Kierpień
| wieś | |
![]() Kościół pw. Narodzenia NMP | |
| Państwo | |
|---|---|
| Województwo | |
| Powiat | |
| Gmina | |
| Liczba ludności (2011) |
317[1] |
| Strefa numeracyjna |
77 |
| Kod pocztowy |
48-250[2] |
| Tablice rejestracyjne |
OPR |
| SIMC |
0493818 |
Położenie na mapie gminy Głogówek ![]() | |
Położenie na mapie Polski ![]() | |
Położenie na mapie województwa opolskiego ![]() | |
Położenie na mapie powiatu prudnickiego ![]() | |
Kierpień (dodatkowa nazwa w j. niem. Kerpen) – wieś w Polsce, położona w województwie opolskim, w powiecie prudnickim, w gminie Głogówek[4][5]. Historycznie leży na Górnym Śląsku, na ziemi prudnickiej. Położona jest na terenie Równiny Niemodlińskiej, będącej częścią Niziny Śląskiej. Przepływa przez nią rzeka Osobłoga.
W latach 1954–1959 wieś należała i była siedzibą władz gromady Kierpień, po jej zniesieniu w gromadzie Błażejowice. W latach 1975–1998 miejscowość należała administracyjnie do ówczesnego województwa opolskiego.
Według danych na 2011 wieś była zamieszkana przez 317 osób[1].
Geografia
Położenie
Kierpień znajduje się w południowo-zachodniej części Polski. Leży na ziemi prudnickiej – regionie historyczno-kulturalnym, którego głównym ośrodkiem jest miasto Prudnik[6]. Ziemia prudnicka stanowi zachodnią część Górnego Śląska[7]. Pod względem administracyjnym Kierpień położony jest w południowej części województwa opolskiego, w powiecie prudnickim, w gminie Głogówek, tuż przy granicy z gminą Strzeleczki i powiatem krapkowickim[8]. Znajduje się w odległości około 12 km od granicy z Czechami[8]. Należy do Euroregionu Pradziad[9].
Sołectwo Kierpień obejmuje obręb wsi Kierpień[10]. Zajmuje powierzchnię 7,8 km²[11]. Graniczy z miastem Głogówek od południa oraz z sołectwami (od północy, zgodnie z ruchem wskazówek zegara): Pisarzowice, Kórnica, Nowy Dwór Prudnicki, Rzepcze, Leśnik, Błażejowice Dolne[8].
Wieś leży na Nizinie Śląskiej. Według podziału fizycznogeograficznego z 2017 dr. Krzysztofa Badory, Kierpień znajduje się w granicach mikroregionu Dolina Dolnej Osobłogi (318.55.10)[12]. W obszarze wsi przepływają rzeka Osobłoga i struga Osobłoga Rzepecka.
Środowisko naturalne
W Kierpniu panuje klimat umiarkowany ciepły. Średnia temperatura roczna wynosi +8,5 °C. Duże zróżnicowanie dotyczy termicznych pór roku. Średnie roczne opady atmosferyczne w rejonie Dzierżysławic wynoszą 619 mm. Dominują wiatry zachodnie[13].
Integralne części wsi
| SIMC | Nazwa | Rodzaj |
|---|---|---|
| 0999038 | Chmielnik | przysiółek |
Panorama wsi
Nazwa
Nazwa wsi wywodzi się od łacińskiego słowa carpio – co oznacza staw dla karpi[14]. Na polskojęzycznej mapie wydanej w 1772 miejscowość została podpisana nazwą Kierpien[15]. Topograficzny opis Górnego Śląska z 1865 roku notuje wieś pod obecnie stosowaną, polską nazwą Kierpien, a także zgermanizowaną Kerpen we fragmencie: „Kerpen (1281 Carpno, 1388 Kerpyn, polnisch Kierpien)”[16]. W Spisie miejscowości województwa śląsko-dąbrowskiego łącznie z obszarem ziem odzyskanych Śląska Opolskiego wydanym w Katowicach w 1946 wieś wymieniona jest pod polską nazwą Kierpno[17]. 15 marca 1947 r. nadano miejscowości nazwę Kierpień[18]. 1 grudnia 2009 wprowadzono dodatkową nazwę wsi w języku niemieckim – Kerpen[19].
