Trifluorek bromu
| |||||||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||||||
| Ogólne informacje | |||||||||||||||||||||||
| Charakterystyka fizyczna | |||||||||||||||||||||||
| jasnosłomkowa[1] lub bezbarwna, higroskopijna ciecz[2] | |||||||||||||||||||||||
| Wzór Hilla |
BrF3 | ||||||||||||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Masa molowa |
136,90 g/mol | ||||||||||||||||||||||
| Identyfikacja | |||||||||||||||||||||||
| Numer CAS | |||||||||||||||||||||||
| PubChem | |||||||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||||||
| Podobne związki | |||||||||||||||||||||||
| Inne aniony |
chlorek bromu | ||||||||||||||||||||||
| Inne kationy |
trifluorek chloru, trifluorek jodu | ||||||||||||||||||||||
| Podobne związki |
fluorek bromu, pentafluorek bromu | ||||||||||||||||||||||
| Jeżeli nie podano inaczej, dane dotyczą stanu standardowego (25 °C, 1000 hPa) | |||||||||||||||||||||||
Trifluorek bromu, BrF3 – nieorganiczny związek chemiczny fluoru i bromu na III stopniu utlenienia.
Otrzymywanie
Po raz pierwszy otrzymywanie i właściwości tego związku opisał w 1906 roku francuski chemik Paul Lebeau. Otrzymał go w reakcji bromu cząsteczkowego z gazowym fluorem[5]:
- Br2 + 3F2 → 2BrF3
Reakcja ta zachodzi w temperaturze pokojowej lub nieco wyższej[1]. Ponieważ BrF3 reaguje szybko ze szkłem i materiałami opartymi na krzemionce, proces należy prowadzić w aparaturze miedzianej (lutowanej srebrem)[6], niklowej lub wykonanej z monelu (stopu miedzi i niklu)[1].
Związek ten można też otrzymać jako jeden z produktów reakcji dysproporcjonowania fluorku bromu:
- 3BrF → BrF3 + Br2
Reakcja ta jest szybka i nieodwracalna[1].
Właściwości chemiczne
Jest bardzo reaktywny[6], z wodą bądź związkami organicznymi może reagować wybuchowo[3][6]. Papier i drewno w kontakcie z nim zapalają się[6].
Zastosowanie
Jest wykorzystywany do wytwarzania fluorku uranu(VI), stosowanego w produkcji i przerobie paliwa jądrowego[1].
Przypisy
- 1 2 3 4 5 6 7 8 Norman N. Greenwood, Alan Earnshaw, Chemistry of the Elements, wyd. 2, Oxford–Boston: Butterworth-Heinemann, 1997, s. 825–831, DOI: 10.1016/C2009-0-30414-6, ISBN 0-7506-3365-4 (ang.).
- 1 2 3 4 CRC Handbook of Chemistry and Physics, William M. Haynes (red.), wyd. 97, Boca Raton: CRC Press, 2016, s. 4-52, 4-132, ISBN 978-1-4987-5429-3, OCLC 961861918 (ang.).
- 1 2 3 4 5 Bromine trifluoride, [w:] PubChem [online], United States National Library of Medicine, CID: 24594 [dostęp 2022-01-24] (ang.).
- ↑ Bromine trifluoride Safety Data Sheet, Airgas [dostęp 2017-04-02] [zarchiwizowane 2018-02-19] (ang.).
- ↑ Paul Lebeau, Action du fluor sur le chlore et sur le brome. Trifluorure de brome, „Annales de chimie et de physique”, 9, 1906, s. 241–263 [dostęp 2025-08-08] (fr.).
- 1 2 3 4 Bromine(III) Fluoride (Bromine Trifluoride), [w:] J.H. Simons, Don M. Yost, M.T. Rogers, Inorganic syntheses: Volume III, t. 3, McGraw-Hill Book Company, Inc., styczeń 1950, s. 184–186, DOI: 10.1002/9780470132340.ch48, ISBN 978-0-470-13162-6 (ang.).
Linki zewnętrzne
- bromine trifluoride, [w:] NIST Chemistry WebBook [online], National Institute of Standards and Technology, identyfikator: C7787715 (ang.).