Kazanowszczyzna

Kazanowszczyzna
Казаноўшчына
Казановщина
Państwo

 Białoruś

Obwód

 grodzieński

Rejon

ostrowiecki

Sielsowiet

Michaliszki

Populacja
• liczba ludności


3
(2019)

Kod pocztowy

231225

Położenie na mapie obwodu grodzieńskiego
Mapa konturowa obwodu grodzieńskiego, blisko górnej krawiędzi po prawej znajduje się punkt z opisem „Kazanowszczyzna”
Położenie na mapie Białorusi
Mapa konturowa Białorusi, u góry nieco na lewo znajduje się punkt z opisem „Kazanowszczyzna”
Położenie na mapie Polski w 1939 r.
Mapa konturowa Polski w 1939 r., u góry po prawej znajduje się punkt z opisem „Kazanowszczyzna”
Ziemia54°58′23″N 26°09′31″E/54,973056 26,158611

Kazanowszczyzna (biał. Казаноўшчына, Kazanouszczyna; ros. Казановщина, Kazanowszczina) – wieś na Białorusi, w obwodzie grodzieńskim, w rejonie ostrowieckim, w sielsowiecie Michaliszki, w pobliżu granicy z Litwą.

Historia

W XIX i w początkach XX w. położona była w Rosji, w guberni wileńskiej, w powiecie zawilejskim/święciańskim, w gminie Łyntupy. W 1866 roku wieś włościańska miała 50 mieszkańców (5 Żydów) w 6 domach[1]. W 1905 roku wieś liczyła 62 mieszkańców, 13 domów, 126 dziesięcin[2][3].

Po I wojnie światowej pod administracją polską, w Zarządzie Cywilnym Ziem Wschodnich. W latach 1920–1922 w składzie Litwy Środkowej.

Od 11 kwietnia 1922[4] leżała w Polsce, w województwie wileńskim[a], w powiecie święciańskim, do 11 kwietnia 1929 w gminie Łyntupy, następnie w gminie Żukojnie[5][6].

W 1931 w 13 domach zamieszkiwało 71 osób[7].

Miejscowość należała do parafii rzymskokatolickiej w Kluszczanach. Podlegała pod Sąd Grodzki w Łyntupach i Okręgowy w Wilnie; właściwy urząd pocztowy mieścił się w Kluszczanach[8].

W 1938 roku miejscowość należała do gromady Świtajliszki, gminy Żukojnie[9].

Po II wojnie światowej w granicach Związku Sowieckiego. Od 1991 w niepodległej Białorusi.

Uwagi

  1. ↑ Przynależność wojewódzka zmieniała się. W Zarządzie Cywilnym Ziem Wschodnich miejscowość leżała w okręgu wileńskim; w Polsce do 20 stycznia 1926 w Ziemi Wileńskiej, następnie w województwie wileńskim

Przypisy

  1. ↑ Kazanowszczyzna, pow. święciański, [w:] Słownik geograficzny Królestwa Polskiego, t. III: Haag – Kępy, Warszawa 1882, s. 920.
  2. ↑ Гошкевич И.И. Виленская губернія: Полный списокъ населенныхъ мѣстъ со статистическими данными о каждомъ поселеніи, составленный по оффиціальнымъ свѣдѣниямъ, Вильна, 1905, s. 291.
  3. ↑ Nowaja Topograficzeskaja Karta Zapadnoj Rossii 1:84 000.
  4. ↑ Dz. U. z 1922 r. Nr 26, poz. 213 (ISAP)
  5. ↑ Dz. U. z 1929 r. Nr 22, poz. 223 (ISAP)
  6. ↑ Wykaz miejscowości Rzeczypospolitej Polskiej.. T. I. Województwo wileńskie. Warszawa: Główny Urząd Statystyczny Rzeczypospolitej Polskiej, 1938.
  7. ↑ Wykaz miejscowości Rzeczypospolitej Polskiej, t. 1, Warszawa 1938, s. 55.
  8. ↑ Skorowidz miejscowości Rzeczypospolitej Polskiej z oznaczeniem terytorjalnie im właściwych władz i urzędów oraz urządzeń komunikacyjnych, Przemyśl, Warszawa 1933, s. 685.
  9. ↑ Rozporządzenie Wojewody Wileńskiego z dnia 20 września 1938 r. w sprawie zmiany granic gromad, utworzenia nowych gromad i ustalenia ich nazw w powiecie święciańskim (Wileński Dziennik Wojewódzki), 1938, nr 14, s. 426-427.

Bibliografia