W historycznych dokumentach nazwę miejscowości wzmiankowano w różnych językach oraz formach: Kerpno villa (1274), Erbgut Carpno (1281), Kerpno (1285), in Kerpena (1290), Kerpin (1324), Kerppen (1635), Kerpyn (1388), in villa Kerpen (1679), Kerpten (1743), Kerpen (1784), Kerppen, Kierpień (1845), Kierpno – Kerpen (1939), Kerpen – Kierpień, -pnia, kierpieński (1947), Kierpień, -pnia (1981)[20].
Historia

Na obszarze wsi znajdują się neolityczne stanowiska archeologiczne[21].
Pierwsze wzmianki o wsi pochodzą z XIII wieku[14]. Nie jest znany dokładny rok jej założenia, okres powstania wsi wyznaczono w przybliżeniu na lata 1245–1274[22]. Książę Władysław opolski w 1274 przekazał wieś zakonowi cystersów w Kazimierzu[23]. Miejscowy kościół parafialny pod wezwaniem Narodzin Najświętszej Marii Panny wzmiankowany był po raz pierwszy w 1335[14]. W XV wieku wieś znalazła się w granicach księstwa głogówecko-prudnickiego[24].

Wieś Kierpień była własnością opactwa cystersów w Lubiążu[25], a prawo wyższe do niej należało do zamku w Głogówku[26]. 3 lipca 1574 w Opolu opat lubiąski Jan oskarżył wszystkich mieszkańców Kierpnia o nieodrabianie pańszczyzny „od wielu lat”, przez co mieli narazić opactwo w Lubiążu na szkody obliczone na 500 złotych czerwonych. Sąd odbył się w Opolu lub Raciborzu[27]. W 1597 dzierżawcą wsi Kierpień był Baltazar Betsch[28].

Wieś posiadała swoją własną pieczęć, która przedstawiała trzy karpie ułożone w słup, a w otoku napis: KERPPENER: GEM: SIGL: / NEYSTAETER CREYS [29][30]. Do 1742 wieś należała do powiatu sądowego głogóweckiego w Monarchii Habsburgów[31]. Po I wojnie śląskiej znalazła się w granicach Królestwa Prus i weszła w skład powiatu prudnickiego w prowincji Śląsk[32]. W XIX wieku w Kierpniu funkcjonował młyn wodny[33].
10 lipca 1903 Kierpień i okoliczne miejscowości nawiedziła ogromna powódź. Woda wystąpiła z brzegów Osobłogi i zalała wschodnią część wsi. Mieszkańcy schowali się na strychach i dachach wraz z żywym inwentarzem, który zdołali uratować. Po przerwaniu wałów ochronnych zachodniej odnogi Osobłogi zalane zostały drogi do Kierpnia, co uniemożliwiło wezwanie pomocy. Uszkodzeniu uległo wiele domów oraz mosty przez Osobłogę[34].

Według spisu ludności z 1 grudnia 1910, na 636 mieszkańców Kierpnia 15 posługiwało się językiem niemieckim, a 620 językiem polskim[35]. Po zakończeniu I wojny światowej w Kierpniu narastał konflikt pomiędzy Niemcami i Polakami. W kronice szkoły i gminy z 1920 relacjonowano: „Polscy agitatorzy ciągle odwiedzają Kierpień, jedno polskie zebranie goni drugie. Napięcie między Niemcami i Polakami wzrasta jako skutek polskiego terroru. Kierpień jest znany jako «ostoja przekonanych Polaków» szeroko poza granicami powiatu prudnickiego.” Centralną osobowością po stronie polskiej był w Kierpniu Władysław Nohl[36]. 26 czerwca 1920 we wsi założono proniemiecki Związek Wiernych Ojczyźnie Górnoślązaków, który liczył 109 członków. Ponadto działał tu Związek Chrześcijańskich Rolników (77 członków) i Związek Weteranów Wojennych (35 członków). 28 listopada 1920 odbyło się tu potajemne zebranie członków grup uderzeniowych z Kierpnia i okolic, któremu przewodniczył komendant POW Górnego Śląska w Prudniku Jan Faska. Utworzono wówczas grupę uderzeniową „Samopomoc”[37]. Nauczyciel Hauke z Kierpnia miał podczas lekcji namawiać uczniów do zdzierania polskich plakatów, jednocześnie zabraniając im rozmawiać w szkole po polsku[38].
