20 Batalion Strzelców
| Historia | |
| Państwo | |
|---|---|
| Sformowanie |
1942 |
| Rozformowanie |
1944 |
| Dowódcy | |
| Pierwszy |
mjr Bronisław Kostowski |
| Ostatni |
mjr Henryk Picheta |
| Organizacja | |
| Rodzaj wojsk | |
| Podległość |
8 Brygada Strzelców (APW), Ośrodek Zapasowy Armii |
20 Batalion Strzelców (20 batalion strzelców) – pododdział piechoty Polskich Sił Zbrojnych.
Formowanie i zmiany organizacyjne
W składzie 8 Brygady Strzelców
Sformowany w dniach 8-12 grudnia 1942 z oficerów i szeregowych 22 pułku piechoty, na podstawie rozkazu dowódcy 7 Dywizji Piechoty L.dz.355/Tjn./O.I/42 z dnia 6 grudnia 1942. Batalion powstał jako oddział skadrowany, w składzie 8 Brygady Strzelców w Khanaqin w Iraku. Batalion posiadał pełną obsadę oficerską i szeregowych zgrupowanych w jednej kompanii strzeleckiej oraz w plutonie łączności, który stanowił zalążek kompanii dowodzenia. Dowódcą batalionu był mjr Bronisław Kostowski[1].
Do końca marca 1943 niemal wszyscy szeregowi zostali przeniesieni do innych jednostek. Od tego czasu batalion funkcjonował jako oddział całkowicie skadrowany. Na podstawie nowego dokumentu organizacyjnego APW z dnia 15 sierpnia 1943 batalion otrzymał nazwę „20 batalion strzelców (kadrowy)”. Według tego dokumentu batalion miał liczyć 15 oficerów, 14 szeregowych i 4 ochotniczki Pomocniczej Służby Kobiet (PSK). Na podstawie rozkazu dowódcy Armii Polskiej na Wschodzie L.dz.420/Tjn./SD/43 z dnia 27 listopada 1943 20 batalion strzelców (kadrowy) został rozwiązany[2].
Obsada personalna na dzień 12 XII 1942
Dowództwo batalionu[3]:
- dowódca batalionu - mjr Bronisław Kostowski
- oficer informacyjny - ppor. Ludwik Kamionko
- kwatermistrz - ppor. Józef Uszakiewicz-Szawlis
- lekarz - ppor. lek. Dawid Klajnman.
dowódcy pododdziałów:
- dowódca plutonu łączności - ppor. Rajmund Zdanowicz
- dowódca kompanii strzelców - ppor. Jan Stachowicz
- dowódca plutonu - ppor. Kazimierz Wildhardt.
20 zapasowy batalion strzelców
Dowództwo APW z uwagi na przerzut II Korpusu do Włoch i włączenie go w walki na froncie, przewidywało straty wśród szeregowych. Celem zapewnienia dopływu do II Korpusu uzupełnień poprzez oddziały 7 Zapasowej Dywizji należało wyszkolić żołnierzy zebranych z terenu Środkowego Wschodu. Przed odejściem z obozu Yibna w Palestynie 7 Zapasowej Dywizji do obozu Quassasin w Egipcie, sformowano z jej składu (z rozwiązanej 8 Brygady Strzelców (kadrowej) i Ośrodka Zbornego Armii), Ośrodek Zapasowy Armii, który skierowano do Bashit. Zadaniem batalionu było szkolenie szeregowych piechoty, kawalerii, artylerii, broni pancernej i innych broni, powracających ze szpitali po zmianie kategorii zdrowia i szeregowych z poboru oraz odsyłanie ich do 7 Zapasowej Dywizji[4].
Rozkazem dowódcy APW L.dz.140/Tjn./SD/44 z 22 stycznia 1944 dokonano reorganizacji OZA, w jego wyniku sformowano 20 zapasowy batalion strzelców. Dowództwo batalionu objął mjr Henryk Picheta. Składał się z: dowództwa batalionu, kompanii broni, baterii artylerii, kompanii szkolnej, kompanii doskonalącej, kompanii dowodzenia piechoty. Etat batalionu przewidywał liczebność: 30 oficerów, 76 szeregowych i 7 ochotniczek PSK[5]. Pod koniec stycznia nazwa została zmieniona na Ośrodek Wyszkolenia Broni. Tym samym 20 zapasowy batalion strzelców zakończył istnienie[6].
Przypisy
- ↑ Gera 2026 ↓, s. 49.
- ↑ Gera 2026 ↓, s. 163-164.
- ↑ Gera 2026 ↓, s. 164.
- ↑ Janczak 2023 ↓, s. 328.
- ↑ Janczak 2023 ↓, s. 327.
- ↑ Gera 2026 ↓, s. 64.
Bibliografia
- Grzegorz Gera: Dzieje 7 Dywizji Piechoty PSZ 1941-1945. Warszawa: Wydawnictwo Tetragon sp.z.o.o., 2026. ISBN 978-83-66687-69-1.
- Bartosz Janczak: Organizacja i wyszkolenie Armii Polskiej na Wschodzie w latach 1942-1944. Łódź-Warszawa: Instytut Pamięci Narodowej Oddział w Łodzi, 2023. ISBN 978-83-8229-867-3.