22 Batalion Strzelców
| Historia | |
| Państwo | |
|---|---|
| Sformowanie |
1942 |
| Rozformowanie |
1944 |
| Dowódcy | |
| Pierwszy |
mjr Karol Leon Dyszyński |
| Organizacja | |
| Rodzaj wojsk | |
| Podległość |
7 Brygada Strzelców, Ośrodek Zapasowy Armii |
22 Batalion Strzelców (22 batalion strzelców) – pododdział piechoty Polskich Sił Zbrojnych.
Formowanie i zmiany organizacyjne
W składzie 7 Brygady Strzelców
Sformowany w dniach 8-12 grudnia 1942 z oficerów i szeregowych 22 pułku piechoty na podstawie rozkazu dowódcy 7 Dywizji Piechoty L.dz.355/Tjn./O.I/42 z dnia 6 grudnia 1942. Batalion powstał jako oddział o stanach niemal pełnych, w składzie 7 Brygady Strzelców w Khanaqin w Iraku. Dowódcą batalionu był mjr Karol Dyszyński. Po sformowaniu podjęto pełne szkolenie szeregowych i oficerów 22 bs w ramach dywizji i macierzystej brygady, batalionu oraz na kursach specjalistycznych poza dywizją. Batalion został w pełni wyposażony w indywidualną broń strzelecką i częściowo w broń zespołową. Od 3 kwietnia wraz z 7 Brygadą Strzelców stacjonował w obozie wojskowym w Quizil Ribat. Batalion w ramach brygady pełnił służbę ochronno-wartowniczą przy instalacjach naftowych w pobliżu swoich obu miejsc stacjonowania. 12 czerwca 1943 batalion był poddany inspekcji Naczelnego Wodza gen. broni Władysława Sikorskiego. Przez pierwsze cztery miesiące stan liczebny batalionu wynosił powyżej 500 szeregowych. Od kwietnia systematycznie się obniżał. Część żołnierzy miała obniżoną kategorię zdrowia lub z racji wieku nie kwalifikowali się do służby liniowej i odeszła do innych nie liniowych jednostek. Grupa została zakwalifikowana do służby w lotnictwie lub oddziałach spadochronowych i odjechała do Wielkiej Brytanii. Większość szeregowych została przeniesiona do innych jednostek liniowych, w związku z wydzieleniem II Korpusu ze składu Armii Polskiej na Wschodzie. Z uwagi na brak szeregowych 22 batalion strzelców skadrowano, a następnie 14 lipca 1943 rozwiązano[1].
Obsada personalna na dzień 12 XII 1942
dowództwo[2]:
- dowódca batalionu - mjr Karol Leon Dyszyński
- dowódca kompanii dowodzenia - kpt. Władysław Chwojnowski
- dowódca 1 kompanii strzelców - por. Czesław Windyga
- dowódca 2 kompanii strzelców - kpt. Kazimierz Mariański
- dowódca 3 kompanii strzelców - por. Stanisław Pastuszek
- dowódca 4 kompanii strzelców - ppor. Tadeusz Spittal.
22 zapasowy batalion strzelców
Dowództwo APW z uwagi na odejście II Korpusu do Włoch i wejście do walki na froncie, przewidywało straty wśród szeregowych. Celem zapewnienia dopływu do II Korpusu uzupełnień za pośrednictwem 7 Zapasowej Dywizji, należało zebrać żołnierzy z terenu Środkowego Wschodu. Przed odejściem z obozu Yibna w Palestynie 7 Zapasowej Dywizji do obozu Quassasin w Egipcie, sformowano z jej składu (z rozwiązanej 8 Brygady Strzelców (kadrowej) i Ośrodka Zbornego Armii), Ośrodek Zapasowy Armii, który skierowano do Bashit. Rozkazem dowódcy APW L.dz.140/Tjn./SD/44 z 22 stycznia 1944 dokonano reorganizacji OZA, w jego wyniku sformowano 22 zapasowy batalion strzelców. Batalion w ramach OZA był odpowiedzialny za szkolenie kierowców, szkolenie pozostałych szeregowych mających uzupełnić służby II Korpusu, a także za doskonalenie podoficerów i ich szkolenie z zakresu wszystkich służb armii i korpusu. Dowództwo batalionu sprawował jak poprzednio mjr Karol Dyszyński, stan stały stanowili dawni żołnierze rozwiązanego 22 batalionu strzelców. Etat obsady stałej batalionu przewidywał 19 oficerów, 48 szeregowych i 7 ochotniczek Pomocniczej Służby Kobiet (PSK). W skład batalionu wchodziło: dowództwo batalionu, 1 kompania służb, 2 kompania doskonalenia podoficerów, 3 kompania szkolna kierowców[3][4].
W lutym 1944 22 zapasowy batalion strzelców został przemianowany na Ośrodek Wyszkolenia Służb OZA.
Przypisy
- ↑ Gera 2026 ↓, s. 155-156.
- ↑ Gera 2026 ↓, s. 155.
- ↑ Janczak 2023 ↓, s. 327-328.
- ↑ Gera 2026 ↓, s. 64-65.
Bibliografia
- Grzegorz Gera: Dzieje 7 Dywizji Piechoty PSZ 1941-1945. Warszawa: Wydawnictwo Tetragon sp.z.o.o., 2026. ISBN 978-83-66687-69-1.
- Bartosz Janczak: Organizacja i wyszkolenie Armii Polskiej na Wschodzie w latach 1942-1944. Łódź-Warszawa: Instytut Pamięci Narodowej Oddział w Łodzi, 2023. ISBN 978-83-8229-867-3.