W 1921 w zasięgu plebiscytu na Górnym Śląsku znalazła się tylko część powiatu prudnickiego. Kierpień znalazł się po stronie wschodniej, w obszarze objętym plebiscytem[39]. Do głosowania uprawnionych było w Kierpniu 440 osób, z czego 363, ok. 82,5%, stanowili mieszkańcy (w tym 360, ok. 81,8% całości, mieszkańcy urodzeni w miejscowości). Oddano 433 głosy (ok. 98,4% uprawnionych), w tym 431 (ok. 99,5%) ważnych; za Niemcami głosowało 266 osób (ok. 61,7%), a za Polską 165 osób (ok. 38,2%)[40].
Podczas III powstania śląskiego w Kierpniu stacjonował oddział Selbstschutzu. 30 mieszkańców wsi brało udział po polskiej stronie w bitwie w rejonie Góry Świętej Anny[41]. 23 września 1922 w Kierpniu odsłonięto pomnik upamiętniający mieszkańców wsi, którzy zginęli podczas I wojny światowej. W 1925 rozpoczęto budowę nowej szosy do Pisarzowic[42].

W okresie II wojny światowej w Kierpniu pracowali robotnicy przymusowi z Polski, m.in. z miejscowości: Pewel Wielka, Porąbka, Sosnowiec, Bolesław i Będzin[43]. Od marca do maja 1945 powiat prudnicki znajdował się pod kontrolą radzieckiej komendantury wojskowej. 11 maja 1945 polska administracja przejęła władzę cywilną w powiecie prudnickim[44]. Mieszkańcom Kierpnia, posługującym się dialektem śląskim bądź znającym język polski, pozwolono pozostać we wsi po otrzymaniu polskiego obywatelstwa[45].
W latach 1945–1950 Kierpień należał do województwa śląskiego, a od 1950 do województwa opolskiego. W latach 1945–1954 wieś należała do gminy Kórnica[46], w latach 1954–1959 była siedzibą gromady Kierpień[47], w 1959 należała do gromady Błażejowice, a w latach 1959–1972 do gromady Mochów.
W Kierpniu działała szkoła podstawowa[48]. W 1945 miejscowe kobiety pobiły polskiego nauczyciela za znęcanie się nad ich dziećmi, ponieważ mówiły wyłącznie po niemiecku lub śląsku[49]. Wieś ucierpiała podczas powodzi w lipcu 1997[50]. W 2007 Kierpień przystąpił do Programu Odnowy Wsi Opolskiej[51].
Podczas powodzi 14 września 2024 została zalana droga powiatowa w Kierpniu, uniemożliwiając dojazd do Rzepcza. Następnego dnia wieś została całkowicie zalana. Woda zerwała most na Osobłodze w kierunku Pisarzowic[52].
Mieszkańcy

Miejscowość zamieszkiwana jest przez mniejszość niemiecką oraz Ślązaków[53]. Mieszkańcy wsi posługują się gwarą prudnicką, będącą odmianą dialektu śląskiego.
Liczba mieszkańców wsi
Zabytki

Do wojewódzkiego rejestru zabytków wpisane są[62]:
- kościół par. pw. Narodzenia NMP, zabytkowy, z 1300 r., przebudowany w 1660 r. i w 1792 r., wypisany z księgi rejestru
- dom nr 47 (nie istnieje).

