20 Batalion Strzelców

20 Batalion Strzelców
Historia
Państwo

 Polska

Sformowanie

1942

Rozformowanie

1944

Dowódcy
Pierwszy

mjr Bronisław Kostowski

Ostatni

mjr Henryk Picheta

Organizacja
Rodzaj wojsk

piechota

Podległość

8 Brygada Strzelców (APW), Ośrodek Zapasowy Armii

20 Batalion Strzelców (20 batalion strzelców) – pododdział piechoty Polskich Sił Zbrojnych.

Formowanie i zmiany organizacyjne

W składzie 8 Brygady Strzelców

Sformowany w dniach 8-12 grudnia 1942 z oficerów i szeregowych 22 pułku piechoty, na podstawie rozkazu dowódcy 7 Dywizji Piechoty L.dz.355/Tjn./O.I/42 z dnia 6 grudnia 1942. Batalion powstał jako oddział skadrowany, w składzie 8 Brygady Strzelców w Khanaqin w Iraku. Batalion posiadał pełną obsadę oficerską i szeregowych zgrupowanych w jednej kompanii strzeleckiej oraz w plutonie łączności, który stanowił zalążek kompanii dowodzenia. Dowódcą batalionu był mjr Bronisław Kostowski[1].

Do końca marca 1943 niemal wszyscy szeregowi zostali przeniesieni do innych jednostek. Od tego czasu batalion funkcjonował jako oddział całkowicie skadrowany. Na podstawie nowego dokumentu organizacyjnego APW z dnia 15 sierpnia 1943 batalion otrzymał nazwę „20 batalion strzelców (kadrowy)”. Według tego dokumentu batalion miał liczyć 15 oficerów, 14 szeregowych i 4 ochotniczki Pomocniczej Służby Kobiet (PSK). Na podstawie rozkazu dowódcy Armii Polskiej na Wschodzie L.dz.420/Tjn./SD/43 z dnia 27 listopada 1943 20 batalion strzelców (kadrowy) został rozwiązany[2].

Obsada personalna na dzień 12 XII 1942

Dowództwo batalionu[3]:

  • dowódca batalionu - mjr Bronisław Kostowski
  • oficer informacyjny - ppor. Ludwik Kamionko
  • kwatermistrz - ppor. Józef Uszakiewicz-Szawlis
  • lekarz - ppor. lek. Dawid Klajnman.

dowódcy pododdziałów:

  • dowódca plutonu łączności - ppor. Rajmund Zdanowicz
  • dowódca kompanii strzelców - ppor. Jan Stachowicz
  • dowódca plutonu - ppor. Kazimierz Wildhardt.

20 zapasowy batalion strzelców

Dowództwo APW z uwagi na przerzut II Korpusu do Włoch i włączenie go w walki na froncie, przewidywało straty wśród szeregowych. Celem zapewnienia dopływu do II Korpusu uzupełnień poprzez oddziały 7 Zapasowej Dywizji należało wyszkolić żołnierzy zebranych z terenu Środkowego Wschodu. Przed odejściem z obozu Yibna w Palestynie 7 Zapasowej Dywizji do obozu Quassasin w Egipcie, sformowano z jej składu (z rozwiązanej 8 Brygady Strzelców (kadrowej) i Ośrodka Zbornego Armii), Ośrodek Zapasowy Armii, który skierowano do Bashit. Zadaniem batalionu było szkolenie szeregowych piechoty, kawalerii, artylerii, broni pancernej i innych broni, powracających ze szpitali po zmianie kategorii zdrowia i szeregowych z poboru oraz odsyłanie ich do 7 Zapasowej Dywizji[4].

Rozkazem dowódcy APW L.dz.140/Tjn./SD/44 z 22 stycznia 1944 dokonano reorganizacji OZA, w jego wyniku sformowano 20 zapasowy batalion strzelców. Dowództwo batalionu objął mjr Henryk Picheta. Składał się z: dowództwa batalionu, kompanii broni, baterii artylerii, kompanii szkolnej, kompanii doskonalącej, kompanii dowodzenia piechoty. Etat batalionu przewidywał liczebność: 30 oficerów, 76 szeregowych i 7 ochotniczek PSK[5]. Pod koniec stycznia nazwa została zmieniona na Ośrodek Wyszkolenia Broni. Tym samym 20 zapasowy batalion strzelców zakończył istnienie[6].

Przypisy

  1. ↑ Gera 2026 ↓, s. 49.
  2. ↑ Gera 2026 ↓, s. 163-164.
  3. ↑ Gera 2026 ↓, s. 164.
  4. ↑ Janczak 2023 ↓, s. 328.
  5. ↑ Janczak 2023 ↓, s. 327.
  6. ↑ Gera 2026 ↓, s. 64.

Bibliografia

  • Grzegorz Gera: Dzieje 7 Dywizji Piechoty PSZ 1941-1945. Warszawa: Wydawnictwo Tetragon sp.z.o.o., 2026. ISBN 978-83-66687-69-1.
  • Bartosz Janczak: Organizacja i wyszkolenie Armii Polskiej na Wschodzie w latach 1942-1944. Łódź-Warszawa: Instytut Pamięci Narodowej Oddział w Łodzi, 2023. ISBN 978-83-8229-867-3.