Klofibrat

Klofibrat

Nazewnictwo Inne nazwy i oznaczenia farm. clofibratum
Ogólne informacje
Charakterystyka fizyczna
bezbarwna ciecz[1]
Wzór Hilla	C12H15ClO3
Masa molowa	242,70 g/mol
Identyfikacja
Numer CAS	637-07-0
PubChem	2796
DrugBank	DB00636
SMILES Clc1ccc(OC(C(=O)OCC)(C)C)cc1
InChI InChI=1S/C12H15ClO3/c1-4-15-11(14)12(2,3)16-10-7-5-9(13)6-8-10/h5-8H,4H2,1-3H3 InChIKey KNHUKKLJHYUCFP-UHFFFAOYSA-N
Właściwości Gęstość 1,137 g/cm³[1]; ciecz Rozpuszczalność w wodzie nierozpuszczalny[2] Temperatura wrzenia 154–156 °C (27 hPa)[1] logP 3,3[2]
Niebezpieczeństwa Globalnie zharmonizowany system klasyfikacji i oznakowania chemikaliów[3] Niebezpieczeństwo Zwroty H H315, H302, H335, H318 Zwroty P P280, P301+P312+P330, P305+P351+P338+P310 Temperatura zapłonu 113 °C[1] Dawka śmiertelna LD50 = 1,22 g/kg (mysz, doustnie)[2]
Podobne związki
Podobne związki	etofibrat
Jeżeli nie podano inaczej, dane dotyczą stanu standardowego (25 °C, 1000 hPa)
Klasyfikacja medyczna
ATC	C10AB01
Farmakokinetyka Okres półtrwania 22 h[2] Wiązanie z białkami osocza i tkanek 95-97%[2] Metabolizm wątrobowy i pokarmowy[2]
Uwagi terapeutyczne Drogi podawania doustnie[2]

Klofibrat (łac. Clofibratum) – organiczny związek chemiczny, ester etylowy kwasu klofibrowego. Stosowany jako lek z grupy fibratów.

Używany jest, podobnie jak inne fibraty, do obniżania poziomu cholesterolu we krwi. Jest szczególnie skuteczny w obniżaniu frakcji VLDL oraz poziomu trójglicerydów^[4].