Pienikła II
| Państwo | |
|---|---|
| Obwód | |
| Rejon | |
| Sielsowiet | |
Położenie na mapie obwodu grodzieńskiego  | |
Położenie na mapie Białorusi  | |
Położenie na mapie Polski w 1939 r.  | |
 54°50′18″N 26°08′12″E/54,838333 26,136667 | |
Pienikła II (biał. Пінікла II; ros. Пиникла II) – dawny zaścianek. Tereny na których był położony, leżą obecnie na Białorusi, w obwodzie grodzieńskim, w rejonie ostrowieckim, w sielsowiecie Michaliszki.
Dawniej używana nazwa – Pienikła Dolna.
Historia
W czasach zaborów zaścianek w gminie Aleksandrowo, w powiecie święciańskim Imperium Rosyjskiego. W 1905 roku liczył 12 mieszkańców, 2 domy, 32 dziesięciny[1][2].
Po I wojnie światowej pod administracją polską, w Zarządzie Cywilnym Ziem Wschodnich. W latach 1920–1922 w składzie Litwy Środkowej.
Od 11 kwietnia 1922[3] zaścianek leżał w Polsce, w województwie wileńskim[a], w powiecie święciańskim, w gminie Aleksandrowo/Żukojnie[4].
W 1931 w 1 domu zamieszkiwało 11 osób[5].
W 1938 roku miejscowość należała do gromady Sorocze, gminy Żukojnie[6].
Uwagi
- ↑ Przynależność wojewódzka zmieniała się. W Zarządzie Cywilnym Ziem Wschodnich miejscowość leżała w okręgu wileńskim; w Polsce do 20 stycznia 1926 w Ziemi Wileńskiej, następnie w województwie wileńskim
Przypisy
- ↑ Гошкевич И.И. Виленская губернія: Полный списокъ населенныхъ мѣстъ со статистическими данными о каждомъ поселеніи, составленный по оффиціальнымъ свѣдѣниямъ, Вильна, 1905, s. 291.
- ↑ Nowaja Topograficzeskaja Karta Zapadnoj Rossii 1:84 000.
- ↑ Dz. U. z 1922 r. Nr 26, poz. 213 (ISAP)
- ↑ Wykaz miejscowości Rzeczypospolitej Polskiej.. T. I. Województwo wileńskie. Warszawa: Główny Urząd Statystyczny Rzeczypospolitej Polskiej, 1938.
- ↑ Wykaz miejscowości Rzeczypospolitej Polskiej, t. 1, Warszawa 1938, s. 55.
- ↑ Rozporządzenie Wojewody Wileńskiego z dnia 20 września 1938 r. w sprawie zmiany granic gromad, utworzenia nowych gromad i ustalenia ich nazw w powiecie święciańskim (Wileński Dziennik Wojewódzki), 1938, nr 14, s. 426-427.