Francesco Cossiga
Francesco Cossiga | |
|---|---|
![]() | |
| President i Italisë | |
| Në detyrë 3 korrik 1985 – 28 prill 1992 | |
| Paraprirë nga | Sandro Pertini |
| Pasuar nga | Oscar Luigi Scalfaro |
| Senator i përjetshëm nga e drejta | |
| Në detyrë 28 prill 1992 – 17 gusht 2010 | |
| President i Senatit të Republikës | |
| Në detyrë 12 korrik 1983 – 24 qershor 1985 | |
| Paraprirë nga | Amintore Fanfani |
| Pasuar nga | Amintore Fanfani |
| Kryeministër i Italisë | |
| Në detyrë 4 gusht 1979 – 18 tetor 1980 | |
| Presidenti | Sandro Pertini |
| Paraprirë nga | Giulio Andreotti |
| Pasuar nga | Arnaldo Forlani |
| Të dhëna vetjake | |
| U lind më | korrik 26, 1928 Sassari, Mbretëria e Italisë |
| Vdiq më | 17 gusht 2010 (82 vjeç) Roma, Itali |
| Partia politike | Democrazia Cristiana |
| Bashkëshortja/et | Giuseppina Sigurani |
| Fëmijët | 2 |
| Shkollimi | Universiteti i Sassarit |
| Profesioni | politikan, jurist, pedagog universitar |
| Nënshkrimi | ![]() |
| Faqja në rrjet | presidenti |
Francesco Cossiga (26 korrik 1928 – 17 gusht 2010) ishte politikan, jurist dhe pedagog universitar italian. Ai shërbeu si President i Italisë nga 3 korriku 1985 deri më 28 prill 1992.[1][2] Më 24 qershor 1985 ai u zgjodh presidenti i tetë i Republikës Italiane në raundin e parë me 752 vota nga 977 votues dhe bëri betimin më 3 korrik 1985.[3] Pas dorëheqjes nga posti presidencial u bë senator i përjetshëm nga e drejta si president emerit i Republikës.[4]
Jeta dhe formimi
Cossiga lindi në Sassari më 26 korrik 1928. U diplomua në juridik në Universitetin e Sassarit dhe më pas dha mësim të drejtë kushtetuese dhe të drejtë kushtetuese rajonale në të njëjtin universitet.[1][5] Në vitin 1945 ai u regjistrua në Democrazia Cristiana.[1]
Karriera politike
Cossiga u zgjodh deputet për herë të parë në vitin 1958 dhe u rizgjodh edhe në vitet 1963, 1968, 1972, 1976 dhe 1979. Në vitin 1983 u zgjodh senator i Republikës.[1][6]
Gjatë karrierës së tij qeveritare ai ishte nënsekretar shteti në Ministrinë e Mbrojtjes në vitet 1966, 1968 dhe 1969. Në vitin 1974 u emërua ministër pa portofol.[1]
Në vitin 1976 dhe sërish në vitin 1978 ai u emërua ministër i Brendshëm. Pas vrasjes së Aldo Moro-s më 9 maj 1978, ai dha dorëheqjen nga posti i ministrit të Brendshëm.[1][7]
Kryeministër i Italisë
Nga 4 gushti 1979 deri më 18 tetor 1980 Cossiga drejtoi dy qeveri radhazi si kryeministër i Italisë.[8][9] Në këtë fazë ai u bë një nga figurat më të rëndësishme të jetës institucionale italiane të fundviteve 1970 dhe fillimviteve 1980.[6][2]
President i Senatit
Më 12 korrik 1983 Cossiga u zgjodh president i Senatit të Republikës dhe qëndroi në këtë detyrë deri më 24 qershor 1985.[10] Pas dorëheqjes së Presidentit Sandro Pertini, nga 23 qershori deri më 3 korrik 1985 ai ushtroi përkohësisht funksionet e kreut të shtetit.[1]
President i Italisë
Më 24 qershor 1985 Cossiga u zgjodh President i Republikës Italiane në raundin e parë të votimit me 752 vota nga 977 votues.[3] Ai bëri betimin më 3 korrik 1985.[1]
