Pibrentaswir
| |||||||||||||
| |||||||||||||
| Ogólne informacje | |||||||||||||
| Wzór Hilla |
C57H65F5N10O8 | ||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Masa molowa |
1113,2 g/mol | ||||||||||||
| Identyfikacja | |||||||||||||
| Numer CAS | |||||||||||||
| PubChem | |||||||||||||
| DrugBank | |||||||||||||
| |||||||||||||
| |||||||||||||
| |||||||||||||
| |||||||||||||
| Jeżeli nie podano inaczej, dane dotyczą stanu standardowego (25 °C, 1000 hPa) | |||||||||||||
| Klasyfikacja medyczna | |||||||||||||
| ATC | |||||||||||||
| |||||||||||||
| |||||||||||||
Pibrentaswir (łac. pibrentasvirum) – wielofunkcyjny makrocykliczny organiczny związek chemiczny stosowany jako inhibitor proteazy serynowej NS5A w leczeniu wirusowego zapalenia wątroby wywołanego przez wirusa HCV, w połączeniu z glekaprewirem.
Mechanizm działania
Dokładny mechanizm działania pibrentaswiru pozostaje nieznany[4]. Pibrentaswir jest inhibitorem proteazy serynowej 5A kluczowego białka niezbędnego w replikacji wirusa zapalenia wątroby typu C[3][5].
Zastosowanie
Pibrentaswir jest stosowany wyłącznie w połączeniu z glekaprewirem[5][6].
Unia Europejska
- przewlekłe wirusowe zapalenie wątroby typu C u dorosłych[5]
Stany Zjednoczone
- przewlekłe wirusowe zapalenie wątroby typu C, spowodowane przez wirus zapalenia wątroby typu C o genotypie 1, 2, 3, 4, 5 lub 6, u pacjentów bez marskości wątroby lub też ze skompensowaną marskością wątroby klasy A w skali Childa-Pugha[6]
- przewlekłe wirusowe zapalenie wątroby typu C u dorosłych spowodowane przez wirus zapalenia wątroby typu C o genotypie 1, którzy byli uprzednio leczeni schematem zawierającym albo inhibitor proteazy serynowej NS3/4A albo inhibitor białka NS5A[6]
Pibrentaswir znajduje się na wzorcowej liście podstawowych leków Światowej Organizacji Zdrowia (WHO Model Lists of Essential Medicines) (2019)[7].
Pibrentaswir jest dopuszczony do obrotu w Polsce (2020)[8].
Działania niepożądane
Nie są znane działania niepożądane glekaprewiru w monoterapii[3][5]. W preparacie złożonym z pibrentaswirem stwierdzano następujące działania niepożądane[5] u ponad 10% pacjentów: ból głowy, zmęczenie, a u ponad 1% pacjentów: astenia, biegunka, nudności.
Przypisy
- ↑ Pibrentasvir, [w:] DrugBank [online], University of Alberta, DB13878 [dostęp 2020-11-21] (ang.).
- ↑ Safety Data Sheet. Pibrentasvir, BioVision, 10 lipca 2018, B2168-5, 25 [dostęp 2020-11-21] (ang.).
- 1 2 3 4 5 6 Alicja Chwalibogowska-Podlewska Jan Podlewski, Encyklopedia Leki Współczesnej Terapii, wyd. XXII, Warszawa: Medical Tribune Polska, 2019, s. 927, ISBN 978-83-951310-6-6.
- ↑ Jensen DM Cotter TG, Glecaprevir/pibrentasvir for the treatment of chronic hepatitis C: design, development, and place in therapy, „Drug Design, Development and Therapy”, 13, 2019, s. 2565–2577, DOI: 10.2147/DDDT.S172512, PMID: 31534310 (ang.).
- 1 2 3 4 5 AbbVie, Maviret 100 mg/40 mg tabletki powlekane. Charakterystyka Produktu Leczniczego [online], Europejska Agencja Leków [dostęp 2020-11-21].
- 1 2 3 MAVYRET (glecaprevir and pibrentasvir) tablets, for oral use [online], Agencja Żywności i Leków, 2017 [dostęp 2020-11-21].
- ↑ WHO Model List of Essential Medicines 21th List [online], Światowa Organizacja Zdrowia, 2019 [dostęp 2020-11-21] (ang.).
- ↑ Obwieszczenie Prezesa Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych z dnia 8 lipca 2020 r. w sprawie ogłoszenia Urzędowego Wykazu Produktów Leczniczych Dopuszczonych do Obrotu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej [online], Dziennik Urzędowy Ministra Zdrowia, 20 lipca 2020 [dostęp 2020-11-21].
Przeczytaj ostrzeżenie dotyczące informacji medycznych i pokrewnych zamieszczonych w Wikipedii.