Zgodnie z gminną ewidencją zabytków w Kierpniu chronione są ponadto[63]:
- ogrodzenie kościoła parafialnego z bramkami
- cmentarz parafialny przy kościele
- karczma, nr 1
- dom mieszkalny nr 24
- dom mieszkalny (wycużny) w zagrodzie nr 82
- dom mieszkalny (wycużny) nr 83
- dom mieszkalny nr 84
- dom mieszkalny nr 86
- szkoła, ob. dom nr 88
Pomniki i obiekty upamiętniające
Gospodarka
W Kierpniu siedzibę mają firmy Posadzkarstwo Hoinka Andrzej, Mechanika i Blacharstwo Pojazdowe Cibis Waldemar i Mechanika Pojazdowa blacharstwo lakiernictwo Hoinka Józef, zrzeszone w Cechu Rzemieślników i Przedsiębiorców w Prudniku[65].
Transport

W zarządzie Wydziału Drogownictwa Starostwa Powiatowego w Prudniku znajdują się drogi powiatowe: nr 1269O relacji Zawada – Kierpień, nr 1278O relacji Leśnik – Kierpień oraz nr 1837O relacji Dobra – Kierpień – Rzepcze[66].
Kierpień posiada połączenia autobusowe z Głogówkiem. We wsi znajdują się trzy przystanki autobusowe – „Kierpień”, „Kierpień I”, „Kierpień II”[67].
Kultura
W Kierpniu działa Niemieckie Koło Przyjaźni (Deutscher Freundeskreis) – oddział terenowy Towarzystwa Społeczno-Kulturalnego Niemców na Śląsku Opolskim[68].
Religia
W Kierpniu znajduje się katolicki kościół Narodzenia Najświętszej Maryi Panny, który jest siedzibą parafii Narodzenia Najświętszej Maryi Panny (dekanat Głogówek)[69].
Polityka
W świetlicy w Kierpniu swoją siedzibę ma Obwodowa Komisja Wyborcza, do której należą sołectwa Błażejowice Dolne, Leśnik, Kierpień.
W wyborach parlamentarnych do Sejmu w 2015, 2019 i 2023 we wsi wygrała Mniejszość Niemiecka[70][71][72].
W wyborach prezydenckich w 2015 mieszkańcy obwodu opowiedzieli się za Bronisławem Komorowskim[73], w 2020 za Rafałem Trzaskowskim[74], a w 2025 za Sławomirem Mentzenem[75].
Sport
Na Osobłodze w Kierpniu odbywają się lokalne zawody piłki prądowej wasserball. Zawody organizowane są przez jednostkę ochotniczej straży pożarnej w Kierpniu[76].
Turystyka
Oddział PTTK „Sudetów Wschodnich” w Prudniku ustanowił turystyczną Odznakę Krajoznawczą Ziemi Prudnickiej, którą zdobywa się poprzez zwiedzenie odpowiedniej liczby obiektów w miejscowościach położonych na ziemi prudnickiej, w tym w Kierpniu[77].
Bezpieczeństwo

W zakresie ochrony przeciwpożarowej oraz innych miejscowych zagrożeń w Kierpniu działa jednostka Ochotniczej Straży Pożarnej[78].
Miejscowość jest pod opieką dzielnicowego rejonu służbowego nr 12 Komendy Powiatowej Policji w Prudniku (Komisariat Policji w Głogówku)[79].
Teren wsi, jak i całej gminy Głogówek, położony jest w strefie nadgranicznej w związku z czym Straż Graniczna dysponuje, na tym obszarze, specjalnymi kompetencjami w zakresie bezpieczeństwa[80]. Gminę Głogówek obejmuje zasięgiem służbowym placówka Straży Granicznej w Opolu ze Śląskiego Oddziału SG[81].
Ludzie związani z Kierpniem
- Julius Zupitza (1844–1895) – filolog, urodzony w Kierpniu
Przypisy
- 1 2 GUS: Ludność – struktura według ekonomicznych grup wieku. Stan w dniu 31.03.2011 r.. [dostęp 2016-09-23].