Mandati i tij presidencial zakonisht ndahet në dy faza. Në vitet e para ai mbajti një profil më të rezervuar dhe më të lidhur me funksionin garantues të presidencës. Pas rënies së Murit të Berlinit ai ndërhyri më shpesh në debatin politik dhe kushtetues, me deklarata publike që u bënë të njohura si esternazioni.[2]
Më 28 prill 1992 ai dha dorëheqjen nga posti presidencial, rreth dy muaj përpara përfundimit natyror të mandatit të tij.[1][4]
Marrëdhëniet me Shqipërinë
Në verën e vitit 1991 çështja shqiptare u shfaq disa herë në veprimtarinë zyrtare të presidencës së Cossiga-s. Më 13 gusht 1991, në kulmin e asaj që në dokumentet zyrtare italiane u quajt emergenza albanesi, ai u nis nga Bari për në Tiranë, ku takoi presidentin e republikës dhe kryeministrin shqiptar dhe zhvilloi një drekë pune me ta, përpara se të kthehej sërish në Bari po atë ditë.[11]
Më 21 tetor 1991 ai priti në Quirinale presidentin shqiptar Ramiz Alia, me ceremoni zyrtare, bisedime dypalëshe dhe drekë zyrtare.[12][13]
Jeta personale dhe vdekja
Në vitin 1960 Cossiga u martua me Giuseppina Sigurani, me të cilën pati dy fëmijë.[14] Ai vdiq në Romë më 17 gusht 2010, në moshën 82-vjeçare.[6][4]
Lidhje të jashtme
Referime
- 1 2 3 4 5 6 7 8 9 "Biografia del Presidente Francesco Cossiga". I Presidenti della Repubblica (në italisht). Marrë më 2026-04-20.
- 1 2 3 "Francesco Cossiga". Portale storico della Presidenza della Repubblica (në italisht). Marrë më 2026-04-20.
- 1 2 "L'elezione del Presidente Francesco Cossiga". I Presidenti della Repubblica (në italisht). Marrë më 2026-04-20.
- 1 2 3 "Scheda di attività di Francesco COSSIGA". Senato della Repubblica (në italisht). Marrë më 2026-04-20.
- ↑ "Francesco Cossiga". Università degli Studi di Sassari (në italisht). Marrë më 2026-04-20.
- 1 2 3 "Francesco Cossiga". Portale storico della Camera dei deputati (në italisht). Marrë më 2026-04-20.
- ↑ "VII Legislatura della Repubblica italiana". Portale storico della Camera dei deputati (në italisht). Marrë më 2026-04-20.
- ↑ "I Governo Cossiga". Portale storico della Camera dei deputati (në italisht). Marrë më 2026-04-20.
- ↑ "II Governo Cossiga". Portale storico della Camera dei deputati (në italisht). Marrë më 2026-04-20.
- ↑ "Scheda di attività di Francesco COSSIGA - IX Legislatura". Senato della Repubblica (në italisht). Marrë më 2026-04-20.
- ↑ "Intervento del Presidente della Repubblica a Tirana e Bari per l'"emergenza albanesi"". Portale storico della Presidenza della Repubblica (në italisht). Marrë më 2026-04-20.
- ↑ "Incontro con il Presidente della Repubblica Popolare Socialista d'Albania Ramiz Alia". Portale storico della Presidenza della Repubblica (në italisht). Marrë më 2026-04-20.
- ↑ "Colloquio e successiva colazione in onore del Presidente della Repubblica Albanese". Portale storico della Presidenza della Repubblica (në italisht). Marrë më 2026-04-20.
- ↑ "COSSIGA, Francesco". Treccani (në italisht). Marrë më 2026-04-20.

