Zieleń S

Zieleń S

Nazewnictwo Nomenklatura systematyczna (IUPAC) N-4-{[4-(dimetyloamino)fenylo]-(4-dimetyloazaniumylidenocykloheksa-2,5-dien-1-ylideno)metylo}-3-hydroksynaftaleno-2,7-disulfonian sodu Inne nazwy i oznaczenia E142, C.I. 44090, zieleń brylantowa BS, zieleń malachitowa G, zieleń diamentowa, ang. Food Green 4
Ogólne informacje
Charakterystyka fizyczna
ciemnozielony proszek
Wzór Hilla	C27H25N2NaO7S2
Masa molowa	576,63 g/mol
Identyfikacja
Numer CAS	3087-16-9
PubChem	91525
InChI InChI=1S/C27H26N2O7S2.Na/c1-28(2)20-9-5-17(6-10-20)25(18-7-11-21(12-8-18)29(3)4)26-23-14-13-22(37(31,32)33)15-19(23)16-24(27(26)30)38(34,35)36;/h5-16H,1-4H3,(H2,31,32,33,34,35,36);/q;+1/p-1 InChIKey WDPIZEKLJKBSOZ-UHFFFAOYSA-M
Niebezpieczeństwa Globalnie zharmonizowany system klasyfikacji i oznakowania chemikaliów[1] Uwaga Zwroty H H302, H315, H319, H335 Zwroty P P261, P305+P351+P338 Numer RTECS BQ1150000
Podobne związki
Podobne związki	fiolet krystaliczny

Zieleń S, zieleń brylantowa BS, E142 – organiczny związek chemiczny, trifenylometanowy barwnik smołowy. Jest zakazany w niektórych krajach^[2].

Dopuszczalne dzienne spożycie wynosi 5 mg/kg ciała^[3].

Jest stosowany w przemyśle spożywczym jako dodatek m.in. do groszku konserwowego, sosu miętowego, serników w proszku, galaretek oraz w przemyśle tekstylnym^[2].

W stosowanych stężeniach barwnik ten rzadko jest szkodliwy dla zdrowia, aczkolwiek w większych ilościach może powodować astmę, nadpobudliwość, bezsenność, reakcje alergiczne (np. wysypkę), a nawet anemię^[2].

• zieleń brylantowa

• J.J. Chodkowski J.J., Mały słownik chemiczny, Warszawa: Wiedza Powszechna, 1967 .