7 Brygada Strzelców (PSZ)
| Historia | |
| Państwo | |
|---|---|
| Sformowanie | |
| Rozformowanie | |
| Tradycje | |
| Rodowód | |
| Kontynuacja |
7 Zapasowa Brygada Strzelców/Piechoty |
| Dowódcy | |
| Pierwszy |
ppłk Józef Kramczyński |
| Organizacja | |
| Rodzaj wojsk | |
| Podległość | |
7 Brygada Strzelców (7 BS) – oddział piechoty Polskich Sił Zbrojnych.
Formowanie i zmiany organizacyjne
Utworzona 8 grudnia 1942 na podstawie rozkazu dowódcy 7 Dywizji Piechoty L.dz.355/Tjn./O.I./42 z dnia 6 grudnia oraz dodatkowych zarządzeń z dnia 8 grudnia. Brygada była formowana głównie na bazie dotychczasowego 23 pułku piechoty. Od grudnia 1942 do marca 1943 w skład brygady wchodziły: dowództwo brygady, pluton sztabowy, sekcja oficerów łącznikowych, sekcja szyfrów, 22, 23 i 24 bataliony strzelców[a][2]. 7 BS została zorganizowana w oparciu o etat brytyjski ME.1766/1 i polski nr 64146. Na tej podstawie brygada posiadała etatowo obsadę 127 oficerów i 1698 szeregowych. W praktyce w początkowym okresie stan faktyczny był wyższy, w późniejszym niższy. W ramach brygady prowadzono szkolenie podstawowe unitarne dla żołnierzy nowo wcielonych. Prowadzono dalsze szkolenie żołnierzy brygady na kursach w polskich i brytyjskich ośrodkach szkoleniowych, ponadto szkolono pododdziały brygady do organizacji walki na podstawie brytyjskich regulaminów i w posługiwaniu się brytyjskim i amerykańskim uzbrojeniem oraz wyposażeniem. Jednocześnie prowadzono stopniową poprawę warunków zdrowotnych i kondycyjnych żołnierzy. Do stycznia 1943 w ramach powołanych komisji personalnych dokonano przeglądu zdrowotnego żołnierzy, zwalniając ok. 10% stanu z uwagi na wiek i zdrowie[3].
Na podstawie wytycznych Naczelnego Wodza, dowódca Armii Polskiej na Wschodzie przeprowadził w marcu 1943 roku reorganizację podległych jednostek wchodzących w skład armii. W jej wyniku w składzie przeformowanej w zapasową 7 Dywizji Piechoty stacjonującej w obozie Khanaqin w Iraku dokonano znacznej redukcji stanu osobowego.
7 BS stacjonowała w momencie sformowania w obozie wojskowym Khanaqin, od 2 kwietnia 1943 w Quizil Ribat w Iraku. Od stycznia 1943 oprócz szkolenia brygada poszczególnymi batalionami wystawiała warty przy instalacjach naftowych w Iraku. Od sierpnia 1943 stacjonowała w Yibna w Palestynie[4]. Od reorganizacji 7 Dywizji Piechoty w marcu 1943 roku w 7 Brygadzie Strzelców dalej funkcjonowały 22 batalion strzelców, 23 batalion strzelców i 24 batalion strzelców. W czerwcu 1943 w brygadzie przebywał na inspekcji Naczelny Wódz gen. broni Władysław Sikorski. Z brygady wysyłano uzupełnienia do jednostek bojowych APW, głównie szeregowych z kategorią zdrowia „A” i „C”. W wyniku czego rozwiązano 14 lipca 1943 22 batalion strzelców. Od marca 1943 roku do stycznia 1944 roku funkcjonowała zamiennie jako 7 Brygada Strzelców/7 Zapasowa Brygada Strzelców. Wchodziła w skład 7 Dywizji Piechoty/ 7 Dywizji Zapasowej Armii Polskiej na Wschodzie, a następnie Bazy 2 Korpusu Polskiego[5].
