Czerń PN

Czerń brylantowa PN

Nazewnictwo Nomenklatura systematyczna (IUPAC) (6Z)-4-acetamido-5-okso-6-[[7-sulfonato-4-[(4-sulfonatofenylo)diazenylo]naftalen-1-ylo]hydrazynylideno]naftaleno-1,7-disulfonian tetrasodu Inne nazwy i oznaczenia E151, C.I. 28440, czerń brylantowa BN, czerń BN, ang. Foof Black 1, Brilliant Black BN, Melan Black
Ogólne informacje
Charakterystyka fizyczna
czarny lub niebieskofioletowy proszek
Wzór Hilla	C28H17N5Na4O14S4
Masa molowa	867,68 g/mol
Identyfikacja
Numer CAS	2519-30-4
PubChem	5359750
SMILES CC(=O)NC1=C2C(=C(C=C1)S(=O)(=O)[O-])C=C(C(=NNC3=C4C=C(C=CC4=C(C=C3)N=NC5=CC=C(C=C5)S(=O)(=O)[O-])S(=O)(=O)[O-])C2=O)S(=O)(=O)[O-].[Na+].[Na+].[Na+].[Na+]
Właściwości Rozpuszczalność w wodzie bardzo dobra[1]
Niebezpieczeństwa Globalnie zharmonizowany system klasyfikacji i oznakowania chemikaliów[2] Substancja nie jest klasyfikowana jako niebezpieczna według kryteriów GHS. Dawka śmiertelna LD50 500 mg/kg (mysz, dootrzewnowo)
Jeżeli nie podano inaczej, dane dotyczą stanu standardowego (25 °C, 1000 hPa)

Czerń brylantowa PN (E151) – organiczny związek chemiczny, dwuazowy barwnik spożywczy, który rozpuszczony w wodzie daje granatowo-fioletowe zabarwienie. Znajduje zastosowanie w barwieniu niektórych wyrobów cukierniczych oraz napojów spirytusowych. Jest zakazany w Stanach Zjednoczonych^[3].

Dopuszczalne dzienne spożycie wynosi 1-5 mg/kg ciała^[1].

W przemyśle spożywczym używana do barwienia ciast w proszku z czarną porzeczką, jogurtów (zwłaszcza pitnych), ajerkoniaku, sosu brązowego oraz kawioru.

Negatywnie wpływa na nerki. Może wywoływać typowe dla barwników azowych działanie niepożądane^[3]. W jelitach, może być przekształcony przez bakterie do prawdopodobnie niebezpiecznych składników^[1].