Karboplatyna

Karboplatyna
Nazewnictwo
	Nomenklatura systematyczna (IUPAC)
	(SP-4-2)-diamino[cyklobutano-1,1-dikarboksylano(2−)-O,O′]-platyna
	Inne nazwy i oznaczenia
farm.	łac. carboplatinum
	Ogólne informacje
	Charakterystyka fizyczna
	bezbarwny, krystaliczny proszek
Wzór Hilla	C6H12N2O2Pt
Masa molowa	371,25 g/mol
	Identyfikacja
Numer CAS	41575-94-4
PubChem	498142
DrugBank	DB00958
SMILES
	C1CC(C1)(C(=O)O)C(=O)O.[NH2-].[NH2-].[Pt]
Właściwości
	Rozpuszczalność w wodzie
	dość trudno
	w innych rozpuszczalnikach
	aceton: bardzo trudno; etanol: bardzo trudno
Temperatura rozkładu	200 °C
Niebezpieczeństwa
	Globalnie zharmonizowany system; klasyfikacji i oznakowania chemikaliów
	Niebezpieczeństwo
Zwroty H	H302+H312+H332, H317, H340, H334, H360
Zwroty P	P201, P261, P280, P308+P313
Numer RTECS	TP2300000
Dawka śmiertelna	LD50 60,9 mg/kg (szczur, dożylnie)
	Jeżeli nie podano inaczej, dane dotyczą; stanu standardowego (25 °C, 1000 hPa)
	Klasyfikacja medyczna
ATC	L01XA02
Farmakokinetyka
Działanie	cytostatyczne
Biodostępność	całkowita
Okres półtrwania	1,1–5,9 h
Wiązanie z białkami osocza i tkanek	brak
Metabolizm	brak
Wydalanie	z moczem
Uwagi terapeutyczne
Stosowanie w ciąży	kategoria D
Drogi podawania	dożylnie
Objętość dystrybucji	16 l

Karboplatyna (łac. carboplatinum) – organiczny związek chemiczny z grupy związków kompleksowych, w którym atomem centralnym jest platyna na II stopniu utlenienia, a ligandami są dwie cząsteczki amoniaku i kleszczowa reszta kwasu cyklobutano-1,1-dikarboksylowego. Stosowana jest jako lek cytostatyczny. Sposób działania na DNA jest taki sam, jak cisplatyny i innych leków alkilujących.

Zastosowanie

Karboplatyna znajduje zastosowanie w leczeniu^[3]^[4]:

raka płuc,
nowotworów głowy i szyi (rak płaskonabłonkowy),
raka jajnika,
raka szyjki macicy (u kobiet powyżej 60 roku życia),
raka jądra,
siatkówczaka.

Karboplatyna jest ogólnie lepiej tolerowana przez pacjentów niż cisplatyna, dlatego w niektórych ośrodkach onkologicznych preferuje się ją zamiast cisplatyny. Jednak nie zawsze te cytostatyki są zastępowalne i cisplatyna lub karboplatyna bywają skuteczniejsze w danym rodzaju nowotworu. Działania niepożądane są takie same, jak w przypadku cisplatyny, tylko o mniejszym nasileniu; karboplatyna nieco bardziej jednak uszkadza szpik. Jest zaliczona do cytostatyków o dużym ryzyku wywołania wymiotów^[5].

Dawkowanie

Podaje się ją dożylnie w 30-minutowym wlewie kroplowym.

Przypisy

1 2 3 4 5 Farmakopea Polska VIII, Polskie Towarzystwo Farmaceutyczne, Warszawa: Urząd Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych, 2008, s. 3491, ISBN 978-83-88157-53-0 .
↑ Karboplatyna [PDF], karta charakterystyki produktu Sigma-Aldrich, Merck, numer katalogowy: C25338 .
↑ Michael J. Perry: The Chemotherapy source book. Philadelphia: Wolters Kluwer Health/Lippincott Williams & Wilkins, 2008, s. 582.
↑ Vincent T. DeVita, Theodore S. Lawrence, Steven A. Rosenberg: Devita, Hellman & Rosenberg’s Cancer: Principles & Practice of Oncology. Wyd. 8. Lippincott Williams & Wilkins, 2008, s. 421. ISBN 978-0-7817-7207-5.
↑ Dariusz Kubicz: Zapobieganie wymiotom po chemio- i radioterapii Zalecenia American Society of Clinical Oncology. Medycyna Praktyczna, 2002. [dostęp 2012-10-03].

Przeczytaj ostrzeżenie dotyczące informacji medycznych i pokrewnych zamieszczonych w Wikipedii.

[FP8-1] 1 2 3 4 5 Farmakopea Polska VIII, Polskie Towarzystwo Farmaceutyczne, Warszawa: Urząd Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych, 2008, s. 3491, ISBN 978-83-88157-53-0 .

[SA-2] Karboplatyna [PDF], karta charakterystyki produktu Sigma-Aldrich, Merck, numer katalogowy: C25338 .

[3] Michael J. Perry: The Chemotherapy source book. Philadelphia: Wolters Kluwer Health/Lippincott Williams & Wilkins, 2008, s. 582.

[DeVita-4] Vincent T. DeVita, Theodore S. Lawrence, Steven A. Rosenberg: Devita, Hellman & Rosenberg’s Cancer: Principles & Practice of Oncology. Wyd. 8. Lippincott Williams & Wilkins, 2008, s. 421. ISBN 978-0-7817-7207-5.

[5] Dariusz Kubicz: Zapobieganie wymiotom po chemio- i radioterapii Zalecenia American Society of Clinical Oncology. Medycyna Praktyczna, 2002. [dostęp 2012-10-03].

[1]

[2]

[3]

[4]

[5]