- ↑ Oficjalny Spis Pocztowych Numerów Adresowych, Poczta Polska S.A., październik 2013, s. 470 [zarchiwizowane z adresu 2014-02-22].
- ↑ Państwowy Rejestr Nazw Geograficznych – miejscowości – format XLSX, Dane z państwowego rejestru nazw geograficznych – PRNG, Główny Urząd Geodezji i Kartografii, 8 stycznia 2025, identyfikator PRNG: 53084.
- 1 2 3 Rozporządzenie Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 13 grudnia 2012 r. w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części (Dz. U. z 2013 r. poz. 200 (ISAP)).
- 1 2 GUS. Rejestr TERYT.
- ↑ Grzegorz Kopij, Wyniki inwentaryzacji gniazd bociana białego Ciconia ciconia na Ziemi Prudnickiej w latach 2007–2009, „Przyroda Śląska Opolskiego”, 22, 2017, s. 14–17.
- ↑ Andrzej Dereń, Historia Powiatu Prudnickiego [online], powiatprudnicki.pl [dostęp 2026-02-21].
- 1 2 3 Powiat Prudnicki – Regionalna Infrastruktura Informacji Przestrzennej województwa opolskiego [online], mapy.opolskie.pl [dostęp 2026-02-21].
- ↑ Mapa interaktywna [online], emapy.com [dostęp 2020-08-20].
- ↑ Statuty Sołectw Gminy Głogówek [online], bip.glogowek.pl [dostęp 2026-02-24].
- ↑ obręb KIERPIEŃ [online], e-mapa.net [dostęp 2026-02-24].
- ↑ Krzysztof Badora. Mikroregiony fizycznogeograficzne Opolszczyzny. „Prace Komisji Krajobrazu Kulturowego”. Nr 37, s. 18–22, 2017. Opole. ISSN 1896-1460. OCLC 1051268260.
- ↑ Klimat: Kierpień: Klimatogram, wykres temperatury, tabela klimatu – Climate-Data.org [online], pl.climate-data.org [dostęp 2020-05-26].
- 1 2 3 Sołectwa Gminy Głogówek [online], www.gminaglogowek.info [dostęp 2022-09-16].
- ↑ Andrzej Dereń, Polskie nazwy na pruskim Śląsku, „Tygodnik Prudnicki”, 46 (1812), Prudnik: Spółka Wydawnicza „Aneks”, 12 listopada 2025, s. 12, ISSN 1231-904X.
- ↑ Triest 1865 ↓, s. 1078.
- ↑ P. Wicik: Spis miejscowości województwa śląsko-dąbrowskiego łącznie z obszarem ziem odzyskanych Śląska Opolskiego, tudzież podział administracyjny województwa na powiaty, gminy i gromady. Katowice: 1946, s. 24.
- ↑ Rozporządzenie Ministrów: Administracji Publicznej i Ziem Odzyskanych z dnia 15 marca 1947 r. o przywróceniu i ustaleniu urzędowych nazw miejscowości (M.P. z 1947 r. Nr 37, poz. 297 (ISAP)).
- ↑ Stanisław Stadnicki, Głogówek – Oberglogau [online], tygodnikprudnicki.pl, 1 października 2008 [dostęp 2022-06-23] [zarchiwizowane z adresu 2014-04-07].
- ↑ Kazimierz Rymut: Nazwy miejscowe Polski, t. IV, J-Kn, hasło „Kierpień”. Kraków: Wydawnictwo Naukowe DWN, 2001, s. 446. ISBN 83-87623-36-9.
- ↑ Kasza 2018 ↓, s. 253.
- ↑ Plan odnowy miejscowości Kierpień, gmina Głogówek, powiat prudnicki, województwo opolskie na lata 2020–2028 [online], bip.glogowek.pl [dostęp 2022-09-16].
- ↑ Kierpień, [w:] Słownik geograficzny Królestwa Polskiego, t. IV: Kęs – Kutno, Warszawa 1883, s. 48.
- ↑ Maciej Woźny: Rycerstwo opolskie do połowy XV wieku. Katowice: Wydawnictwo Uniwersytetu Śląskiego, 2020, s. 461. ISBN 978-83-226-3887-3.
