Azorubina

Azorubina

Nazewnictwo Nomenklatura systematyczna (IUPAC) 4-hydroksy-3-[(4-sulfo-1-naftalenylo)azo]-1-naftalenosulfonian disodowy Inne nazwy i oznaczenia E122, C.I. 14720, czerwień azowa, karmoizyna, czerwień kwasowa 14, chromotrop FB
Ogólne informacje
Charakterystyka fizyczna
czerwono-brązowy proszek
Wzór Hilla	C20H12N2Na2O7S2
Masa molowa	502,43 g/mol
Identyfikacja
Numer CAS	3567-69-9
PubChem	6321394
SMILES C1=CC=C2C(=C1)C(=CC=C2S(=O)(=O)[O-])NN=C3C=C(C4=CC=CC=C4C3=O)S(=O)(=O)[O-].[Na+].[Na+]
Właściwości Rozpuszczalność w wodzie rozpuszczalna
Niebezpieczeństwa Globalnie zharmonizowany system klasyfikacji i oznakowania chemikaliów[1] Uwaga Zwroty H H315, H319, H335 Zwroty P P261, P305+P351+P338 Numer RTECS QK1925000 Dawka śmiertelna LD50 >8 g/kg (mysz, doustnie)
Jeżeli nie podano inaczej, dane dotyczą stanu standardowego (25 °C, 1000 hPa)

Azorubina (E122) – organiczny związek chemiczny z grupy barwników azowych. Syntetyczny czerwony barwnik stosowany jako dodatek do żywności. Należy do tzw. szóstki z Southampton^[2].

Dopuszczalne dzienne spożycie wynosi 4 mg/kg masy ciała^[3].

Związek ten jest dodawany do żywności, która wcześniej została poddana fermentacji, a następnie obróbce cieplnej. Spośród wielu takich produktów można wyróżnić: wyroby cukiernicze (np. serniki, rolady), budynie, galaretki, kisiele, cukierki, marcepan, dżemy, marmolady, konfitury, jogurty, wino i napoje^[4].

Wykazuje działania niepożądane charakterystyczne dla azozwiązków.

Według klasyfikacji Międzynarodowej Agencji Badania Raka nie jest prawdopodobnym, możliwym ani potwierdzonym czynnikiem rakotwórczym dla ludzi^[5].