Chlorek cyny(II)

Chlorek cyny(II)

Bezwodny chlorek cyny(II)
Nazewnictwo Nomenklatura systematyczna (IUPAC) chlorek cyny(II) lub dichlorek cyny Inne nazwy i oznaczenia farm. Stannosi chloridum dihydricum inne chlorek cynawy (dawn.)
Ogólne informacje
Charakterystyka fizyczna
białe/bezbarwne kryształy[1]
Wzór chemiczny	SnCl2
• zapis Hilla	Cl2Sn
Masa molowa	189,62 g/mol
Identyfikacja
Numer CAS	7772-99-8 10025-69-1 (dihydrat)
PubChem	24479
DrugBank	DB11056
InChI InChI=1S/2ClH.Sn/h2*1H;/q;;+2/p-2 InChIKey AXZWODMDQAVCJE-UHFFFAOYSA-L
Właściwości Gęstość 3,90–3,95 g/cm³[1]; ciało stałe Rozpuszczalność w wodzie 90 g/100 cm³[1] Temperatura topnienia 246 °C[1] Temperatura wrzenia 623 °C[1]
Niebezpieczeństwa Globalnie zharmonizowany system klasyfikacji i oznakowania chemikaliów[2] Niebezpieczeństwo Zwroty H H302, H314 Zwroty P P280, P305+P351+P338, P310 Numer RTECS XP8700000 Dawka śmiertelna LD50 17 mg/kg (szczur, dożylnie)
Podobne związki
Inne aniony	fluorek cyny(II), bromek cyny(II)
Inne kationy	chlorek cyny(IV), chlorek ołowiu(II)
Jeżeli nie podano inaczej, dane dotyczą stanu standardowego (25 °C, 1000 hPa)

Chlorek cyny(II), SnCl₂ – nieorganiczny związek chemiczny, sól kwasu solnego i cyny na II stopniu utlenienia.

Jako dihydrat (SnCl₂·2H₂O) tworzy bezbarwne kryształy, topiące się w temperaturze 37,7 °C. Jest łatwo rozpuszczalny w wodzie, w której, przy dużym rozcieńczeniu, hydrolizuje do SnCl(OH).

Chlorek cyny(II) jest reduktorem, redukuje między innymi sole żelaza(III) do soli żelaza(II):

Sole rtęci(II) redukuje do rtęci(I), czemu towarzyszy wypadanie białego osadu kalomelu, np.^[3]:

Utlenia się łatwo pod wpływem tlenu obecnego w powietrzu, stąd przechowuje się go w pojemnikach zawierających metaliczną cynę, która redukuje Sn⁴⁺ do Sn²⁺ przeciwdziałając tym samym reakcji utleniania do cyny(IV):

Jest stosowany jako katalizator wielu reakcji chemicznych.

Chlorek cyny(II) otrzymać można w reakcji kwasu solnego z metaliczną cyną i krystalizacji soli w obniżonej temperaturze. Roztwory chlorku cyny należy przechowywać po uprzednim zakwaszeniu stężonym HCl i wrzuceniu kilku kawałków metalicznej cyny.