Chlorek rtęci(II)

Chlorek rtęci(II)
Ilustracja
Ogólne informacje
Charakterystyka fizyczna
biały lub prawie biały, krystaliczny proszek, albo bezbarwne, białe lub prawie białe kryształy, albo ciężka krystaliczna masa[1]
Wzór chemiczny

HgCl2

• zapis Hilla

Cl2Hg

Masa molowa

271,50 g/mol

Identyfikacja
Numer CAS

7487-94-7

PubChem

24085

DrugBank

DB13765

Podobne związki
Inne aniony

fluorek rtęci(II), bromek rtęci(II), jodek rtęci(II)

Inne kationy

chlorek cynku, chlorek kadmu, chlorek rtęci(I) (kalomel)

Jeżeli nie podano inaczej, dane dotyczą
stanu standardowego (25 °C, 1000 hPa)
Klasyfikacja medyczna
ATC

D08AK03

Chlorek rtęci(II), pot. sublimat, HgCl2 – nieorganiczny związek chemiczny, sól kwasu solnego i rtęci na II stopniu utlenienia. Dobrze rozpuszczalny w wodzie, silnie trujący. Związek ten stosowany jest jako katalizator w syntezie organicznej, a także jako środek dezynfekujący w stężeniu 0,1%[4]. Jest także stosowany w recepturze aptecznej, m.in. do sporządzania białej maści rtęciowej.

Objawy zatrucia

Objawy zatrucia drogą wziewną i po spożyciu są bardzo podobne i należą do nich:

W przypadku przeżycia występują objawy uszkodzenia układu nerwowego.

Otrzymywanie

Chlorek rtęci(II) można otrzymać kilkoma sposobami, np.:

  • działając kwasem solnym na tlenek rtęci(II)[5][6]:
    HgO + 2 HCl → HgCl2 + H2O
    Tlenek rtęci ogrzewa się z kwasem solnym do rozpuszczenia, po czym sączy się i schładza do krystalizacji. Wydzielone kryształy odsącza się i przemywa niewielką ilością zimnej wody. Z połączonych przesączów po zagęszczeniu można uzyskać kolejną porcję produktu.
  • w reakcji siarczanu rtęci(II) z mieszaniną chlorku sodu i rozcieńczonego kwasu solnego[5]:
    HgSO4 + 2 NaCl → HgCl2 + Na2SO4
  • przez bezpośrednie działanie chloru na rtęć[6]
  • przez roztwarzanie rtęci w mieszaninie stężonego kwasu solnego i azotowego[5][6].

Przypisy

  1. 1 2 Farmakopea Polska VIII, Polskie Towarzystwo Farmaceutyczne, Warszawa: Urząd Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych, 2008, s. 3491, ISBN 978-83-88157-53-0.
  2. CRC Handbook of Chemistry and Physics, William M. Haynes (red.), wyd. 97, Boca Raton: CRC Press, 2016, ISBN 978-1-4987-5429-3, OCLC 961861918 (ang.).
    1. 1 2 3 4 5 6 S. 4-73.
    2. 1 2 S. 6-92.
  3. 1 2 Chlorek rtęci(II) [PDF], karta charakterystyki produktu Sigma-Aldrich, Merck, 16 kwietnia 2023, numer katalogowy: 449202 [dostęp 2026-06-10].
  4. ↑ Farmakopea Polska IV, Ministerstwo Zdrowia, t. 1, Warszawa: Państwowy Zakład Wydawnictw Lekarskich, 1965, s. 1393, OCLC 603050816.
  5. 1 2 3 Janusz Supniewski, Preparatyka nieorganiczna, Państwowe Wydawnictwo Naukowe, 1958, s. 666–668.
  6. 1 2 3 Julian Gałecki, Preparatyka nieorganiczna, Wydawnictwa Naukowo-Techniczne, 1964, s. 638–640.

Przeczytaj ostrzeżenie dotyczące informacji medycznych i pokrewnych zamieszczonych w Wikipedii.