca II. Głuszyca I i III położone były w jego najbliższym sąsiedztwie, natomiast Głuszyca IV leżała ok. 1 km na południowy zachód od nich. Współcześnie Głuszyca I, III i IV nie istnieją.

W XIX i w początkach XX w. położona była w Rosji, w guberni wileńskiej, w powiecie zawilejskim/święciańskim. Po I wojnie światowej pod administracją polską, w Zarządzie Cywilnym Ziem Wschodnich. W latach 1920–1922 w składzie Litwy Środkowej. W 1905 roku zaścianek liczył 18 mieszkańców, 43 dziesięciny[2][3].

Od 11 kwietnia 1922[4] leżała w Polsce, w województwie wileńskim[a], w powiecie święciańskim, w gminie Aleksandrowo/Żukojnie[5].

W 1931 w 3 domach zamieszkiwało 15 osób[6].

Miejscowość należała do parafii rzymskokatolickiej w Żeladzi. Podlegała pod Sąd Grodzki w Łyntupach i Okręgowy w Wilnie; właściwy urząd pocztowy mieścił się w Żukojniach[7].

W 1938 roku miejscowość należała do gromady Troszczany, gminy Żukojnie[8].

Po II wojnie światowej w granicach Związku Sowieckiego. Od 1991 w niepodległej Białorusi.

Uwagi

  1. ↑ Przynależność wojewódzka zmieniała się. W Zarządzie Cywilnym Ziem Wschodnich miejscowość leżała w okręgu wileńskim; w Polsce do 20 stycznia 1926 w Ziemi Wileńskiej, następnie w województwie wileńskim.

Przypisy

  1. ↑ Liczby ludności miejscowości obwodu grodzieńskiego na podstawie spisu ludności wg stanu na dzień 4 października 2019 roku.
  2. ↑ Гошкевич И.И. Виленская губернія: Полный списокъ населенныхъ мѣстъ со статистическими данными о каждомъ поселеніи, составленный по оффиціальнымъ свѣдѣниямъ, Вильна, 1905, s. 291.
  3. ↑ Nowaja Topograficzeskaja Karta Zapadnoj Rossii 1:84 000.
  4. ↑ Dz. U. z 1922 r. Nr 26, poz. 213 (ISAP)
  5. ↑ Wykaz miejscowości Rzeczypospolitej Polskiej.. T. I. Województwo wileńskie. Warszawa: Główny Urząd Statystyczny Rzeczypospolitej Polskiej, 1938.
  6. ↑ Wykaz miejscowości Rzeczypospolitej Polskiej, t. 1, Warszawa 1938, s. 55.
  7. ↑ Skorowidz miejscowości Rzeczypospolitej Polskiej z oznaczeniem terytorjalnie im właściwych władz i urzędów oraz urządzeń komunikacyjnych, Przemyśl, Warszawa 1933, s. 449.
  8. ↑ Rozporządzenie Wojewody Wileńskiego z dnia 20 września 1938 r. w sprawie zmiany granic gromad, utworzenia nowych gromad i ustalenia ich nazw w powiecie święciańskim (Wileński Dziennik Wojewódzki), 1938, nr 14, s. 426-427.

Bibliografia

This article is issued from Wikipedia. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.