Diwęglan dimetylu
|
|
 |
| Nazewnictwo |
|
| Nomenklatura systematyczna (IUPAC) |
diwęglan dimetylu |
| Inne nazwy i oznaczenia |
| pirowęglan dimetylu, E242, DMDC (ang. dimethyl dicarbonate), nazwa handlowa: Velcorin |
|
| Ogólne informacje |
| Wzór Hilla |
C4H6O5 |
| Inne wzory |
O(COOMe)2 |
| Masa molowa |
134,09 g/mol |
| Identyfikacja |
| Numer CAS |
4525-33-1 |
| PubChem |
3086 |
|
|
| InChI |
InChI=1S/C4H6O5/c1-7-3(5)9-4(6)8-2/h1-2H3
|
| InChIKey |
GZDFHIJNHHMENY-UHFFFAOYSA-N
|
|
|
|
|
|
| Podobne związki |
| Podobne związki |
bezwodnik octowy |
Jeżeli nie podano inaczej, dane dotyczą stanu standardowego (25 °C, 1000 hPa) |
Diwęglan dimetylu – organiczny związek chemiczny z grupy estrów, zwany velcorinem, stosowany jako środek konserwujący do żywności E242[3].
Jest dodawany do win stołowych, musujących, likierowych w celach bakteriobójczych i grzybobójczych, w ilości nie większej niż 200 mg/l. Jest zaakceptowany przez FDA, UE, WHO do stosowania do konserwacji następujących napojów napełnianych na zimno: soki, napoje gazowane, soki gazowane, mieszanki koktajlowe, syropy, koncentraty, napoje sportowe, wody aromatyzowane i herbaty na zimno. Jest stosowany w czasie napełniana, lecz nie ma go już w gotowych produktach ponieważ w krótkim czasie ulega całkowitemu rozkładowi.