Odtąd 7 Brygada Strzelców/Zapasowa[b] prowadziła szkolenie nowo powołanych żołnierzy (podstawowe), jako młodszy rocznik oraz gromadziła żołnierzy rekonwalescentów po powrocie ze szpitali, powracających z oddelegowania i więzienia, jako starszy rocznik. Byli to głównie żołnierze przeznaczeni do uzupełnień jednostek piechoty 2 Korpusu Polskiego. 23 batalion piechoty dla 3 DSK, 24 batalion piechoty dla 5 KDP. Brygada wraz z całą 7 Dywizją Piechoty stanowiła tak zwane II uzupełnienie jednostek 2 Korpusu[5]. W związku z przegrupowaniem całej Armii Polskiej do Palestyny, brygada wraz z całą 7 Dywizją została przewieziona do obozu wojskowego w miejscowości Yibna, gdzie 15 stycznia 1944 r 7 Brygadę przemianowano na Ośrodek Uzupełnień Piechoty Bazy II Korpusu[4].
Dowództwo brygady
dowództwo[4]
- dowódca - ppłk Józef Kramczyński (12 XII 1942 - I 1944)[6]
- adiutant brygady - ppor. Józef Górecki, por. Franciszek Bach
- oficer informacyjny - por. Stanisław Ukrzyński
- Kwatermistrz brygady - kpt. Witold Przybylski
- oficer gospodarczy - por. Brunon Gussman
- kapelan brygady - ks. Antoni Mańturzyk
- dowódca plutonu sztabowego (ochrony) - ppor. Iwanow
Skład organizacyjny
- Dowództwo 7 Brygady Strzelców z plutonem sztabowym[1]W dokumencie "Znaki rozpoznawcze jednostek 7 Dywizji Zapasowej załącznik nr 6 do pisma L.dz.705/Tj/S.S. (SD) Korp/43. Podano różne numery batalionów 7 Brygady Strzelców pisane na maszynie "22 i 23 baon strzelców", następnie poprawione pismem odręcznym numery na "23 i 24 baony strzelców"[7]
- 22 batalion strzelców
- 23 batalion strzelców
- 24 batalion strzelców
Uwagi
- ↑ Według autorów starszych publikacji w skład 7 BS miały wchodzić 19, 20 i 21 bataliony strzelców[1] co jednak nie potwierdzono w najnowszych publikacjach
- ↑ W dokumentacji służbowej używano zamiennie określeń do stycznia 1944 r. 7 Brygada Strzelców, 7 Zapasowa BP, 7 Brygada Zapasowa lub 7 Brygada Piechoty. Od lutego do sierpnia 1944 r. używano nazw 7 Zapasowa Brygada Piechoty, 7 Brygada Zapasowa lub 7 Brygada Piechoty.
Przypisy
- 1 2 Kryska-Karski i Barański 1973 ↓, s. 41, 59.
- ↑ Gera 2026 ↓, s. 47-48, 154.
- ↑ Gera 2019 ↓, s. 64
- 1 2 3 Gera 2026 ↓, s. 154.
- 1 2 Kryska-Karski i Barański 1973 ↓, s. 46-49.
- ↑ Józef Kramczyński, Karta ewidencyjna przebiegu służby wojskowej, 1949.
- ↑ Kryska-Karski i Barański 1973 ↓, s. 59.
Bibliografia
- Grzegorz Gera, Ze znakiem Czerwonego Gryfa. Skrót dziejów 7. Dywizji Piechoty, „Militaria Wydanie Specjalne” (5(63) 2018), Lublin: Kagero Publishing, 2019, ISSN 2450-7334.
- Grzegorz Gera: Dzieje 7 Dywizji Piechoty PSZ 1941-1945. Warszawa: Wydawnictwo Tetragon sp.z.o.o., 2026. ISBN 978-83-66687-69-1.
- Andrzej Antoni Kamiński: Oznakowania Polskich Sił Zbrojnych na Zachodzie. Czerwonak: Wydawnictwo Vesper, 2019. ISBN 978-83-7731-332-9.
- Tadeusz Kryska-Karski, Henryk Barański: Piechota Polska 1939-1945. Zeszyt nr 14. Londyn: 1973.