- ↑ Sękowski 2016 ↓, s. 41.
- ↑ Sękowski 2016 ↓, s. 42.
- ↑ Sękowski 2016 ↓, s. 313.
- ↑ Sękowski 2016 ↓, s. 373.
- ↑ Aleksandra Starczewska-Wojnar, Odciśnięta pamięć wspólnoty: prawne i komunikatywne funkcje pieczęci gmin wiejskich na przykładzie zachodnich powiatów rejencji opolskiej w latach 1816-1933, Archiwalne Źródła Tożsamości, Opole: Archiwum Państwowe w Opolu : Uniwersytet Opolski, 2020, s. 354, ISBN 978-83-956475-6-7 (pol.).
- ↑ Aleksandra Starczewska-Wojnar, 907 Kerpen (Kierpień) III [online], Pieczęcie gminne na Śląsku, 16 sierpnia 2021 [dostęp 2022-09-16] (pol.).
- ↑ Johann Wolfgang Wieland, Principatus Silesiae Oppoliensis exactissima Tabula geographica, sistens Circulus Oppoliensem Ober-Glogau Gros Strehliz, Cosel, Tost, Rosenberg, Falckenberg & Lubleniz, Norimbergae: ab Homannianis Heredibus. Cum Spec. S. Caes. Rque Mtis Privilegio, 1736.
- ↑ Andrzej Dereń, XVIII-wieczna rewolucja, „Tygodnik Prudnicki”, Antoni Weigt – redaktor naczelny, 18 (441), Prudnik: Spółka Wydawnicza „Aneks”, 6 kwietnia 1999, s. 17, ISSN 1231-904X.
- ↑ Zachariasz Mosakowski, Kierpień, młyn wodny [online], Centralna Baza Danych o Młynach w Polsce, 4 kwietnia 2020 [dostęp 2023-08-20].
- ↑ Kazimierz Nabzdyk, Wielka powódź w lipcu 1903 roku, „Tygodnik Prudnicki”, Andrzej Dereń – redaktor naczelny, 27 (861), Prudnik: Spółka Wydawnicza „Aneks”, 4 lipca 2007, s. 11, ISSN 1231-904X.
- ↑ Kazimierz Nabzdyk, Rezultaty wyborów w powiecie prudnickim na początku XX wieku – szkic demograficzny, „Ziemia Prudnicka”, Andrzej Dereń – redaktor naczelny, Prudnik: Spółka Wydawnicza „Aneks”, 2007, s. 74.
- ↑ Wrobel 2004 ↓, s. 71.
- ↑ Wrobel 2004 ↓, s. 72.
- ↑ Kierpno w pow. prudnickim. Polityka w szkole, „Gazeta Opolska”, Bronisław Koraszewski – redaktor naczelny, 48, Opole: Nakładem i drukiem wydawnictwa „Gazety Opolskiej”, 1 marca 1921, s. 3.
- ↑ Natomiast z pow. prudnickiego należą do terenu plebiscytowego tylko następujące gminy, które tutaj poniżej według polskich i niemieckich nazw imiennie podajemy, „Instrukcja dla Komitetów Parytetycznych”, 2, 1921, s. 22.
- ↑ Herbert Kunze: Landsmannschaft der Oberschlesier in B-W. [dostęp 2022-09-16]. (niem.).
- ↑ Wrobel 2004 ↓, s. 73.
- 1 2 Wrobel 2004 ↓, s. 74.
- ↑ „KIERPIEŃ” w bazie danych „Straty osobowe i ofiary represji pod okupacją niemiecką” [online], straty.pl [dostęp 2025-09-11].
- ↑ Andrzej Dereń, Polska Ziemia Prudnicka, „Tygodnik Prudnicki”, 19 (754), Prudnik: Spółka Wydawnicza „Aneks”, 11 maja 2005, s. 8, ISSN 1231-904X.
