Seryna
|
|
| Nazewnictwo |
|
| Nomenklatura systematyczna (IUPAC) |
kwas (S)-2-amino-3-hydroksypropanowy |
| Inne nazwy i oznaczenia |
kwas α-amino-β-hydroksypropionowy skróty: Ser, S |
|
| Ogólne informacje |
| Charakterystyka fizyczna |
| białe płatki[1] |
|
| Wzór Hilla |
C3H7NO3 |
| Masa molowa |
105,09 g/mol |
| Identyfikacja |
| Numer CAS |
56-45-1 |
| PubChem |
5951 |
| DrugBank |
DB00133 |
|
|
| InChI |
InChI=1S/C3H7NO3/c4-2(1-5)3(6)7/h2,5H,1,4H2,(H,6,7)/t2-/m0/s1
|
| InChIKey |
MTCFGRXMJLQNBG-REOHCLBHSA-N
|
|
|
|
|
|
| Podobne związki |
| Podobne związki |
homoseryna |
Jeżeli nie podano inaczej, dane dotyczą stanu standardowego (25 °C, 1000 hPa) |
Seryna (kwas α-amino-β-hydroksypropionowy, skróty: Ser lub S) – organiczny związek chemiczny, endogenny aminokwas kodowany (białkowy), wchodzi w skład białek, takich, jak np. kazeina w mleku czy fibroina jedwabiu. Jest obojętna elektrycznie. Niezbędna w diecie człowieka, pełni ważną funkcję w trawieniu białek jako składnik proteaz serynowych. Dekarboksylacja seryny prowadzi do powstania kolaminy. Podczas biosyntezy białek jest kodowana przez kodony UCU, UCC, UCA, UCG, AGU oraz AGC[2].
Przypisy
- 1 2 Podręczny słownik chemiczny, RomualdR. Hassa (red.), JanuszJ. Mrzigod (red.), JanuszJ. Nowakowski (red.), Katowice: Videograf II, 2004, s. 356, ISBN 83-7183-240-0, OCLC 749698778 .
- ↑ Synteza bialek i kod genetyczny, [w:] R.K.R.K. Murray R.K.R.K., D.K.D.K. Granner D.K.D.K., V.W.V.W. Rodwell V.W.V.W., Biochemia Harpera ilustrowana, wyd. 6, Warszawa: Wydawnictwo Lekarskie PZWL, 2008, s. 440, ISBN 978-83-200-3573-5, OL: 27021155M .