Minary II

Minary II
Мінары II
Państwo

 Białoruś

Obwód

 grodzieński

Rejon

ostrowiecki

Sielsowiet

Michaliszki

Położenie na mapie obwodu grodzieńskiego
Mapa konturowa obwodu grodzieńskiego, blisko górnej krawiędzi po prawej znajduje się punkt z opisem „Minary II”
Położenie na mapie Białorusi
Mapa konturowa Białorusi, u góry nieco na lewo znajduje się punkt z opisem „Minary II”
Położenie na mapie Polski w 1939 r.
Mapa konturowa Polski w 1939 r., u góry po prawej znajduje się punkt z opisem „Minary II”
Ziemia54°49′41″N 26°13′58″E/54,828056 26,232778

Minary II (biał. Мінары II; ros. Минары II) – dawny zaścianek. Tereny na których był położony, leżą obecnie na Białorusi, w obwodzie grodzieńskim, w rejonie ostrowieckim, w sielsowiecie Michaliszki.

Historia

W czasach zaborów zaścianek w gminie Aleksandrowo, w powiecie święciańskim Imperium Rosyjskiego. W 1905 roku liczył 15 mieszkańców, 9 dziesięcin[1][2].

Po I wojnie światowej pod administracją polską, w Zarządzie Cywilnym Ziem Wschodnich. W latach 1920–1922 w składzie Litwy Środkowej.

Od 11 kwietnia 1922[3] zaścianek leżał w Polsce, w województwie wileńskim[4], w powiecie święciańskim, w gminie Aleksandrowo/Żukojnie[5].

W 1931 w 2 domach zamieszkiwało 12 osób[6].

Miejscowość należała do parafii rzymskokatolickiej w Świrze. Podlegała pod Sąd Grodzki w Łyntupach i Okręgowy w Wilnie; właściwy urząd pocztowy mieścił się w Żukojniach[7].

W 1938 roku miejscowość należała do gromady Babicze, gminy Żukojnie[8].

Przypisy

  1. ↑ Гошкевич И.И. Виленская губернія: Полный списокъ населенныхъ мѣстъ со статистическими данными о каждомъ поселеніи, составленный по оффиціальнымъ свѣдѣниямъ, Вильна, 1905, s. 291.
  2. ↑ Nowaja Topograficzeskaja Karta Zapadnoj Rossii 1:84 000.
  3. ↑ Dz. U. z 1922 r. Nr 26, poz. 213 (ISAP)
  4. ↑ Przynależność wojewódzka zmieniała się. W Zarządzie Cywilnym Ziem Wschodnich miejscowość leżała w okręgu wileńskim; w Polsce do 20 stycznia 1926 w Ziemi Wileńskiej, następnie w województwie wileńskim
  5. ↑ Wykaz miejscowości Rzeczypospolitej Polskiej.. T. I. Województwo wileńskie. Warszawa: Główny Urząd Statystyczny Rzeczypospolitej Polskiej, 1938.
  6. ↑ Wykaz miejscowości Rzeczypospolitej Polskiej, t. 1, Warszawa 1938, s. 55.
  7. ↑ Skorowidz miejscowości Rzeczypospolitej Polskiej z oznaczeniem terytorjalnie im właściwych władz i urzędów oraz urządzeń komunikacyjnych, Przemyśl, Warszawa 1933, s. 1054.
  8. ↑ Rozporządzenie Wojewody Wileńskiego z dnia 20 września 1938 r. w sprawie zmiany granic gromad, utworzenia nowych gromad i ustalenia ich nazw w powiecie święciańskim (Wileński Dziennik Wojewódzki), 1938, nr 14, s. 426-427.