- ↑ Rejestr osiedlonych powiatu prudnickiego [online], szukajwarchiwach.gov.pl [dostęp 2026-08-30].
- ↑ Powiat Prudnicki (Prudnik), [w:] Wykaz gromad Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej. Według stanu na z dnia 1 VII 1952 r., Warszawa: Główny Urząd Statystyczny, 1952, s. 249–250.
- ↑ Uchwała Nr VII/28/54 Wojewódzkiej Rady Narodowej w Opolu z dnia 4 października 1954 r. w sprawie podziału na gromady powiatu prudnickiego, „Dziennik Urzędowy Wojewódzkiej Rady Narodowej w Opolu”, 12, Opole: Prezydium WRN, 27 grudnia 1954, s. 10–11.
- ↑ Lesiuk 1978 ↓, s. 376.
- ↑ Andreas Smarzly. Der Körnitzer Aufstand 1945. „Schlesische Geschichtsblätter – Zeitschrift für Regionalgeschichte Schlesiens”. 47, s. 123, 2021. Karlstadt.
- ↑ Wylała Osobłoga, „Tygodnik Prudnicki”, Antoni Weigt – redaktor naczelny, 29 (348), Prudnik: Spółka Wydawnicza „Aneks”, 20 lipca 1997, s. 11, ISSN 1231-904X.
- ↑ Kierpień, gm. Głogówek [online], Rozwój Wsi Opolskiej Program Odnowy Wsi, 14 listopada 2020 [dostęp 2023-05-30] (pol.).
- ↑ Andrzej Dereń, Sytuacja była krytyczna, „Tygodnik Prudnicki”, 39 (1753), Prudnik: Spółka Wydawnicza „Aneks”, 25 września 2024, s. 18–20, ISSN 1231-904X.
- ↑ Ludność Ziemi Prudnickiej, „Tygodnik Prudnicki”, Antoni Weigt – redaktor naczelny, 52 (266), Prudnik: Spółka Wydawnicza „Aneks”, 24 grudnia 1995, s. 10, ISSN 1231-904X.
- ↑ Kreis Neustadt O.S. (1. Dezember 1871) [online], AGOFF [dostęp 2024-06-14] (niem.).
- ↑ Kreis Neustadt O.S. (1. Dezember 1885) [online], AGOFF [dostęp 2024-06-14] (niem.).
- ↑ Kreis Neustadt O.S. (1. Dezember 1905) [online], AGOFF [dostęp 2024-06-14] (niem.).
- ↑ Willkommen bei Gemeindeverzeichnis.de [online], www.gemeindeverzeichnis.de [dostęp 2020-05-26] [zarchiwizowane z adresu 2012-07-31].
- 1 2 Deutsche Verwaltungsgeschichte Schlesien, Kreis Neustadt [online], treemagic.org [dostęp 2020-05-26] [zarchiwizowane z adresu 2019-05-31].
- ↑ Ludność wiejska. Wyniki badania struktury ludności wsi z dnia 15 X 1966, Opole: Wojewódzki Urząd Statystyczny w Opolu, 1969, s. 220.
- 1 2 3 4 Wieś Kierpień w liczbach [online], Polska w liczbach [dostęp 2020-05-26], liczba ludności na podstawie danych GUS.
- ↑ Andrzej Dereń, Jak wyludniła się Twoja miejscowość: sprzedam wieś pod Prudnikiem, „Tygodnik Prudnicki”, 2 (1202), Prudnik: Spółka Wydawnicza „Aneks”, 8 stycznia 2014, s. 11, ISSN 1231-904X.
- ↑ Rejestr zabytków nieruchomych – województwo opolskie [online], Narodowy Instytut Dziedzictwa, 31 marca 2026, s. 107.
- ↑ Studium 2016 ↓, s. 64.
- 1 2 Pomnik upamiętniający mieszkańców Kierpienia – ofiary I i II wojny światowej [online], upamietnienia.e-wojewoda.pl [dostęp 2023-12-28].
- ↑ Lista Rzemieślników [online], cechprudnik.eu [zarchiwizowane z adresu 2023-12-09].
