Kwas asparaginowy
![]() | |||||||||||||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||||||||||||
| Ogólne informacje | |||||||||||||||||||||||||||||
| Charakterystyka fizyczna | |||||||||||||||||||||||||||||
| biały lub prawie biały krystaliczny proszek lub bezbarwne kryształy[1] | |||||||||||||||||||||||||||||
| Wzór Hilla |
C4H7NO4 | ||||||||||||||||||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Masa molowa |
133,10 g/mol | ||||||||||||||||||||||||||||
| Identyfikacja | |||||||||||||||||||||||||||||
| Numer CAS | |||||||||||||||||||||||||||||
| PubChem | |||||||||||||||||||||||||||||
| DrugBank | |||||||||||||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||||||||||||
| Podobne związki | |||||||||||||||||||||||||||||
| Podobne związki |
asparagina, homoseryna, kwas glutaminowy, kwas jabłkowy, kwas bursztynowy | ||||||||||||||||||||||||||||
| Jeżeli nie podano inaczej, dane dotyczą stanu standardowego (25 °C, 1000 hPa) | |||||||||||||||||||||||||||||
Kwas asparaginowy (łac. acidum asparticum), skróty: Asp lub D (skróty „Asx” lub „B” oznaczają „kwas asparaginowy lub asparagina”, czyli Asx = [Asp lub Asn]) – organiczny związek chemiczny z grupy aminokwasów białkowych o charakterze kwasowym. Anion karboksylowy tego kwasu (forma anionowa przeważa w warunkach fizjologicznych) to asparaginian.
Rola w organizmach
Zapotrzebowanie na asparaginian w organizmie człowieka jest w całości pokrywane przez biosyntezę, zatem jest to aminokwas endogenny[5.1]. Powstaje w reakcji transaminacji ze szczawiooctanu i glutaminianu[5.2] oraz w cyklu ornitynowym[5.3]. Uczestniczy w biosyntezie puryn[5.4] i pirymidyn[5.5], jest produktem pośrednim w cyklu Krebsa[5.6].
Zastosowanie w medycynie
Kwas asparaginowy w postaci soli potasowej jest stosowany w zaburzeniach rozwoju dzieci z opóźnionym wzrostem, stanach wyczerpania fizycznego i psychicznego, rekonwalescencji po chorobach i zabiegach chirurgicznych; również jako składnik wielu preparatów odżywczych, w zaburzeniach intelektualnych u osób w podeszłym wieku, w leczeniu zespołu odstawienia opioidów[6].
Przypisy
- 1 2 3 Farmakopea Polska IX, Polskie Towarzystwo Farmaceutyczne, Warszawa: Urząd Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych, 2011, s. 4574, ISBN 978-83-88157-77-6.
- 1 2 3 4 5 L-Aspartic Acid, [w:] PubChem [online], United States National Library of Medicine, CID: 5960 [dostęp 2026-06-16] (ang.).
- 1 2 Aspartic acid, [w:] DrugBank [online], University of Alberta, DB00128 (ang.).
- ↑ Kwas asparaginowy [PDF], karta charakterystyki produktu Sigma-Aldrich, Merck, numer katalogowy: A9006.
- Lubert Stryer: Biochemia. Wyd. 1. Warszawa: PWN, 1986. ISBN 83-01-00140-2.
- ↑ Jan K. Podlewski, Alicja Chwalibogowska – Podlewska, Leki współczesnej terapii, wyd. XX, t. I, Medical Tribune Polska Sp. z o.o., 2010, s. 468, ISBN 978-83-60135-93-8.
