Czerwień 2G
| |||||||||||||
| |||||||||||||
| Ogólne informacje | |||||||||||||
| Charakterystyka fizyczna | |||||||||||||
| czerwony proszek[1] | |||||||||||||
| Wzór Hilla |
C18H13N3Na2O8S2 | ||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Masa molowa |
509,42 g/mol | ||||||||||||
| Identyfikacja | |||||||||||||
| Numer CAS | |||||||||||||
| PubChem | |||||||||||||
| |||||||||||||
| |||||||||||||
Czerwień 2G (E128) – organiczny związek chemiczny, czerwony, spożywczy barwnik azowy. Przypuszcza się jego szkodliwość, ponieważ jest metabolizowany m.in. do aniliny, która jest znanym związkiem o właściwościach rakotwórczych i niekorzystnie wpływających na hemoglobinę. Barwnik ten jest w niektórych krajach zakazany i wycofywany z użycia w przemyśle spożywczym[3].
Zastosowanie
Stosowana do barwienia wyrobów z gotowanego mięsa, kotletów mielonych i kiełbas.
Zagrożenia
Może powodować typowe dla barwników azowych działania niepożądane oraz chroniczną pokrzywkę i obrzęk naczynioruchowy.
Czerwień 2G według niektórych źródeł może wywoływać anemię oraz być czynnikiem mutagennym[4]. W Tabeli dodatków i składników chemicznych Billa Stathama wskazana jest jako czynnik rakotwórczy[3], jednak według IARC związek ten nie jest prawdopodobnym, możliwym ani potwierdzonym czynnikiem rakotwórczym dla ludzi[1].
Przypisy
- 1 2 Red 2G (nr 40462) – karta charakterystyki produktu Sigma-Aldrich (Merck) na obszar Polski.
- ↑ Czerwień 2G [PDF], karta charakterystyki produktu Sigma-Aldrich, Merck, numer katalogowy: 40462.
- 1 2 Bill Statham: E213: Tabele dodatków i składników chemicznych. Warszawa: Wydawnictwo RM, 2006. ISBN 978-83-7243-529-3.
- ↑ Food-Info.net: E128: Czerwień 2G. [dostęp 2010-09-10]. (pol.).
Przeczytaj ostrzeżenie dotyczące informacji medycznych i pokrewnych zamieszczonych w Wikipedii.