- ↑ Wykaz dróg powiatu prudnickiego [online], powiatprudnicki.pl [dostęp 2024-09-26].
- ↑ Rozkład jazdy PKS na przystanku Kierpień, gm. Głogówek [online], e-podroznik.pl [dostęp 2023-08-18].
- ↑ DFK Kierpień / Kerpen
- ↑ Parafie według dekanatów [online], www.diecezja.opole.pl [dostęp 2022-09-17] (pol.).
- ↑ Serwis PKW – Wybory 2015 (parlament). [dostęp 2025-05-19].
- ↑ Serwis PKW – Wybory 2019. [dostęp 2025-05-19].
- ↑ Serwis PKW – Wybory 2023. [dostęp 2025-05-19].
- ↑ Serwis PKW – Wybory 2015 (prezydent). [dostęp 2025-05-19].
- ↑ Serwis PKW – Wybory 2020. [dostęp 2025-05-19].
- ↑ Serwis PKW – Wybory 2025. [dostęp 2025-05-19].
- ↑ Andrzej Dereń, Wasserball. Będą lać wodę! Takiej gry już dawno nie widzieliście! [online], Teraz Prudnik!, 16 lipca 2024 [dostęp 2024-07-18] (pol.).
- ↑ Regulamin Odznaki Krajoznawczej Ziemi Prudnickiej [online], prudnik.pttk.pl [dostęp 2024-01-01].
- ↑ Jednostki OSP oraz OSP KSRG – Komenda Powiatowa Państwowej Straży Pożarnej w Prudniku [online], gov.pl [dostęp 2024-02-25] (pol.).
- ↑ Komisariat Policji w Głogówku [online], prudnik.policja.gov.pl [dostęp 2024-02-25] (pol.).
- ↑ Rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 29 sierpnia 2005 r. w sprawie wykazu gmin i innych jednostek zasadniczego podziału terytorialnego państwa położonych w strefie nadgranicznej oraz tablicy określającej zasięg tej strefy (Dz. U. z 2005 r. Nr 188, poz. 1580 (ISAP)).
- ↑ PSG w Opolu [online], slaski.strazgraniczna.pl, 19 sierpnia 2012 [dostęp 2024-05-08].
Bibliografia
- Felix Triest, Topographisches Handbuch von Oberschlesien., Breslau: Wilh. Gottl. Korn, 1864–1865, OCLC 315739117 (niem.), Erste Hälfte, Zweite Hälfte.
- Wiesław Lesiuk, Ziemia Prudnicka. Dzieje, gospodarka, kultura, Urząd Miasta i Gminy w Prudniku, Wydawnictwo Instytutu Śląskiego w Opolu, 1978, OCLC 251643861.
- Ralph Wrobel. Konflikt niemiecko-polski według kroniki szkoły i gminy Kierpień 1918–1925 / Der deutsch-polnische Konflikt in der Schul- und Gemeindechronik von Kerpen 1918–1925. „Ziemia Prudnicka”, 2004. Prudnik: Spółka Wydawnicza „Aneks”.
- Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego miasta i gminy Głogówek [online], 2016 [dostęp 2023-02-10].
- Roman Sękowski, Stosunki społeczne na wsiach księstw opolskiego i raciborskiego w epoce Habsburgów (XVI–XVII wiek) w świetle aktów prawnych i akt sądowych: Materiały, Chorzów: Wydawnictwo Naukowe Instytutu Technologii Eksploatacji – Państwowego Instytutu Badawczego, 2016, ISBN 978-83-941769-2-1.
- Ryszard Kasza, Powiat prudnicki – historia dawną fotografią pisana, Prudnik: Powiat Prudnicki, 2018, ISBN 978-83-931068-0-6.
Linki zewnętrzne
- Kierpień, [w:] Słownik geograficzny Królestwa Polskiego, t. IV: Kęs – Kutno, Warszawa 1883, s. 48.
- Kierpień, [w:] Archiwum wycinków prasowych, Instytut Śląski [dostęp 2023-10-09].





