Benzoesan potasu

Benzoesan potasu

Nazewnictwo Nomenklatura systematyczna (IUPAC) benzoesan potasu Inne nazwy i oznaczenia sól potasowa kwasu benzoesowego E212
Ogólne informacje
Charakterystyka fizyczna
biały proszek[1]
Wzór Hilla	C7H5KO2
Inne wzory	C6H5COOK
Masa molowa	160,21 g/mol
Identyfikacja
Numer CAS	582-25-2
PubChem	23661960
SMILES C1=CC=C(C=C1)C(=O)[O-].[K+]
InChI InChI=1S/C7H6O2.K/c8-7(9)6-4-2-1-3-5-6;/h1-5H,(H,8,9);/q;+1/p-1 InChIKey XAEFZNCEHLXOMS-UHFFFAOYSA-M
Właściwości Temperatura topnienia >300 °C[1]
Niebezpieczeństwa Globalnie zharmonizowany system klasyfikacji i oznakowania chemikaliów[2] Substancja nie jest klasyfikowana jako niebezpieczna według kryteriów GHS.
Jeżeli nie podano inaczej, dane dotyczą stanu standardowego (25 °C, 1000 hPa)

Benzoesan potasu (E212) – organiczny związek chemiczny, sól potasowa kwasu benzoesowego^[3], hamuje rozwój pleśni, drożdży i niektórych bakterii. Najlepiej działa w niskim pH.

Benzoesan potasu jest używany jako konserwant do dżemów, produktów do smarowania pieczywa, produktów z chili oraz lukrowanych wiśni. Poza przemysłem spożywczym stosuje się go jako dodatek do niektórych kosmetyków^[3].

Jest dopuszczony do użytku w Kanadzie, Unii Europejskiej i Stanach Zjednoczonych^[4].

U niektórych osób benzoesan potasu może wywoływać reakcje alergiczne, a także astmę, pokrzywkę oraz egzemę (wypryski). Związek ten działa drażniąco na błonę śluzową żołądka. Nie powinny go spożywać osoby uczulone na aspirynę^[3].