Cykloida

Część cykloidy – cała krzywa zawiera nieskończenie wiele kopii takiego łuku, co pokazuje animacja niżej
Konstrukcja cykloidy jako rodzaju trajektorii (toru ruchu)

Cykloida – rodzaj krzywej płaskiej, który można definiować ruchem okręgu. Cykloida to tor (trajektoria) punktu na okręgu toczącym się – bez poślizgu – po prostej[1]. Równoważna definicja opiera się na geometrii analitycznej – opisie tego ruchu w układzie współrzędnych. Odpowiednie wzory – dla układu kartezjańskiego – podano niżej.

Rozważania cykloidy zaczęto najpóźniej w XVII wieku – pisał o niej Galileusz[1]. Dzięki pracom różnych matematyków i wynalazców poznano między innymi:

Równania

Cykloida opisana jest równaniami parametrycznymi postaci[3]:

gdzie:

Rozwiązując równania ogólne dla otrzymuje się:

gdzie:

Własności

Cykloida jest też związana z zagadnieniem:

  • krzywej najkrótszego spadku (brachistochrony) będącej fragmentem łuku cykloidy,
  • krzywej będącej odwróconą cykloidą (tautochroną), po której masa punktowa stacza się do najniższego punktu krzywej w takim samym czasie, niezależnie od punktu startowego na tej krzywej.

Uogólnienia

Konstrukcja cykloidy skróconej:
Konstrukcja cykloidy wydłużonej:

Uogólnieniem zwykłej cykloidy są cykloidy skrócone i wydłużone, zdefiniowane niżej. Bywają nazywane trochoidami[4], ale to słowo ma też inne znaczenia – m.in. dużo szersze, obejmujące także cykloidę i inne krzywe cykliczne[5].

Równania ogólne postaci[6][7]:

gdzie:

Zależność odległości punktu zakreślającego krzywą od środka toczącego się koła i promienia tego koła jest następująca:

  • dla cykloidę skróconą[4], zakreślaną przez ustalony punkt leżący wewnątrz toczącego się koła[6] (linia czerwona na poniższym rysunku),
  • dla cykloidę wydłużoną[4], zakreślaną przez ustalony punkt leżący na zewnątrz koła[7] (linia niebieska).
  • dla zwykłą cykloidę, zakreślaną przez punkt na brzegu koła (linia zielona).


Cykloidy (wydłużona, zwykła i skrócona) dla punktu położonego w różnych miejscach koła o promieniu

Miary

Długość łuku

Długość łuku jednego przęsła cykloidy jest równa czterem średnicom toczącego się koła :

Dowód

Długość jednego przęsła cykloidy () wyraża się wzorem:

Dla parametryzacji:

otrzymujemy:

stąd:

Pole powierzchni

Pole pod jednym łukiem jest trzykrotnie większe od pola koła toczącego się bez poślizgu, tj.

Dowód

Pole jednego przęsła (dla ) liczymy ze wzoru:

Ponieważ krzywa jest zadana parametrycznie, mamy:

Obliczamy pochodną:

Podstawiając do całki:

otrzymujemy:

czyli:

Rozwijamy kwadrat:

oraz korzystamy z tożsamości:

Stąd:

Całki z i po pełnym okresie znikają:

pozostaje więc:

, cnd.

Zobacz też

Przypisy

  1. 1 2 3 cykloida, [w:] Encyklopedia PWN [online], Wydawnictwo Naukowe PWN [dostęp 2026-01-18].
  2. ↑ cykloidograf, [w:] Encyklopedia PWN [online], Wydawnictwo Naukowe PWN [dostęp 2021-10-16].
  3. ↑ Eric W. Weisstein, Cycloid, [w:] MathWorld, Wolfram Research (ang.).
  4. 1 2 3 trochoida, [w:] Encyklopedia PWN [online], Wydawnictwo Naukowe PWN [dostęp 2024-07-05].
  5. ↑ Elżbieta Bobik, Magia cykloid, „Delta”, lipiec 1991, ISSN 0137-3005 [dostęp 2026-01-17].
  6. 1 2 Eric W. Weisstein, Curtate Cycloid, [w:] MathWorld, Wolfram Research (ang.).
  7. 1 2 Eric W. Weisstein, Prolate Cycloid, [w:] MathWorld, Wolfram Research (ang.).

Linki zewnętrzne